1
Igitur Sarai, uxor Abram, non genuerat liberos: sed habens ancillam ægyptiam nomine Agar,
Ora Sarai, mulher de Abrão, não tinha filhos: mas como tinha uma escrava egiptana, chamada Agar,
2
dixit marito suo: Ecce, conclusit me Dominus, ne parerem. Ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios. Cumque ille acquiesceret deprecanti,
disse a seu marido: Bem vês que o Senhor me fez estéril, e que eu não posso ter filhos. Toma pois a minha escrava, a ver se ao menos por ela posso ter filhos. E como Abrão anuísse aos seus rogos,
3
tulit Agar ægyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare cœperant in terra Chanaan: et dedit eam viro suo uxorem.
tomou Sarai a Agar egiptana sua escrava, e a deu por mulher a seu marido, dez anos depois que eles tinham começado a habitar na terra de Canaã.
4
Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns, despexit dominam suam.
Tendo Abrão entrado a ela, e vendo Agar, que tinha concebido, começou a desprezar a sua senhora
5
Dixitque Sarai ad Abram: Inique agis contra me: ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quæ videns quod conceperit, despectui me habet: judicet Dominus inter me et te.
Então disse Sarai a Abrão: Tu tratas-me dum modo injusto. Eu dei-te a minha escrava para ser tua mulher, e ela depois que se viu prenhada, despreza-me.
6
Cui respondens Abram: Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est, utere ea ut libet. Affligente igitur eam Sarai, fugam iniit.
Abrão lhe respondeu: Eis-aí a tua escrava; ela èstá nas tuas mãos, usa dela, como te der na vontade. Como Sarai a maltratasse, fugiu Agar.
7
Cumque invenisset eam angelus Domini juxta fontem aquæ in solitudine, qui est in via Sur in deserto,
E tendo-a o anjo do Senhor, achado no ermo ao pé da fonte, que está junto ao-caminho de Sur no deserto, disse-lhe:
8
dixit ad illam: Agar ancilla Sarai, unde venis? et quo vadis? Quæ respondit: A facie Sarai dominæ meæ ego fugio.
Agar, escrava de Sarai, donde vens tu? e para ond.e vais? Ela lhe respondeu: Fujo de diante de Sarai minha senhora.
9
Dixitque ei angelus Domini: Revertere ad dominam tuam, et humiliare sub manu illius.
E o anjo do Senhor lhe disse: Volta para a tua senhora, e humilha-te debaixo da sua mão.
10
Et rursum: Multiplicans, inquit, multiplicabo semen tuum, et non numerabitur præ multitudine.
E ajuntou: Eu multiplicarei a tua descendência, e a farei tão numerosa, que ela se não possa contar.
11
Ac deinceps: Ecce, ait, concepisti, et paries filium: vocabisque nomen ejus Ismaël, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam.
Disse ainda mais: Eis-aí concebeste tu, e parirás um filho, a quem porás o nome de Ismael; porque o Senhor te ouviu na tua aflição.
12
Hic erit ferus homo: manus ejus contra omnes, et manus omnium contra eum: et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula.
Este será um homem fero, cuja mão será contra todos, e contra o qual terão todos a mão levantada. Ele porá as suas tendas defronte de todos os seus irmãos.
13
Vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam: Tu Deus qui vidisti me. Dixit enim: Profecto hic vidi posteriora videntis me.
Então invocou Agar o nome do Senhor, que lhe tinha falado, e disse: Tu és o Deus que me viste; porque é certo, (ajuntou ela) que eu vi aqui por detrás aquele, que me vê.
14
Propterea appellavit puteum illum Puteum viventis et videntis me. Ipse est inter Cades et Barad.
Por esta razão chamou ela àquele poço o Poço do que vive, e do que me vê. Este é o poço, que está en tre Cades, e Barad.
15
Peperitque Agar Abræ filium: qui vocavit nomen ejus Ismaël.
Ora, Agar pariu um filho a Abrão, que o cha mou Ismael.
16
Octoginta et sex annorum erat Abram quando peperit ei Agar Ismaëlem.
Tinha Abrão oitenta e seis anos, quando Agar lhe pariu a Ismael.