A Sagrada Escritura

Livro de Tobias

Capítulo 13

Texto bíblico
1
Aperiens autem Tobias senior os suum, benedixit Dominum, et dixit: Magnus es, Domine, in æternum, et in omnia sæcula regnum tuum:
E o velho Tobias abrindo a sua bôca, abendiçoou ao Senhor, e disse: Tu, Senhor, és grande na eternidade, e o teu reino é por todos os séculos:
2
quoniam tu flagellas, et salvas; deducis ad inferos, et reducis: et non est qui effugiat manum tuam.
Porque tu castigas, e tu salvas: Tu levas até ài sepultura, e tu ressuscitas: E ninguém há que escape da tua mão.
3
Confitemini Domino, filii Israël, et in conspectu gentium laudate eum:
Dai graças ao Senhor, filhos de Israel, e louvai- -o diante das nações:
4
quoniam ideo dispersit vos inter gentes quæ ignorant eum, ut vos enarretis mirabilia ejus, et faciatis scire eos quia non est alius deus omnipotens præter eum.
Porque ele por isso vos espalhou por entre os povos, que o não conhecem, para que vós publiqueis as suas maravilhas, e para que lhes façais saber, que não há outro Deus todo poderoso senão ele.
5
Ipse castigavit nos propter iniquitates nostras, et ipse salvabit nos propter misericordiam suam.
Ele nos castigou por causa das nossas iniquidades: Ele mesmo nos salvará por causa da sua misericórdia.
6
Aspicite ergo quæ fecit nobiscum, et cum timore et tremore confitemini illi: regemque sæculorum exaltate in operibus vestris.
Considerai pois o que ele obrou conosco, e bendizei-o em temor e tremor: E exaltai ao rei dos séculos pelas vossas obras.
7
Ego autem in terra captivitatis meæ confitebor illi: quoniam ostendit majestatem suam in gentem peccatricem.
Eu porém o confessarei na terra do meu cativeiro: Porque manifestou a sua majestade sobre uma nação pecadora.
8
Convertimini itaque peccatores, et facite justitiam coram Deo, credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam.
Convertei-vos pois, ó pecadores, e obrai justiça diante de Deus, crendo que ele obrará conosco a sua misericórdia.
9
Ego autem et anima mea in eo lætabimur.
Eu também, e a minha alma nos regozijaremos nele.
10
Benedicite Dominum omnes electi ejus: agite dies lætitiæ, et confitemini illi.
Bendizei ao Senhor todos vós os seus escolhidos: Festejai os dias de alegria, e rendei-lhe louvores.
11
Jerusalem civitas Dei, castigavit te Dominus in operibus manuum tuarum.
Jerusalém, cidade de Deus, o Senhor te castigou, por causa das obras das tuas mãos.
12
Confitere Domino in bonis tuis, et benedic Deum sæculorum: ut reædificet in te tabernaculum suum, et revocet ad te omnes captivos, et gaudeas in omnia sæcula sæculorum.
Dá graças ao Senhor pelos teus bens, e bendize ao Deus dos séculos para que restabeleça em ti o seu tabernáculo, e para que chame a ti todos os cativos, e para que te alegres por todos os séculos dos séculos.
13
Luce splendida fulgebis, et omnes fines terræ adorabunt te.
Tu brilharás com uma refulgente luz: E todas as extremidades da terra te adorarão.
14
Nationes ex longinquo ad te venient, et munera deferentes adorabunt in te Dominum, et terram tuam in sanctificationem habebunt:
As nações virão a ti desde os países mais remotos: E trazendo-te dádivas, adorarão em ti' o Senhor, e terão a tua terra por santuário.
15
nomen enim magnum invocabunt in te.
Porque invocarão o seu grande nome no meio de ti.
16
Maledicti erunt qui contempserint te, et condemnati erunt omnes qui blasphemaverint te: benedictique erunt qui ædificaverint te.
Malditos serão os que te desprezarem: E serão condenados todos os que blasfemarem contra ti: E serão benditos os que se edificarem.
17
Tu autem lætaberis in filiis tuis, quoniam omnes benedicentur, et congregabuntur ad Dominum.
Tu porém alegrar-te-ás nos teus filhos, porque serão abençoados todos, e se reunirão ao Senhor.
18
Beati omnes qui diligunt te, et qui gaudent super pace tua.
Bem-aventurados todos os que se amam, e os que se alegram na tua paz.
19
Anima mea, benedic Dominum, quoniam liberavit Jerusalem civitatem suam a cunctis tribulationibus ejus Dominus Deus noster.
O ’ alma minha, bendize ao Senhor, porque livrou a sua cidade de Jerusalém de todos os seus males, ele é o Senhor nosso Deus.
20
Beatus ero si fuerint reliquiæ seminis mei ad videndam claritatem Jerusalem.
Ditoso serei, se restar ainda algum da minha descendência para ver o esplendor de Jerusalém.
21
Portæ Jerusalem ex sapphiro et smaragdo ædificabuntur, et ex lapide pretioso omnis circuitus murorum ejus.
As portas de Jerusalém se edificarão de safiras e de esmeraldas: E de pedras preciosas todo o circuito dos seus muros.
22
Ex lapide candido et mundo omnes plateæ ejus sternentur, et per vicos ejus alleluja cantabitur.
Todas as suas praças serão calçadas de pedras brancas e belas: E em todos os seus bairros se cantará Aleluia.
23
Benedictus Dominus, qui exaltavit eam, et sit regnum ejus in sæcula sæculorum super eam. Amen.
Bendito o Senhor que a exaltou, e o seu reino seja nela pelos séculos dos séculos. Amém.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)