1
Audite verbum istud, quod ego levo super vos planctum: domus Israël cecidit, et non adjiciet ut resurgat.
Ouvi esta palavra, lúgubre canto com que eu entôo sobre vós: A casa de Israel caiu e ela não tornará mais a restabelecer-se.
2
Virgo Israël projecta est in terram suam, non est qui suscitet eam.
A virgem de Israel foi deitada sobre a sua terra, não há quem a levante.
3
Quia hæc dicit Dominus Deus: Urbs de qua egrediebantur mille, relinquentur in ea centum; et de qua egrediebantur centum, relinquentur in ea decem in domo Israël.
Porque isto diz o Senhor Deus: Na cidade, de onde saíam mil, ficarão nela cento: E da que saíam cento, ficarão nela dez na casa de Israel.
4
Quia hæc dicit Dominus domui Israël: Quærite me, et vivetis.
Porquanto isto diz o Senhor à casa de Israel: Buscai-me, e vivereis.
5
Et nolite quærere Bethel, et in Galgalam nolite intrare, et in Bersabee non transibitis, quia Galgala captiva ducetur, et Bethel erit inutilis.
E não busqueis a Betel, nem entreis em Galgala, nem passeis a Bersabé: Porque Galgala será levada cativa, e Betel ficará reduzida a nada.
6
Quærite Dominum, et vivite (ne forte comburatur ut ignis domus Joseph, et devorabit, et non erit qui extinguat Bethel:
Buscai o Senhor, e vivei: Não suceda que arda a casa de José como um fogo, e que abrase a Betel, e não haja quem o apague.
7
qui convertitis in absinthium judicium, et justitiam in terra relinquitis):
Vós que converteis em absíntio os juízos, e abandonais a justiça sobre a terra:
8
facientem Arcturum et Orionem, et convertentem in mane tenebras, et diem in noctem mutantem; qui vocat aquas maris, et effundit eas super faciem terræ; Dominus nomen est ejus:
Buscai aquele que criou a estrela da Ursa, e a estrela do Orião, e o que troca em manhã as trevas, e muda em noite o dia: O que chama as águas do mar, e as derrama sobre a face da terra: Seu nome é o Senhor.
9
qui subridet vastitatem super robustum, et depopulationem super potentem affert.
O que sorrindo-se derriba ao robusto, e entrega ao saco o poderoso.
10
Odio habuerunt corripientem in porta, et loquentem perfecte abominati sunt.
Eles aborreceram ao que os repreendia na porta: E abominaram ao que falava com perfeição.
11
Idcirco, pro eo quod diripiebatis pauperem, et prædam electam tollebatis ab eo, domos quadro lapide ædificabitis, et non habitabitis in eis; vineas plantabis amantissimas, et non bibetis vinum earum.
Por isso pelo motivo de que vós despojáveis ao pobre e lhe tiráveis o melhor que tinha: Edificareis casas de pedra de silharia, porém não habitareis nelas: Plantareis vinhas as mais excelentes, porém não bebereis do vinho delas.
12
Quia cognovi multa scelera vestra, et fortia peccata vestra: hostes justi, accipientes munus, et pauperes deprimentes in porta.
Porque eu conheço as vossas muitas maldades, e os vossos fortes pecados: Inimigos do justo, que aceitais dádivas, e oprimis os pobres na porta.
13
Ideo prudens in tempore illo tacebit, quia tempus malum est.
Por isso o prudente se calará naquele tempo, porque é tempo mau.
14
Quærite bonum, et non malum, ut vivatis; et erit Dominus Deus exercituum vobiscum, sicut dixistis.
Buscai o bem, e não o mal, para que vivais, e o Senhor Deus dos exércitos será convosco, como vós dissestes.
15
Odite malum et diligite bonum, et constituite in porta judicium: si forte misereatur Dominus Deus exercituum reliquiis Joseph.
Aborrecei o mal, e amai o bem, e restabelecei na Porta a justiça: A ver se acaso o Senhor Deus dos exércitos se compadece das relíquias de José.
16
Propterea hæc dicit Dominus Deus exercituum, dominator: In omnibus plateis planctus; et in cunctis quæ foris sunt, dicetur: Væ, væ ! et vocabunt agricolam ad luctum, et ad planctum eos qui sciunt plangere.
Por cuja causa isto diz o Senhor Deus dos exércitos, o Soberano Dominador: Por todas as ruas soarão gritos: E em todos os lugares de fora se ouvirá dizer ai! ai!: E eles chamarão para este luto os lavradores, para este pranto os que sabem carpir.
17
Et in omnibus vineis erit planctus, quia pertransibo in medio tui, dicit Dominus.
E em todas as vinhas haverá pranto: Porque eu hei de passar pelo meio de ti, diz o Senhor.
18
Væ desiderantibus diem Domini ! ad quid eam vobis? Dies Domini ista, tenebræ, et non lux.
Ai dos que desejam o dia do Senhor! Para que o desejais vós? Este dia do Senhor será para vós um dia de trevas, e não de luz.
19
Quomodo si fugiat vir a facie leonis, et occurrat ei ursus; et ingrediatur domum, et innitatur manu sua super parietem, et mordeat eum coluber.
Como se um homem fugisse de diante de um leão e lhe saísse ao encontro um urso: Ou como se tendo entrado em casa, e segurando-se com a sua mão à parede, o mordesse então uma cobra.
20
Numquid non tenebræ dies Domini, et non lux; et caligo, et non splendor in ea?
Que será pois o dia do Senhor, senão um dia de trevas, e não de claridade? E que haverá nele senão escuridade, e não luz?
21
Odi, et projeci festivitates vestras, et non capiam odorem cœtuum vestrorum.
Eu aborreço, e tenho rejeitado as vossas festas: E não receberei o cheiro dos vossos ajuntamentos.
22
Quod si obtuleritis mihi holocautomata, et munera vestra, non suscipiam; et vota pinguium vestrorum non respiciam.
Porque se vós me oferecerdes os vossos holocaustos, e os vossos presentes, eu os não aceitarei: E não porei os olhos nos sacrifícios das hóstias pingues, que me oferecerdes em cumprimento dos vossos votos.
23
Aufer a me tumultum carminum tuorum; et cantica lyræ tuæ non audiam.
Aparta de mim o estrépito dos teus cânticos: Nem eu ouvirei as árias que cantares ao som da tua lira.
24
Et revelabitur quasi aqua judicium, et justitia quasi torrens fortis.
E os meus juízos se darão a ver contra vós, como uma água que transborda, e a minha justiça, como uma impetuosa torrente.
25
Numquid hostias et sacrificium obtulistis mihi in deserto quadraginta annis, domus Israël?
Porventura, ó casa de Israel, oferecestes-me vós algumas hóstias e sacrifícios no deserto, onde estivestes quarenta anos?
26
et portastis tabernaculum Moloch vestro, et imaginem idolorum vestrorum, sidus dei vestri, quæ fecistis vobis.
Vós sim levastes o Tabernáculo ao vosso Moloc, e a imagem dos vossos ídolos, o astro do vosso Deus, coisas que vós fizestes por vossas mãos.
27
Et migrare vos faciam trans Damascum, dicit Dominus: Deus exercituum nomen ejus.
Eu pois vos farei transportar para além de Damasco, diz o Senhor, cujo nome é o Deus dos Exércitos.