A Sagrada Escritura

Evangelho segundo São Mateus

Capítulo 6

Texto bíblico
1
Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis: alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in cælis est.
Guardai-vos de fazerdes as vossas boas obras diante dos homens, com o fim de serdes vistos por eles; doutra sorte não tereis a recompensa da mão de vosso Pai, que está nos Céus.
2
Cum ergo facis eleemosynam, noli tuba canere ante te, sicut hypocritæ faciunt in synagogis, et in vicis, ut honorificentur ab hominibus. Amen dico vobis, receperunt mercedem suam.
Quando, pois, dás a esmola, não faças tocar a trombeta diante de ti, como praticam os hipócritas nas sinagogas e nas ruas, para serem honrados pelos homens. Em verdade vos digo que eles já receberam a sua recompensa.
3
Te autem faciente eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua:
Mas quando dás a esmola, não saiba a tua esquerda o que faz a tua direita.
4
ut sit eleemosyna tua in abscondito, et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
Para que a tua esmola fique escondida; e teu Pai, que vê o que tu fazes em secreto, ta pagará.
5
Et cum oratis, non eritis sicut hypocritæ qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare, ut videantur ab hominibus: amen dico vobis, receperunt mercedem suam.
E quando orais, não haveis de ser como os hipócritas, que gostam de orar em pé nas sinagogas e nos cantos das ruas, para serem vistos pelos homens. Em verdade vos digo que eles já receberam a sua recompensa.
6
Tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
Mas tu, quando orares, entra no teu aposento, e, fechada a porta, ora a teu Pai em secreto; e teu Pai, que vê o que se passa em secreto, te dará a paga.
7
Orantes autem, nolite multum loqui, sicut ethnici, putant enim quod in multiloquio suo exaudiantur.
E quando orais, não faleis muito, como os gentios, pois cuidam que pelo seu muito falar serão ouvidos.
8
Nolite ergo assimilari eis: scit enim Pater vester, quid opus sit vobis, antequam petatis eum.
Não queirais, portanto, parecer-vos com eles, porque vosso Pai sabe o que vos é necessário, primeiro que vos lho peçais.
9
Sic ergo vos orabitis: Pater noster, qui es in cælis, sanctificetur nomen tuum.
Assim, pois, é que vos haveis de orar: Pai nosso, que estais nos Céus, santificado seja o vosso nome.
10
Adveniat regnum tuum; fiat voluntas tua, sicut in cælo et in terra.
Venha a nós o vosso Reino. Seja feita a vossa vontade, assim na terra como no céu.
11
Panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie,
O pão nosso, necessário à nossa subsistência, nos dai hoje.
12
et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris.
E perdoai as nossas dívidas, assim como nós também perdoamos aos nossos devedores.
13
Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen.
E não nos deixeis cair em tentação, mas livrai-nos do mal. Amém.
14
Si enim dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester cælestis delicta vestra.
Porque, se vós perdoardes aos homens as ofensas que tendes deles, também vosso Pai celestial vos perdoará os vossos pecados.
15
Si autem non dimiseritis hominibus: nec Pater vester dimittet vobis peccata vestra.
Mas, se não perdoardes aos homens, tampouco vosso Pai vos perdoará os vossos pecados.
16
Cum autem jejunatis, nolite fieri sicut hypocritæ, tristes. Exterminant enim facies suas, ut appareant hominibus jejunantes. Amen dico vobis, quia receperunt mercedem suam.
E quando jejuais, não vos ponhais tristes como os hipócritas, porque eles desfiguram os seus rostos, para fazer ver aos homens que jejuam. Na verdade vos digo que já receberam a sua recompensa.
17
Tu autem, cum jejunas, unge caput tuum, et faciem tuam lava,
Mas tu, quando jejuas, unge a tua cabeça e lava o teu rosto.
18
ne videaris hominibus jejunans, sed Patri tuo, qui est in abscondito: et Pater tuus, qui videt in abscondito, reddet tibi.
A fim de que não pareças aos homens que jejuas, mas somente a teu Pai, que está presente a tudo o que há de mais secreto; e teu Pai, que vê o que se passa em secreto, te dará a paga.
19
Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra: ubi ærugo, et tinea demolitur: et ubi fures effodiunt, et furantur.
Não queirais entesourar para vós tesouros na terra, onde a ferrugem e a traça os consomem, e onde os ladrões os desenterram e roubam.
20
Thesaurizate autem vobis thesauros in cælo, ubi neque ærugo, neque tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt, nec furantur.
Mas entesourai para vós tesouros no Céu, onde não os consome a ferrugem nem a traça, e onde os ladrões não os desenterram nem roubam.
21
Ubi enim est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum.
Porque onde está o teu tesouro, aí está também o teu coração.
22
Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit.
O teu olho é a luz do teu corpo. Se o teu olho for simples, todo o teu corpo será luminoso.
23
Si autem oculus tuus fuerit nequam, totum corpus tuum tenebrosum erit. Si ergo lumen, quod in te est, tenebræ sunt: ipsæ tenebræ quantæ erunt?
Mas se o teu olho for mau, todo o teu corpo estará em trevas. Se, pois, a luz que em ti há são trevas, quão grandes não serão essas mesmas trevas?
24
Nemo potest duobus dominis servire: aut enim unum odio habebit, et alterum diliget: aut unum sustinebit, et alterum contemnet. Non potestis Deo servire et mammonæ.
Ninguém pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer um e amar outro, ou há de acomodar-se a este e desprezar aquele. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
25
Ideo dico vobis, ne solliciti sitis animæ vestræ quid manducetis, neque corpori vestro quid induamini. Nonne anima plus est quam esca, et corpus plus quam vestimentum?
Portanto, vos digo: não andeis cuidadosos da vossa vida, que comereis, nem do vosso corpo, que vestireis. Não é mais a alma que a comida? E o corpo mais que o vestido?
26
Respicite volatilia cæli, quoniam non serunt, neque metunt, neque congregant in horrea: et Pater vester cælestis pascit illa. Nonne vos magis pluris estis illis?
Olhai para as aves do céu, que não semeiam, nem segam, nem fazem provimentos nos celeiros, e contudo vosso Pai celestial as sustenta. Porventura não sois vós muito mais do que elas?
27
Quis autem vestrum cogitans potest adjicere ad staturam suam cubitum unum?
E qual de vós, discorrendo, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
28
Et de vestimento quid solliciti estis? Considerate lilia agri quomodo crescunt: non laborant, neque nent.
E por que andais vós solícitos pelo vestido? Considerai como crescem os lírios do campo: eles não trabalham nem fiam.
29
Dico autem vobis, quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis.
Digo-vos mais que nem Salomão em toda a sua glória se cobriu jamais como um destes.
30
Si autem fœnum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur, Deus sic vestit, quanto magis vos modicæ fidei?
Pois se ao feno do campo, que hoje é, e amanhã é lançado no forno, Deus veste assim, quanto mais a vós, homens de pouca fé?
31
Nolite ergo solliciti esse, dicentes: Quid manducabimus, aut quid bibemus, aut quo operiemur?
Não vos aflijais, pois, dizendo: Que comeremos, ou que beberemos, ou com que nos cobriremos?
32
hæc enim omnia gentes inquirunt. Scit enim Pater vester, quia his omnibus indigetis.
Porque os gentios é que se cansam por estas coisas. Porquanto vosso Pai sabe que tendes necessidade de todas elas.
33
Quærite ergo primum regnum Dei, et justitiam ejus: et hæc omnia adjicientur vobis.
Buscai, pois, primeiramente o Reino de Deus e a sua justiça, e todas estas coisas se vos acrescentarão.
34
Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi: sufficit diei malitia sua.
E assim não andeis inquietos pelo dia de amanhã, porque o dia de amanhã a si mesmo trará seu cuidado: ao dia basta a sua própria aflição.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)