1
Interea locutus est Deus ad Jacob: Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.
Entretanto falou Deus a Jacó, e lhe disse: Vaisem demora para Betei, fica-te lá, e erige um altar a Deus, que te apareceu, quando tu fugias de teu irmão Esaú.
2
Jacob vero convocata omni domo sua, ait: Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra.
Então Jacó, convocados todos os da sua casa, lhes disse: Lançai fora os deuses estranhos, que estão no meio de vós; purificai-vos, e mudai os vossos vestidos.
3
Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo: qui exaudivit me in die tribulationis meæ, et socius fuit itineris mei.
Vinde, vamos para Betei, para lá erigirmos um altar a Deus, que me ouviu no dia da minha tribulação, e que me acompanhou na minha jornada.
4
Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures quæ erant in auribus eorum: at ille infodit ea subter terebinthum, quæ est post urbem Sichem.
Eles lhe deram pois todos os deuses estranhos, que tinham, e as arrecadas, que lhe pendiam das orelhas; e Jacó escondeu estas coisas na terra, debaixo dum terebinto, que está por detrás da cidade de Siquem.
5
Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes.
Postos então a caminho, meteu Deus em todas cidades circunvizinhas um tão grande terror, que nin guém se atreveu a persegui-los na sua retirada.
6
Venit igitur Jacob Luzam, quæ est in terra Chanaan, cognomento Bethel: ipse et omnis populus cum eo.
Assim Jacó, e todo o povo que vivia com ele, chegou a Luza, chamada por sobrenome Betel, que é na terra de Canaã.
7
Ædificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei: ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum.
Edificou ali um altar, e chamou àquele lugar a Casa de Deus, porque Deus lhe tinha aparecido nele, quando ele fugia de seu irmão.
8
Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebeccæ, et sepulta est ad radices Bethel subter quercum: vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus.
A o mesmo tempo morreu Débora, ama de Re beca, e foi enterrada debaixo dum carvalho, ao pé de Betei; e este lugar se ficou chamando o carvalho do choro.
9
Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mesopotamia Syriæ, benedixitque ei
Ora Deus apareceu ainda outra vez a Jacó, de pois da sua tornada de Mesopotâmia da Síria: abençoou-o, e disse-lhe:
10
dicens: Non vocaberis ultra Jacob, sed Israël erit nomen tuum. Et appellavit eum Israël,
Tu não te chamarás mais Jacó mas o teu nome será Israel: e Deus o chamou Israel, e lhe disse:
11
dixitque ei: Ego Deus omnipotens: cresce, et multiplicare: gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur,
Eu sou o Deus Todo Poderoso: cresce, e multiplica-te: Tu serás tronco de muitas nações, e duma multidão de povos, e de ti sairão reis.
12
terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te.
Eu te darei a ti, e à tua posteridade depois de ti, a terra que eu dei a Abraão, e a Isaac.
13
Et recessit ab eo.
Depois se retirou Deus.
14
Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus: libans super eum libamina, et effundens oleum:
E Jacó erigiu um título, de pedra no mesmo lu gar, onde Deus lhe tinha falado; ofereceu vinho em cima dele, e derramou azeite;
15
vocansque nomen loci illius Bethel.
e chamou a este lugar Betei.
16
Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram quæ ducit Ephratam: in qua cum parturiret Rachel,
Tendo porém saído dali, veio na primavera até o caminho, que guia para Efrata, onde Raquel, dando-lhe as dores,
17
ob difficultatem partus periclitari cœpit. Dixitque ei obstetrix: Noli timere, quia et hunc habebis filium.
e experimentando grande dificuldade em parir, se achou em perigo He vida. Disse-lhe a parteira: Não temas, porque tu ainda terás este filho.
18
Egrediente autem anima præ dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benomi, id est, Filius doloris mei: pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextræ.
Mas Raquel, que se sentia morrer à violência das dores, estando quase expirando deu a seu filho o nome de Benoni, que quer dizer, filho das minhas do res. Mas o pai lhe chamou Benjamim, que quer dizer, filho da direita.
19
Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via quæ ducit Ephratam, hæc est Bethlehem.
Morreu pois Raquel, e foi sepultada no cami nho, que guia para Efrata, chamada depois Belém.
20
Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus: hic est titulus monumenti Rachel, usque in præsentem diem.
Jacó levantou um padrão em cima do seu se pulcro. E este é o padrão de Raquel, que se vê ainda hoje.
21
Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis.
Saído que foi daquele lugar, pôs Jacó a sua tenda da banda de lá da tôrre do rebanho.
22
Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui: quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim.
E quando ele aqui morava, dormiu Rúben com Bala, concubina d.e seu pai; ação, que lhe não foi oculta. Tinha porém Jacó doze filhos.
23
Filii Liæ: primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon.
Os filhos havidos em Lia eram Rúben, o pri mogénito de todos, Simeão, Levi, Judá, Issacar, e Zabulon.
24
Filii Rachel: Joseph et Benjamin.
Os filhos havidos em Raquel eram José e Ben jamim.
25
Filii Balæ ancillæ Rachelis: Dan et Nephthali.
Os filhos havidos em Bala, escrava de Raquel, eram Dan, e Neftali.
26
Filii Zelphæ ancillæ Liæ: Gad et Aser: hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syriæ.
Os filhos havidos em Zelfa, escrava de Lia, eram Gad, e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que ele teve em Mesopotâmia, na Síria.
27
Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, hæc est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac.
Ao depois veio Jacó ter com seu pai Isaac a Mambre, à cidade de Arbec chamada depois Hebron, onde Abraão e Isaac tinham assistido como foras teiros.
28
Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum.
Tinha Isaac então cento c oitenta anos completos.
29
Consumptusque ætate mortuus est: et appositus est populo suo senex et plenus dierum: et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui.
E exausto de forças com a muita idade, morreu. Tendo pois acabado a sua carreira numa extrema velhi ce, foi unir-se ao seu povo: e seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.