A Sagrada Escritura

Livro do Eclesiástico

Capítulo 47

Texto bíblico
1
Post hæc surrexit Nathan, propheta in diebus David.
Depois disto se levantou o profeta Natan em tempo dt Davi.
2
Et quasi adeps separatus a carne, sic David a filiis Israël.
E assim como a gordura fica separada ela carne, assim Davi foi apartado dos filhos de Israel.
3
Cum leonibus lusit quasi cum agnis, et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in juventute sua.
Brincou com os leões como com uns cordeiros: E tratou igualmente os ursos como cordeiros de ovelhas na sua mocidade.
4
Numquid non occidit gigantem, et abstulit opprobrium de gente?
Porventura não foi ele o que matou o gigante, e o que tirou o opróbrio da sua nação?
5
In tollendo manum, saxo fundæ dejecit exsultationem Goliæ:
Levantando a mão, com a pedra da funda fez cair por terra o orgulho de Golias:
6
nam invocavit Dominum omnipotentem, et dedit in dextera ejus tollere hominem fortem in bello, et exaltare cornu gentis suæ.
Porque ele invocou o Senhor Todo-Poderoso, o qual deu à sua destra fôrça para derrubar um homem valente na guerra, e para exaltar o poder da sua nação.
7
Sic in decem millibus glorificavit eum: et laudavit eum in benedictionibus Domini, in offerendo illi coronam gloriæ:
Assim o engrandeceu o Senhor com a glória de matar dez mil homens, e fez com que o louvassem pelas suas bênçãos, oferecendo-lhe a coroa de glória:
8
contrivit enim inimicos undique, et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem: contrivit cornu ipsorum usque in æternum.
Porque desbaratou os inimigos de todas as partes, e exterminou os filisteus seus contrários até o dia de hoje: Desfez o poder dos mesmos para sempre.
9
In omni opere dedit confessionem Sancto, et Excelso in verbo gloriæ.
Em tôdas as suas obras deu graças ao Santo e ao Excelso com palavras anunciadoras da sua glória.
10
De omni corde suo laudavit Dominum: et dilexit Deum, qui fecit illum, et dedit illi contra inimicos potentiam:
De todo o seu coração louvou ao Senhor, e amou a Deus, que o criou: O qual lhe deu valor contra os inimigos:
11
et stare fecit cantores contra altare, et in sono eorum dulces fecit modos.
E estabeleceu cantores para estarem diante do altar, e acompanhou os seus cantos de suaves concértos de música.
12
Et dedit in celebrationibus decus, et ornavit tempora usque ad consummationem vitæ, ut laudarent nomen sanctum Domini, et amplificarent mane Dei sanctitatem.
E prescreveu o deéôro nas festividades, e aformoseou os dias solenes até o fim da sua vida, para que louvassem o santo nome do Senhor, e engrandecessem desde manhã a santiclacl, e de Deus.
13
Dominus purgavit peccata ipsius, et exaltavit in æternum cornu ejus: et dedit illi testamentum regni, et sedem gloriæ in Israël.
O Senhor o purificou dos seus pecados, e exaltou para sempre o seu poder: E lhe confirmou a aliança do reino, e o trono de glória, em Israel.
14
Post ipsum surrexit filius sensatus, et propter illum dejecit omnem potentiam inimicorum.
Depois clêle se levantou seu filho sábio, e por amor do mesmo destruiu todo o poder de seus inimigos.
15
Salomon imperavit in diebus pacis, cui subjecit Deus omnes hostes, ut conderet domum in nomine suo, et pararet sanctitatem in sempiternum. Quemadmodum eruditus es in juventute tua,
Salomão reinou em dias ele paz, ao qual sujeitou Deus todos os seus inimigos, para que fundasse uma casa em seu nome, e lhe preparasse um. santuário eterno: Que bem instruído fôste na tua mocidade,
16
et impletus es, quasi flumen, sapientia, et terram retexit anima tua.
e quão cheio te achaste ele sabedoria, como um rio, e quanto não descobriu.a toda a terra a tua alma.
17
Et replesti in comparationibus ænigmata: ad insulas longe divulgatum est nomen tuum, et dilectus es in pace tua.
Também encerraste enigmas em parábolas: O teu nome se fez célebre até às ilhas mais remotas, e fôste amado na tua paz.
18
In cantilenis, et proverbiis, et comparationibus, et interpretationibus, miratæ sunt terræ:
Admiraram-se as terras dos teus cânticos, e pro- vérbios, e parábolas, e interpretações,
19
et in nomine Domini Dei, cui est cognomen Deus Israël.
e do Nome do Senhor Deus, que tem por sobrenome o Deus de Israel.
20
Collegisti quasi auricalcum aurum, et ut plumbum complesti argentum:
Ajuntaste o ouro como latão, e amontoaste a prata como chumbo,
21
et inclinasti femora tua mulieribus: potestatem habuisti in corpore tuo.
e inclinaste as tuas coxas às mulheres: Tiveste quem dominasse sobre teu corpo,
22
Dedisti maculam in gloria tua, et profanasti semen tuum, inducere iracundiam ad liberos tuos, et incitari stultitiam tuam:
puseste mácula na tua glória, e profanaste a tua geração, fazendo com que viesse a ira sobre teus filhos, e com que se excitasse a tua loucura,
23
ut faceres imperium bipartitum, et ex Ephraim imperare imperium durum.
para com efeito chegares a ser causa de ficar dividido em dois bandos o reino, e de sair de Efraim uma dominação rebelde.
24
Deus autem non derelinquet misericordiam suam: et non corrumpet, nec delebit opera sua, neque perdet a stirpe nepotes electi sui, et semen ejus qui diligit Dominum non corrumpet.
Mas Deus não se esquecerá da sua misericórdia, e não destruirá, nem aniquilará as suas obras, nem arrancará pela raiz os netos do seu escolhido: E nao destruirá a linhagem daquele que ama ao Senhor.
25
Dedit autem reliquum Jacob, et David de ipsa stirpe.
Por isso deixou relíquias a Jacó, e a Davi garfos da própria família.
26
Et finem habuit Salomon cum patribus suis.
E finalizou a viela Salomão com seus pais.
27
Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam,
E deixou depois de si a um ele seus filhos, que foi.a estultícia ela sua nação,
28
et imminutum a prudentia, Roboam, qui avertit gentem consilio suo:
e um homem falto ele prudência, por nóme Roboão, que alienou de si a nação com o seu conselho:
29
et Jeroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël, et dedit viam peccandi Ephraim: et plurima redundaverunt peccata ipsorum.
E a Jeroboão, filho ele Nabat, que fez pecar a Israel, e abriu a Efraim caminho ele pecar, e assim é que inundaram os pecados deles em mui crescido número.
30
Valde averterunt illos a terra sua.
stes pecados vieram muitas vezes a lançá-los fora da sua terra.
31
Et quæsivit omnes nequitias, usque dum perveniret ad illos defensio, et ab omnibus peccatis liberavit eos.
E buscou todo o gênero de maldades, até que sobre eles veio a vingança e esta os livrou de todos os pecados.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)