1
Igitur post hæc consuluit David Dominum, dicens: Num ascendam in unam de civitatibus Juda? Et ait Dominus ad eum: Ascende. Dixitque David: Quo ascendam? Et respondit ei: In Hebron.
Depois disto consultou Davi o Senhor, dizendo: Irei eu para alguma das cidades de Judá? E o Senhor lhe respondeu: Vai. E disse Davi: P ara qual irei? E o Senhor lhe respondeu: Para Hebron,
2
Ascendit ergo David, et duæ uxores ejus, Achinoam Jezraëlites, et Abigail uxor Nabal Carmeli:
Foi pois Davi, e as suas duas mulheres, Aquinoáp de Jezrael, e Abigail, viuva de Nabal do C am elo;
3
sed et viros, qui erant cum eo, duxit David singulos cum domo sua: et manserunt in oppidis Hebron.
Levou também Davi consigo a gente, que estava com ele, cacla um com a sua família: E ficaram morando nas vilas de Hebron.
4
Veneruntque viri Juda, et unxerunt ibi David ut regnaret super domum Juda. Et nuntiatum est David quod viri Jabes Galaad sepelissent Saul.
E vieram os da tribo de Judá, e ungiram ali a Davi para 'reinar sobre a casa de Judá. E noticiaram a Davi que os de Jabes de Galaad tinham sepultado a Saul.
5
Misit ergo David nuntios ad viros Jabes Galaad, dixitque ad eos: Benedicti vos Domino, qui fecistis misericordiam hanc cum domino vestro Saul, et sepelistis eum.
Mandou pois Davi mensageiros aos de Jabes de Galaad, a dizer-lhes: Benditos sejais vós do Senhor, por esta humanidade que usastes com Saul vosso Senhor, e porque o sepultastes.
6
Et nunc retribuet vobis quidem Dominus misericordiam et veritatem: sed et ego reddam gratiam, eo quod fecistis verbum istud.
E agora vos recompensará certamente o Senhor, segundo a sua misericórdia e verdade: E eu também vos galardoarei por esta ação que obrastes.
7
Confortentur manus vestræ, et estote filii fortitudinis: licet enim mortuus sit dominus vester Saul, tamen me unxit domus Juda in regem sibi.
Cobrem alento vossas mãos, e sede homens de valor: Porque ainda que Saul, vosso senhor, é morto, contudo a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8
Abner autem filius Ner, princeps exercitus Saul, tulit Isboseth filium Saul, et circumduxit eum per castra,
Abner porém filho de Ner, general, do exército de Saul, pegou em Isboset, filho de Saul, e o levou por todo o campo,
9
regemque constituit super Galaad, et super Gessuri, et super Jezraël, et super Ephraim, et super Benjamin, et super Israël universum.
e o constituiu rei sobre Galaad e sobre Gessuri, e sobre Jezrael, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.
10
Quadraginta annorum erat Isboseth filius Saul cum regnare cœpisset super Israël, et duobus annis regnavit: sola autem domus Juda sequebatur David.
Tinha Isboset, filho de Saul, quarenta anos, quando começou a reinar em Israel, e reinou dois anos: E só a casa de Judá seguia a Davi.
11
Et fuit numerus dierum quos commoratus est David imperans in Hebron super domum Juda, septem annorum et sex mensium.
E o número dos dias, que permaneceu Davi, reinando em Hebron, sobre a casa de Judá, foi o de sete anos e seis meses.
12
Egressusque est Abner filius Ner, et pueri Isboseth filii Saul, de castris in Gabaon.
E Abner, filho de Ner, com a gente de Isboset, filho de Saul, saiu do seu campo para Gabaon.
13
Porro Joab filius Sarviæ, et pueri David, egressi sunt, et occurrerunt eis juxta piscinam Gabaon. Et cum in unum convenissent, e regione sederunt: hi ex una parte piscinæ, et illi ex altera.
Mas Joab, filho de Sarvia, e as tropas de Davi saíram, e encontraram-se com eles perto da piscina de Gabaon. E tend. o-se aproximado, acamparam-se um à vista do outro: Estes da banda de cá da piscina, e aqueles da banda de lá.
14
Dixitque Abner ad Joab: Surgant pueri, et ludant coram nobis. Et respondit Joab: Surgant.
E disse Abner a Joab: Saiam alguns dos moços, e escaramucem diante de nós. E Joab respondeu: Saiam.
15
Surrexerunt ergo, et transierunt numero duodecim de Benjamin, ex parte Isboseth filii Saul, et duodecim de pueris David.
Levantaram-se pois, e saíram em número de doze de Benjamim, por parte de Isboset, filho de Saul, e d. oze da gente de Davi.
16
Apprehensoque unusquisque capite comparis sui, defixit gladium in latus contrarii, et ceciderunt simul: vocatumque est nomen loci illius: Ager robustorum, in Gabaon.
E cada um deles tomando pela cabeça ao seu competidor afincou a espada pelo costado do seu contrário, e morreram todos a um mesmo tempo: E ficou- -se aquele lugar chamando: O campo dos valentes de Gabaon.
17
Et ortum est bellum durum satis in die illa: fugatusque est Abner et viri Israël a pueris David.
E seguiu-se uma crua peleja naquele dia: E foi pôsto em fugida Abner e os soldados de Israel pelas tropas de Davi.
18
Erant autem ibi tres filii Sarviæ, Joab, et Abisai, et Asaël: porro Asaël cursor velocissimus fuit, quasi unus de capreis quæ morantur in silvis.
Achavam-se pois no combate os três filhos de Sarvia, Joab, e Abisai, e Asael: Mas Asael era mui ligeiro na carreira, como as cabras montesas, que habitam nas selvas.
19
Persequebatur autem Asaël Abner, et non declinavit ad dextram neque ad sinistram omittens persequi Abner.
Perseguia porém Asael a Abner, e não declinou nem para a direita, nem para a esquerda sem se descuidar de alcançar a Abner.
20
Respexit itaque Abner post tergum suum, et ait: Tune es Asaël? Qui respondit: Ego sum.
Olhou depois para trás Abner, e disse: Tu não és Asael? E este respondeu: Sou eu.
21
Dixitque ei Abner: Vade ad dexteram, sive ad sinistram, et apprehende unum de adolescentibus, et tolle tibi spolia ejus. Noluit autem Asaël omittere quin urgeret eum.
E disse-lhe Abner: Corre para a direita, ou para a esquerda, e apanha algum desses moços, e toma os seus despojos. Mas Asael não quis cessar de o perseguir.
22
Rursumque locutus est Abner ad Asaël: Recede, noli me sequi, ne compellar confodere te in terram, et levare non potero faciem meam ad Joab fratrem tuum.
E outra vez disse Abner a Asael: Retira-te, não me sigas, para que não me veja eu obrigado a te atravessar, e não possa eu mais aparecer diante d. e Joab, teu irmão.
23
Qui audire contempsit, et noluit declinare: percussit ergo eum Abner aversa hasta in inguine, et transfodit, et mortuus est in eodem loco: omnesque qui transibant per locum illum, in quo ceciderat Asaël et mortuus erat, subsistebant.
Asael desprezou ouvi-lo, e não quis d, esviar-se: Pelo que Abner voltada a lança o feriu na virilha, e o atravessou, e morreu ali mesmo: E todos os que passavam por aquele lugar, onde Asael caíra morto, paravam.
24
Persequentibus autem Joab et Abisai fugientem Abner, sol occubuit: et venerunt usque ad collem aquæductus, qui est ex adverso vallis itineris deserti in Gabaon.
Enquanto porém Joab, e Abisai seguiam a Abner que ia fugindo, pôs-se o sol: E chegaram até o outeiro do aqueduto, que está defronte do vale, pelo caminho que vai do deserto para Gabaon.
25
Congregatique sunt filii Benjamin ad Abner: et conglobati in unum cuneum, steterunt in summitate tumuli unius.
E os filhos de Benjamim se uniram com Abner: E cerrados em um batalhão, fizeram alto no cimo de um cabeço.
26
Et exclamavit Abner ad Joab, et ait: Num usque ad internecionem tuus mucro desæviet? an ignoras quod periculosa sit desperatio? usquequo non dicis populo ut omittat persequi fratres suos?
E gritou Abner a Joab, e disse: Acaso se embravecerá a tua espada até não ficar nenhum? Ignoras porventura que é coisa perigosa a desesperação? Para quando guardas dizer ao povo que deixe de perseguir seus irmãos?
27
Et ait Joab: Vivit Dominus, si locutus fuisses, mane recessisset populus persequens fratrem suum.
E Joab respondeu: Viva o Senhor, que se tu o tivesses dito, desde manhã teria cessado o povo de perseguir a seus irmãos.
28
Insonuit ergo Joab buccina, et stetit omnis exercitus, nec persecuti sunt ultra Israël, neque iniere certamen.
Mandou pois Joab fazer sinal com a trombeta e fez alto todo o exército, nem perseguiram mais a Israel, nem travaram peleja.
29
Abner autem et viri ejus abierunt per campestria, tota nocte illa: et transierunt Jordanem, et lustrata omni Beth-horon, venerunt ad castra.
Abner porém e a sua gente caminharam pelos campos toda aquela noite: E passaram o Jordão, e decorrido todo o país de Bet-horon, chegaram ao seu arraial.
30
Porro Joab reversus, omisso Abner, congregavit omnem populum: et defuerunt de pueris David decem et novem viri, excepto Asaële.
Mas Joab tend. o desistido de perseguir a Abner, voltando para trás ajuntou todo o povo: E da gente de Davi faltaram dezenove homens sem contar a Asael.
31
Servi autem David percusserunt de Benjamin, et de viris qui erant cum Abner, trecentos sexaginta, qui et mortui sunt.
Mas as tropas de Davi feriram, dos de Benjamim, e. dos soldados que vinham com Abner. trezentos e sessenta homens, que também ficaram mortos.
32
Tuleruntque Asaël, et sepelierunt eum in sepulchro patris sui in Bethlehem: et ambulaverunt tota nocte Joab et viri qui erant cum eo, et in ipso crepusculo pervenerunt in Hebron.
E tomaram o corpo de Asael, e o enterraram no jazigo de seu pai em Belém: E marcharam toda a noite Joab e a gente que estava com ele, e ao raiar do dia chegou a Hebron.