1
Oratio ipsi David. Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me, quoniam inops et pauper sum ego.
Inclina, Senhor, o teu ouvido, e ouve-me: Porque eu sou desvalido, e pobre.
2
Custodi animam meam, quoniam sanctus sum; salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te.
Guarda a minha alma, porque sou santo: Salva- -me, Deus meu, a mim teu servo, que espero em ti.
3
Miserere mei, Domine, quoniam ad te clamavi tota die;
Senhor, tem misericórdia de mim, por que a ti cla mei todo o dia:
4
lætifica animam servi tui, quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.
Alegra a alma do teu servo, porque a ti, Senhor, levantei a minha alma.
5
Quoniam tu, Domine, suavis et mitis, et multæ misericordiæ omnibus invocantibus te.
Porque tu, Senhor, és suave, e brando: E de mui ta misericórdia para todos os que te invocam.
6
Auribus percipe, Domine, orationem meam, et intende voci deprecationis meæ.
Percebe, Senhor, nos teus ouvidos a minha oração; E atende à voz do meu humilde rogo.
7
In die tribulationis meæ clamavi ad te, quia exaudisti me.
No dia da minha tribulação clamei a ti: Porque me escutaste.
8
Non est similis tui in diis, Domine, et non est secundum opera tua.
Não há semelhante a ti entre os deuses, Senhor: E não há' quem se te assemelhe nas tuas obras.
9
Omnes gentes quascumque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen tuum.
Todas as gentes quantas fizeste, virão, e prostra das te adorarão, Senhor: E glorificarão o teu nome.
10
Quoniam magnus es tu, et faciens mirabilia; tu es Deus solus.
Porquanto tu és grande, e fazedor de maravi lhas: Tu só és Deus.
11
Deduc me, Domine, in via tua, et ingrediar in veritate tua; lætetur cor meum, ut timeat nomen tuum.
Guia-me, Senhor, no teu caminho, e andarei na tua verdade: Alegre-se o meu coração para que ele tema o teu nome.
12
Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo, et glorificabo nomen tuum in æternum:
Louvar-te-ei, Senhor Deus meu, com todo o meu coração, e glorificarei o teu nome eternamente:
13
quia misericordia tua magna est super me, et eruisti animam meam ex inferno inferiori.
Porque a tua misericórdia é grande sobre mim: E arrancaste a minha alma do inferno inferior:
14
Deus, iniqui insurrexerunt super me, et synagoga potentium quæsierunt animam meam: et non proposuerunt te in conspectu suo.
Levantaram-se, ó Deus, iníquos contra mim e uma tropa de poderosos buscaram a minha alma, e eles não se propuseram que tu lhe estás presente.
15
Et tu, Domine Deus, miserator et misericors; patiens, et multæ misericordiæ, et verax.
Mas tu és, Senhor Deus, clemente e misericor dioso, sofrido e de muita misericórdia, e verdadeiro.
16
Respice in me, et miserere mei; da imperium tuum puero tuo, et salvum fac filium ancillæ tuæ.
PÕe os olhos em mim, e tem misericórdia de mim, dá o teu império ao teu servo: E faze salvo ao filho da tua escrava.
17
Fac mecum signum in bonum, ut videant qui oderunt me, et confundantur: quoniam tu, Domine, adjuvisti me, et consolatus es me.
Faze em meu favor algum sinal, para que o ve jam aqueles que me têm ódio, e sejam confundidos: Pois tu, Senhor, me tens ajudado, e me tens consolado.