1
Unde bella et lites in vobis? nonne hinc: ex concupiscentiis vestris, quæ militant in membris vestris?
"Donde vêm as guerras e contendas entre vôs? Não vêm elas deste princípio? Das vossas concupiscên- cias, que combatem em vossos membros?
2
concupiscitis, et non habetis: occiditis, et zelatis: et non potestis adipisci: litigatis, et belligeratis, et non habetis, propter quod non postulatis.
Cobiçais, e não tendes o que quereis: Matais e invejais, e não podeis alcançar o que desejais: Litigais e fazeis guerra, e não tendes o que pretendeis, porque não pedis.
3
Petitis, et non accipitis: eo quod male petatis: ut in concupiscentiis vestris insumatis.
Pedís e não recebeis: E isto porque pedis mal: Para satisfazerdes as vossas paixões.
4
Adulteri, nescitis quia amicitia hujus mundi inimica est Dei? quicumque ergo voluerit amicus esse sæculi hujus, inimicus Dei constituitur.
Adúlteros, não sabeis que a amizade deste mun- do é inimiga de Deus? Logo todo aquêle que quiser ser amigo deste século se constitui inimigo de Deus.
5
An putatis quia inaniter Scriptura dicat: Ad invidiam concupiscit spiritus qui habitat in vobis?
Acaso imaginais vós que em vão diz a Escritura: Que o espírito que habita em vós vos ama com ciume?
6
majorem autem dat gratiam. Propter quod dicit: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam.
Porém dá maior graça. Por isso diz: Deus re- siste aos soberbos e dá a sua graça aos humildes.
7
Subditi ergo estote Deo, resistite autem diabolo, et fugiet a vobis.
Sede logo sujeitos a Deus e resisti ao diabo, ele fugirá de vós.
8
Appropinquate Deo, et appropinquabit vobis. Emundate manus, peccatores: et purificate corda, duplices animo.
Chegai-vos para Deus, e ele se chegará para vós. Lavai, pecadores, as mãos: E os que sois de ânimo do- brado, purificai os corações.
9
Miseri estote, et lugete, et plorate: risus vester in luctum convertatur, et gaudium in mœrorem.
Afligi-vos a vós mesmos, e lamentai, e chorai: Converta-se o vosso riso em pranto e a vossa alegria em tristeza.
10
Humiliamini in conspectu Domini, et exaltabit vos.
Huimilhai-vos na presença do Senhor e ele vos exaltará.
11
Nolite detrahere alterutrum fratres. Qui detrahit fratri, aut qui judicat fratrem suum, detrahit legi, et judicat legem. Si autem judicas legem, non es factor legis, sed judex.
Irmãos, não faleis mal uns dos outros. O que detrai de seu irmão, ou o que julga a seu irmão, detrai da Leie julga a Lei. Setu porém julgas a Lei: Não és obser- vador dela, mas faze-te seu juiz.
12
Unus est legislator et judex, qui potest perdere et liberare.
Não hã mais-que um Legislador e um Juiz, que pode perder e que pode salvar.
13
Tu autem quis es, qui judicas proximum? Ecce nunc qui dicitis: Hodie, aut crastino ibimus in illam civitatem, et faciemus ibi quidem annum, et mercabimur, et lucrum faciemus:
Mas tu quem és que julgas a teu próximo? Pois vêde agora como vós vos portais os que dizeis: Hoje ou amanhã iremos aquela cidade, e demorar-nos-emos ali sem dúvida um ano, e comerctaremos, e faremos o nosso lucro.
14
qui ignoratis quid erit in crastino.
Sendo que vôs não sabeis o que sucederá ama- nhã.
15
Quæ est enim vita vestra? vapor est ad modicum parens, et deinceps exterminabitur; pro eo ut dicatis: Si Dominus voluerit. Et: Si vixerimus, faciemus hoc, aut illud.
Porque que coisa é a vossa vida? E um vapor, que aparece por um pouco de tempo, e que depois se des- vanecerá; em vez de dizerdes: Se o Senhor. quiser. E: Se nós' vivermos, faremos esta ou aquela coisa.
16
Nunc autem exsultatis in superbiis vestris. Omnis exsultatio talis, maligna est.
Mas vós, pelo contrário, elevais-vos nos vossos presumidos pensamentos. Toda a presunção, tal como esta, é maligna.
17
Scienti igitur bonum facere, et non facienti, peccatum est illi.
- Aquêle pois que sabe fazer o bem, e não o faz, peca.