A Sagrada Escritura

Livro de Tobias

Capítulo 8

Texto bíblico
1
Postquam vero cœnaverunt, introduxerunt juvenem ad eam.
E depois de terem ceado, introduziram o moço onde ela estava.
2
Recordatus itaque Tobias sermonum angeli, protulit de cassidili suo partem jecoris, posuitque eam super carbones vivos.
E Tobias lembrando-se do que lhe tinha dito o anjo, tirou da sua bôlsa um-pedacinho do fígado do peixe e pó-lo sobre uns carvões acesos.
3
Tunc Raphaël angelus apprehendit dæmonium, et religavit illud in deserto superioris Ægypti.
Então o anjo Rafael pegou no demónio, e o ligou no deserto do alto Egito.
4
Tunc hortatus est virginem Tobias, dixitque ei: Sara, exsurge, et deprecemur Deum hodie, et cras, et secundum cras: quia his tribus noctibus Deo jungimur; tertia autem transacta nocte, in nostro erimus conjugio.
Então exortou Tobias a donzela, e lhe disse: Sara, levanta-te, e façamos oração a Deus hoje, amanhã, e ao outro dia: Porque estas três noites nos unimos a Deus: E depois da terceira noite, viveremos no nosso matrimónio:
5
Filii quippe sanctorum sumus, et non possumus ita conjungi sicut gentes quæ ignorant Deum.
Porque nós somos filhos de Santos, e não devemos juntar-nos como fazem os gentios, que não conhecem a Deus.
6
Surgentes autem pariter, instanter orabant ambo simul, ut sanitas daretur eis.
E levantando-se juntamente, oravam ambos juntos com instância que lhes fôsse conservada a saúde.
7
Dixitque Tobias: Domine Deus patrum nostrorum, benedicant te cæli et terræ, mareque et fontes, et flumina, et omnes creaturæ tuæ quæ in eis sunt.
E Tobias disse: Senhor Deus de nossos pais, bendigam-vos o Céu e a terra, e o mar e as fontes, e os rios e toda as tuas criaturas, que nêles se encerram.
8
Tu fecisti Adam de limo terræ, dedistique ei adjutorium Hevam.
Tu fizeste a Adão do limo da terra, e lhe deste para socorro a Eva.
9
Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriæ causa accipio sororem meam conjugem, sed sola posteritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in sæcula sæculorum.
E agora, Senhor, tu sabes que não é para satisfazer o meu apetite, que eu tomo minha irmã por mulher, mas só por amor dos filhos, pelos quais, o teii nome seja bendito pelos séculos dos séculos.
10
Dixit quoque Sara: Miserere nobis Domine, miserere nobis, et consenescamus ambo pariter sani.
E Sara disse: Compadece-te de nós, Senhor, compadece-te de nós, e vivamos juntos até à velhice em perfeita saúde.
11
Et factum est circa pullorum cantum, accersiri jussit Raguel servos suos, et abierunt cum eo pariter ut foderent sepulchrum.
E sucedeu que ao cantar do galo, mandou Raguel que fossem chamados os seus criados, e se foram com ele a abrir uma sepultura.
12
Dicebat enim: Ne forte simili modo evenerit ei, quo et ceteris illis septem viris qui sunt ingressi ad eam.
Porque dizia: Não suceda talvez a este o mesmo que aos outros sete homens, que estiveram com ela.
13
Cumque parassent fossam, reversus Raguel ad uxorem suam, dixit ei:
Depois que tiveram preparado a cova, voltando Raguel, a sua mulher, disse-lhe:
14
Mitte unam de ancillis tuis, et videat si mortuus est, ut sepeliam eum antequam illucescat dies.
Manda uma das tuas criadas, a ver se ele morreu, para o sepultar antes que amanheça.
15
At illa misit unam ex ancillis suis. Quæ ingressa cubiculum, reperit eos salvos et incolumes, secum pariter dormientes.
E ela mandou uma das suas criadas. E esta tendo entrado na câmara, os achou sãos e salvos, dormindo ambos juntamente.
16
Et reversa nuntiavit bonum nuntium: et benedixerunt Dominum, Raguel videlicet et Anna uxor ejus,
E voltando, deu esta boa nova: Então tanto Raguel como Ana sua mulher louvaram o Senhor,
17
et dixerunt: Benedicimus te, Domine Deus Israël, quia non contigit quemadmodum putabamus.
e disseram: Nós te bendizemos, Senhor Deus de Israel, por não haver sucedido o que cuidávamos.
18
Fecisti enim nobiscum misericordiam tuam, et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos.
Porque usaste conosco de tua misericórdia, e lançaste para. longe de nós o inimigo que nos perseguia.
19
Misertus es autem duobus unicis. Fac eos, Domine, plenius benedicere te, et sacrificium tibi laudis tuæ et suæ sanitatis offerre, ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra.
E tiveste compaixão de dois filhos únicos. Faze, Senhor, que eles te bendigam mais e mais: E te ofereçam o sacrifício do louvor a ti devid, o e pela sua saúde, a fim de que todas as nações conheçam que só tu és o Deus em toda a terra.
20
Statimque præcepit servis suis Raguel ut replerent fossam quam fecerant priusquam elucesceret.
E logo mandou Raguel aos seus criados, que enchessem a cova que tinham feito, antes que fôsse dia.
21
Uxori autem suæ dixit ut instrueret convivium, et præpararet omnia quæ in cibos erant iter agentibus necessaria.
E disse a sua mulher, que dispusesse um banquete, e preparasse todos os provimentos necessários a quem havia de fazer jornada.
22
Duas quoque pingues vaccas, et quatuor arietes, occidi fecit, et parari epulas omnibus vicinis suis, cunctisque amicis.
E fez matar duas vacas gordas, e quatro carneiros, e que se aparelhasse o banquete para todos os seus vizinhos, e para todos os seus amigos.
23
Et adjuravit Raguel Tobiam ut duas hebdomadas moraretur apud se.
E esconjurou Raguel a Tobias, que ficasse com ele duas semanas.
24
De omnibus autem quæ possidebat Raguel, dimidiam partem dedit Tobiæ, et fecit scripturam, ut pars dimidia quæ supererat, post obitum eorum Tobiæ dominio deveniret.
E de tudo o que possuía Raguel deu metade a Tobias, e declarou por um escrito, que a outra metade, que restava, passaria a Tobias depois da sua morte.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)