1
Igitur post hæc fecit sibi Absalom currus, et equites, et quinquaginta viros qui præcederent eum.
E depois disto mandou Absalão aprontar para si carroças, e gente de cavalo, e cinquenta homens, que andassem adiante dele.
2
Et mane consurgens Absalom, stabat juxta introitum portæ, et omnem virum qui habebat negotium ut veniret ad regis judicium, vocabat Absalom ad se, et dicebat: De qua civitate es tu? Qui respondens aiebat: Ex una tribu Israël ego sum servus tuus.
E levantando-se Absalão de manhã, parava á entrada da porta, e a todo o que tinha algum negócio e vinha a pedir justiça ao rei, chamava-o Absalão a si, e lhe dizia: De que cidade és tu? E ele respond. ia dizendo: Eu teu servo sou de tal tribo de Israel.
3
Respondebatque ei Absalom: Videntur mihi sermones tui boni et justi, sed non est qui te audiat constitutus a rege. Dicebatque Absalom:
E Absalão lhe dizia: O teu negócio me parece ser de razão e de justiça. Mas não há pessoa constituída pelo rei para te ouvir: E acrescentava Absalão:
4
Quis me constituat judicem super terram, ut ad me veniant omnes qui habent negotium, et juste judicem?
O’ quem me dera ser juiz sobre a terra, que viessem a mim todos os que têm negócios, e eu os decidisse segundo a justiça?
5
Sed et cum accederet ad eum homo ut salutaret illum, extendebat manum suam, et apprehendens osculabatur eum.
E quando se chegava a ele algum homem a cortejá-lo, estendia a sua mão, e abraçando-o o beijava.
6
Faciebatque hoc omni Israël venienti ad judicium ut audiretur a rege, et sollicitabat corda virorum Israël.
E isto praticava com tod. os os de Israel, que vinham para que o rei os ouvisse, e julgasse, e atraía a si o coração dos homens de Israel.
7
Post quadraginta autem annos, dixit Absalom ad regem David: Vadam, et reddam vota mea quæ vovi Domino in Hebron.
Mas depois de quarenta anos, disse Absalão ao rei D avi: Eu tenho que ir a Hebron para cumprir os votos que fiz ao Senhor.
8
Vovens enim vovit servus tuus cum esset in Gessur Syriæ, dicens: Si reduxerit me Dominus in Jerusalem, sacrificabo Domino.
Porque quando o teu servo estava em Gessur da Síria, fez este voto, dizendo: Se o Senhor me restituir a Jerusalém, eu oferecerei um sacrifício ao Senhor.
9
Dixitque ei rex David: Vade in pace. Et surrexit, et abiit in Hebron.
E o rei Davi lhe disse: Vai em paz. E ele saiu, e foi para Hebron.
10
Misit autem Absalom exploratores in universas tribus Israël, dicens: Statim ut audieritis clangorem buccinæ, dicite: Regnavit Absalom in Hebron.
Absalão porém enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Tanto que tiverdes ouvido o som da trombeta, publicai: Absalão reina em Iiebron.
11
Porro cum Absalom ierunt ducenti viri de Jerusalem vocati, euntes simplici corde, et causam penitus ignorantes.
Mas com Absalão foram duzentos homens d. e Jerusalém por ele convocados, que o seguiam inocentemente, e que de todo não penetraram a sua intenção.
12
Accersivit quoque Absalom Achitophel Gilonitem consiliarium David, de civitate sua Gilo. Cumque immolaret victimas, facta est conjuratio valida, populusque concurrens augebatur cum Absalom.
Chamou também Absalão a Aquitoíel gilonita, conselheiro de Davi, que era da sua cidade de Gilo. E quando se imolavam as vítimas fez-se uma poderosa conjuração, e crescia o povo que tomava o partido de Absalão.
13
Venit igitur nuntius ad David, dicens: Toto corde universus Israël sequitur Absalom.
Chegou logo um correio a Davi dizendo: Todo o Israel segue Absalão com todas as veras.
14
Et ait David servis suis qui erant cum eo in Jerusalem: Surgite, fugiamus: neque enim erit nobis effugium a facie Absalom: festinate egredi, ne forte veniens occupet nos, et impellat super nos ruinam, et percutiat civitatem in ore gladii.
E disse Davi aos seus criad. os, que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, fujamos: Porque não poderemos escapar das mãos de Absalão: Apressai-vos a sair, não suceda que ele chegando nos apanhe, e traga sobre nós a ruína, e mande passar ao fio da espada a cidade. 234 —m
15
Dixeruntque servi regis ad eum: Omnia quæcumque præceperit dominus noster rex, libenter exequemur servi tui.
E os servos do rei lhe disseram: Nós tens servos executaremos de boa vontade tudo o que mandar o rei nosso senhor.
16
Egressus est ergo rex et universa domus ejus pedibus suis: et dereliquit rex decem mulieres concubinas ad custodiendam domum.
Saiu pois o rei, e toda a sua família a pé: E deixou dez mulheres suas concubinas para guardarem o palácio.
17
Egressusque rex et omnis Israël pedibus suis, stetit procul a domo:
E tendo saído o rei e todo o Israel a pé, parou estando já longe da sua casa:
18
et universi servi ejus ambulabant juxta eum, et legiones Cerethi, et Phelethi, et omnes Gethæi, pugnatores validi, sexcenti viri qui secuti eum fuerant de Geth pedites, præcedebant regem.
E todos os seus servos iam ao pé dele, e as legiões dos cereteus e feieteus, e todos os geteus, fortes guerreiros, em número de seiscentos homens de pé, que o tinham seguido em Get, iam adiante do rei.
19
Dixit autem rex ad Ethai Gethæum: Cur venis nobiscum? revertere, et habita cum rege, quia peregrinus es, et egressus es de loco tuo.
E disse o rei a Etai geteu: Por que vens tu conosco? Volta, e vai viver com o rei, porque és forasteiro, e saíste da tua terra.
20
Heri venisti, et hodie compelleris nobiscum egredi? ego autem vadam quo iturus sum: revertere, et reduc tecum fratres tuos, et Dominus faciet tecum misericordiam et veritatem, quia ostendisti gratiam et fidem.
Ontem vieste, e hoje serás obrigado a sair conosco? Eu porém irei para onde d, evo ir: Tu volta, e leva contigo a téus irmãos, e o Senhor usará contigo de misericórdia, e de verdade, porque deste mostras da tua gratidão e fidelidade.
21
Et respondit Ethai regi dicens: Vivit Dominus, et vivit dominus meus rex, quoniam in quocumque loco fueris, domine mi rex, sive in morte, sive in vita, ibi erit servus tuus.
E Etai respondeu ao rei, dizendo: Viva o Senhor, e viva o rei meu amo: Porque em qualquer estado em que tu te achares, ó rei meu senhor. quer seja na morte, quer na vida, aí se achará o teu servo.
22
Et ait David Ethai: Veni, et transi. Et transivit Ethai Gethæus, et omnes viri qui cum eo erant, et reliqua multitudo.
E Davi disse a Etai: Vem, e passa. E passou Etai geteu, e tod. os os homens que estavam com ele, e toda a mais multidão.
23
Omnesque flebant voce magna, et universus populus transibat: rex quoque transgrediebatur torrentem Cedron, et cunctus populus incedebat contra viam quæ respicit ad desertum.
E todos choravam a grandes vozes, e passava todo o povo: O rei também passava a torrente de Cedron, e todo o povo tomava o caminho, que olha para o deserto.
24
Venit autem et Sadoc sacerdos, et universi Levitæ cum eo, portantes arcam fœderis Dei: et deposuerunt arcam Dei. Et ascendit Abiathar, donec expletus esset omnis populus qui egressus fuerat de civitate.
Veio pois também o pontífice Sadoc, e com ele tod. os os levitas que traziam a arca do testamento de Deus, e assentaram a arca de Deus: E subiu Abiatar, até que tivesse passado todo o povo, que tinha saído da cidade.
25
Et dixit rex ad Sadoc: Reporta arcam Dei in urbem: si invenero gratiam in oculis Domini, reducet me, et ostendet mihi eam, et tabernaculum suum.
E disse o rei a Sadoc: Torna a levar a arca de Deus para a cid. ade: Se eu achar graça diante dos olhos do Senhor, ele me restituirá, e fará que eu veja a sua arca, e o seu tabernáculo.
26
Si autem dixerit mihi: Non places: præsto sum: faciat quod bonum est coram se.
Se ele porém me disser: Tu não me agradas: Eu estou pronto, faça de mim o que bem lhe parecer.
27
Et dixit rex ad Sadoc sacerdotem: O videns, revertere in civitatem in pace: et Achimaas filius tuus, et Jonathas filius Abiathar, duo filii vestri, sint vobiscum.
E disse o rei ao pontífice Sadoc: 0 J Vidente, torna em paz para a cidade: E estejam convosco vossos dois filhos Aquimaas, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28
Ecce ego abscondar in campestribus deserti, donec veniat sermo a vobis indicans mihi.
Olhai que eu me vou esconder nas campinas do deserto, até que vós me mandeis novas do estado das coisas.
29
Reportaverunt ergo Sadoc et Abiathar arcam Dei in Jerusalem, et manserunt ibi.
Sadoc pois, e Abiatar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus: E lá ficaram.
30
Porro David ascendebat clivum Olivarum, scandens et flens, nudis pedibus incedens, et operto capite: sed et omnis populus qui erat cum eo, operto capite ascendebat plorans.
E Davi ia subindo a costa das oliveiras, e a subiu chorando, caminhando com os pés descalços e a cabeça coberta, e todo o povo que ia com ele, subia também chorando coberta a cabeça.
31
Nuntiatum est autem David quod et Achitophel esset in conjuratione cum Absalom: dixitque David: Infatua, quæso, Domine, consilium Achitophel.
E deu-se notícia a Davi que Aquitofel também entrava na conjuração de Absalão, e disse Davi: Peço-te, Senhor, que enfatues o conselho de Aquitofel.
32
Cumque ascenderet David summitatem montis in quo adoraturus erat Dominum, ecce occurrit ei Chusai Arachites, scissa veste, et terra pleno capite.
E quando Davi subia ao cume do monte, onde devia adorar ao Senhor, eis se encontrou com ele Cusai de Arac, rasgad, os os vestidos, e coberta a cabeça de terra.
33
Et dixit ei David: Si veneris mecum, eris mihi oneri:
E Davi lhe disse: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado:
34
si autem in civitatem revertaris, et dixeris Absalom: Servus tuus sum, rex: sicut fui servus patris tui, sic ero servus tuus: dissipabis consilium Achitophel.
Mas se tu voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu, ó rei, sou teu servo, e eu te servirei a ti, como servi a teu pai: Dissiparás os desígnios de Aquitofel.
35
Habes autem tecum Sadoc et Abiathar sacerdotes: et omne verbum quodcumque audieris de domo regis, indicabis Sadoc et Abiathar sacerdotibus.
Tu porém tens contigo aos pontífices Sadoc, e Abiatar: E tudo o que ouvires da casa do rei avisarás aos pontífices Sadoc e Abiatar.
36
Sunt autem cum eis duo filii eorum Achimaas filius Sadoc, et Jonathas filius Abiathar: et mittetis per eos ad me omne verbum quod audieritis.
E com eles estão seus dois filhos Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônatas, filho de Abiatar: E por eles me avisarás de tudo o que ouvires.
37
Veniente ergo Chusai amico David in civitatem, Absalom quoque ingressus est Jerusalem.
Chegando pois Cusai amigo de Davi à cidade, entrou também Absalão em Jerusalém.