A Sagrada Escritura

Atos dos Apóstolos

Capítulo 15

Texto bíblico
1
Et quidam descendentes de Judæa docebant fratres: Quia nisi circumcidamini secundum morem Moysi, non potestis salvari.
E vindo alguns da Judeia, ensinavam assim aos irmãos: Se vós não vos circuncidardes segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2
Facta ergo seditione non minima Paulo et Barnabæ adversus illos, statuerunt ut ascenderent Paulus et Barnabas, et quidam alii ex aliis ad Apostolos et presbyteros in Jerusalem super hac quæstione.
E tendo-se movido uma disputa não pequena de Paulo e Barnabé contra eles, sem os convencer, resolveram que Paulo e Barnabé e alguns dos outros fossem aos Apóstolos e aos Presbíteros de Jerusalém sobre esta questão.
3
Illi ergo deducti ab ecclesia pertransibant Phœnicen et Samariam, narrantes conversionem gentium: et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus.
Eles, pois, acompanhados pela Igreja, passavam pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios; e davam grande contentamento a todos os irmãos.
4
Cum autem venissent Jerosolymam, suscepti sunt ab ecclesia, et ab Apostolis et senioribus, annuntiantes quanta Deus fecisset cum illis.
E tendo chegado a Jerusalém, foram recebidos pela Igreja e pelos Apóstolos e pelos Presbíteros, aos quais referiam quão grandes coisas tinha obrado Deus com eles.
5
Surrexerunt autem quidam de hæresi pharisæorum, qui crediderunt, dicentes quia oportet circumcidi eos, præcipere quoque servare legem Moysi.
Mas levantaram-se alguns da seita dos fariseus que abraçaram a Fé, dizendo: É necessário que os gentios sejam circuncidados e que se lhes mande também observar a lei de Moisés.
6
Conveneruntque Apostoli et seniores videre de verbo hoc.
Congregaram-se, pois, os Apóstolos e os Presbíteros para examinar este ponto.
7
Cum autem magna conquisitio fieret, surgens Petrus dixit ad eos: Viri fratres, vos scitis quoniam ab antiquis diebus Deus in nobis elegit, per os meum audire gentes verbum Evangelii et credere.
E depois de se fazer sobre ele um grande exame, levantando-se Pedro lhes disse: Varões irmãos, vós sabeis que desde os primeiros dias ordenou Deus entre nós que da minha boca ouvissem os gentios a palavra do Evangelho, e que cressem.
8
Et qui novit corda Deus, testimonium perhibuit, dans illis Spiritum Sanctum, sicut et nobis,
E Deus, que conhece os corações, se declarou por eles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós.
9
et nihil discrevit inter nos et illos, fide purificans corda eorum.
E não fez diferença alguma entre nós e eles, purificando com a fé os seus corações.
10
Nunc ergo quid tentatis Deum, imponere jugum super cervices discipulorum quod neque patres nostri, neque nos portare potuimus?
Por que, logo, tentais agora a Deus, pondo um jugo sobre as cervizes dos Discípulos, que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11
sed per gratiam Domini Jesu Christi credimus salvari, quemadmodum et illi.
Mas nós cremos que pela graça do Senhor Jesus Cristo somos salvos, assim como eles também o foram.
12
Tacuit autem omnis multitudo: et audiebant Barnabam et Paulum narrantes quanta Deus fecisset signa et prodigia in gentibus per eos.
Então toda a assembleia se calou e escutavam a Barnabé e a Paulo, que lhes contavam quão grandes milagres e prodígios fizera Deus, por intervenção deles, nos gentios.
13
Et postquam tacuerunt, respondit Jacobus, dicens: Viri fratres, audite me.
E depois que eles se calaram, entrou a falar Tiago, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14
Simon narravit quemadmodum primum Deus visitavit sumere ex gentibus populum nomini suo.
Simão contou como Deus primeiro visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15
Et huic concordant verba prophetarum: sicut scriptum est:
E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16
Post hæc revertar, et reædificabo tabernaculum David quod decidit: et diruta ejus reædificabo, et erigam illud:
Depois disto eu voltarei, e edificarei de novo o tabernáculo de Davi que caiu, e repararei as suas ruínas, e o levantarei.
17
ut requirant ceteri hominum Dominum, et omnes gentes super quas invocatum est nomen meum, dicit Dominus faciens hæc.
Para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as gentes, sobre as quais tem sido invocado o meu Nome, diz o Senhor, que faz estas coisas.
18
Notum a sæculo est Domino opus suum.
Conhecida é ao Senhor desde a eternidade a sua obra.
19
Propter quod ego judico non inquietari eos qui ex gentibus convertuntur ad Deum,
Pelo que, julgo eu, que se não devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20
sed scribere ad eos ut abstineant se a contaminationibus simulacrorum, et fornicatione, et suffocatis, et sanguine.
Mas que se lhes deve somente escrever que se abstenham das contaminações dos ídolos e da fornicação, e das carnes sufocadas, e do sangue.
21
Moyses enim a temporibus antiquis habet in singulis civitatibus qui eum prædicent in synagogis, ubi per omne sabbatum legitur.
Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue nas Sinagogas, onde é lido cada sábado.
22
Tunc placuit Apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis, et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba: Judam, qui cognominabatur Barsabas, et Silam, viros primos in fratribus:
Então pareceu bem aos Apóstolos e aos Presbíteros com toda a igreja eleger varões dentre eles, e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber, Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, varões principais entre os irmãos,
23
scribentes per manus eorum: Apostoli et seniores fratres, his qui sunt Antiochiæ, et Syriæ, et Ciliciæ, fratribus ex gentibus, salutem.
escrevendo-lhes por mão deles assim: Os Apóstolos e os Presbíteros irmãos, aos irmãos convertidos dos gentios, que se acham em Antioquia, e na Síria, e na Cilícia, saúde.
24
Quoniam audivimus quia quidam ex nobis exeuntes, turbaverunt vos verbis, evertentes animas vestras, quibus non mandavimus,
Porquanto havemos ouvido que alguns que têm saído de nós, transtornando os vossos corações, vos têm perturbado com palavras, sem lhes termos mandado tal.
25
placuit nobis collectis in unum eligere viros, et mittere ad vos cum carissimis nostris Barnaba et Paulo,
Aprouve-nos a nós, congregados em Concílio, escolher varões e enviá-los a vós com os nossos mui amados Barnabé e Paulo,
26
hominibus qui tradiderunt animas suas pro nomine Domini nostri Jesu Christi.
que são homens que têm exposto as suas vidas pelo Nome de Nosso Senhor Jesus Cristo.
27
Misimus ergo Judam et Silam, qui et ipsi vobis verbis referent eadem.
Enviamos, portanto, Judas e Silas, que também de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28
Visum est enim Spiritui Sancto et nobis nihil ultra imponere vobis oneris quam hæc necessaria:
Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargos do que os necessários, que são estes:
29
ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum, et sanguine, et suffocato, et fornicatione: a quibus custodientes vos, bene agetis. Valete.
A saber: que vos abstenhais do que tiver sido sacrificado aos ídolos, e do sangue, e das carnes sufocadas, e da fornicação, das quais coisas fareis bem de vos guardar. Passai bem.
30
Illi ergo dimissi, descenderunt Antiochiam: et congregata multitudine tradiderunt epistolam.
Eles, enviados assim, foram a Antioquia; e havendo congregado a multidão dos fiéis, entregaram a carta.
31
Quam cum legissent, gavisi sunt super consolatione.
A qual, tendo-a eles lido, se encheram de contentamento pela consolação que lhes causou.
32
Judas autem et Silas, et ipsi cum essent prophetæ, verbo plurimo consolati sunt fratres, et confirmaverunt.
E Judas e Silas, como também eles fossem profetas, consolaram com muitas palavras os irmãos, e os confirmaram.
33
Facto autem ibi aliquanto tempore, dimissi sunt cum pace a fratribus ad eos qui miserant illos.
E tendo-se demorado ali por algum tempo, foram despedidos em paz pelos irmãos, para os que os tinham enviado.
34
Visum est autem Silæ ibi remanere: Judas autem solus abiit Jerusalem.
A Silas, contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas foi só para Jerusalém.
35
Paulus autem et Barnabas demorabantur Antiochiæ, docentes et evangelizantes cum aliis pluribus verbum Domini.
E Paulo e Barnabé se demoravam em Antioquia, ensinando e pregando com outros muitos a palavra do Senhor.
36
Post aliquot autem dies, dixit ad Barnabam Paulus: Revertentes visitemus fratres per universas civitates in quibus prædicavimus verbum Domini, quomodo se habeant.
E, dali a alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos pregado a palavra do Senhor, para ver como se portam.
37
Barnabas autem volebat secum assumere et Joannem, qui cognominabatur Marcus.
E Barnabé queria também levar consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
38
Paulus autem rogabat eum (ut qui discessisset ab eis de Pamphylia, et non isset cum eis in opus) non debere recipi.
Mas Paulo lhe rogava que não fosse admitido aquele que se havia separado deles desde a Panfília, e não havia ido com eles à obra.
39
Facta est autem dissensio, ita ut discederent ab invicem, et Barnabas quidem, assumpto Marco, navigaret Cyprum.
E houve tal desavença entre eles que se separaram um do outro; e assim Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40
Paulus vero, electo Sila, profectus est, traditus gratiæ Dei a fratribus.
E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41
Perambulabat autem Syriam et Ciliciam, confirmans ecclesias: præcipiens custodire præcepta Apostolorum et seniorum.
E percorria a Síria e a Cilícia, confirmando as igrejas, ordenando-lhes que guardassem os preceitos dos Apóstolos e dos Presbíteros.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)