1
Factum est autem cum levare vellet Dominus Eliam per turbinem in cælum, ibant Elias et Eliseus de Galgalis.
Aconteceu pois que quando o Senhor quis arrebatar Elias ao Céu por um remoinho, vinham Elias e Eliseu de Galgala.
2
Dixitque Elias ad Eliseum: Sede hic, quia Dominus misit me usque in Bethel. Cui ait Eliseus: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque descendissent Bethel,
E Elias disse a Eliseu: Fica aqui, porque o Senhor me mandou a Betei. Eliseu lhe respondeu: Viva o Senhor, e viva a tua alma, que eu não te deixarei. E indo para Betei,
3
egressi sunt filii prophetarum qui erant in Bethel, ad Eliseum, et dixerunt ei: Numquid nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a te? Qui respondit: Et ego novi: silete.
saíram os filhos dos profetas que estavam em Betei, a receber Eliseu, e disseram-lhe: Acaso sabes tu que o Senhor te há de levar hoje teu amo? Ele respondeu: Eu também o sei: Calai-vos.
4
Dixit autem Elias ad Eliseum: Sede hic, quia Dominus misit me in Jericho. Et ille ait: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque venissent Jericho,
Disse pois Elias a Eliseu: Fica aqui, porque o Senhor me mandou a Jericó. E ele respondeu: Viva o Senhor, e viva a tua alma, que eu te não hei de deixar. E tendo chegado a Jericó,
5
accesserunt filii prophetarum qui erant in Jericho, ad Eliseum, et dixerunt ei: Numquid nosti quia Dominus hodie tollet dominum tuum a te? Et ait: Ego novi: silete.
vieram os filhos dos profetas, que estavam em je ricó, ter com Eliseu, e disseram-lhe: Acaso sabes tu que o Senhor há de tirar hoje teu amo? E ele disse: Eu também o sei: Calai-vos.
6
Dixit autem ei Elias: Sede hic, quia Dominus misit me usque ad Jordanem. Qui ait: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Ierunt igitur ambo pariter,
Disse-lhe pois Elias: Fica aqui, porque o Senhor me mandou até ao Jordão. E ele respondeu: Viva o Senhor, e viva a tua alma, que eu te não hei de deixar. Foram pois ambos juntos,
7
et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt eos, qui et steterunt e contra, longe: illi autem ambo stabant super Jordanem.
e cinqiienta dos filhos dos profetas os seguiram, os quais também pararam defronte dele, de longe: E eles ambos se puseram à borda do Jordão.
8
Tulitque Elias pallium suum, et involvit illud, et percussit aquas: quæ divisæ sunt in utramque partem, et transierunt ambo per siccum.
E tomou Elias a sua capa, e dobrou-a, e feriu as águas, as quais se dividiram para as duas bandas, e passaram ambos a pé enxuto.
9
Cumque transissent, Elias dixit ad Eliseum: Postula quod vis ut faciam tibi, antequam tollar a te. Dixitque Eliseus: Obsecro ut fiat in me duplex spiritus tuus.
E tendo passado, disse Elias a Eliseu: Pede-me o que queres que eu te alcance, antes que eu seja arrebatado de ti. E Eliseu respondeu: Peço que seja dobrado em mim o teu espírito.
10
Qui respondit: Rem difficilem postulasti: attamen si videris me quando tollar a te, erit tibi quod petisti: si autem non videris, non erit.
Elias respondeu: Dificultosa coisa'pediste- Todavia se tu me vires, quando me arrebatarem de ti, terás o que pediste: Mas se me não vires, não o terás.
11
Cumque pergerent, et incedentes sermocinarentur, ecce currus igneus, et equi ignei diviserunt utrumque: et ascendit Elias per turbinem in cælum.
E continuando o seu caminho, e caminhando a conversar entre si, eis-que um carro de fogo, e uns cavalos de fogo os separaram um do outro: E Elias subiu ao céu por meio de um remoinho,
12
Eliseus autem videbat, et clamabat: Pater mi, pater mi, currus Israël, et auriga ejus. Et non vidit eum amplius: apprehenditque vestimenta sua, et scidit illa in duas partes.
e Eliseu o via, e clamava: Meu pai, meu pai, meu pai. carro de Israel, e seu condutor. E não o viu mais: E tomou os seus vestidos e os rasgou em duas partes.
13
Et levavit pallium Eliæ, quod ceciderat ei: reversusque stetit super ripam Jordanis,
E levantou do chão a capa, que Elias lhe tinha deixado cair: E voltando parou à borda do Jordão,
14
et pallio Eliæ, quod ceciderat ei, percussit aquas, et non sunt divisæ: et dixit: Ubi est Deus Eliæ etiam nunc? Percussitque aquas, et divisæ sunt huc atque illuc, et transiit Eliseus.
e pegando na capa, que Elias lhe tinha deixado cair, feriu as águas, e elas não se dividiram: E disse: Onde está ainda agora o Deus de Elias? E feriu as águas, e elas se dividiram duma, e doutra parte, e Eliseu as passou.
15
Videntes autem filii prophetarum qui erant in Jericho e contra, dixerunt: Requievit spiritus Eliæ super Eliseum. Et venientes in occursum ejus, adoraverunt eum proni in terram,
Vendo pois os filhos dos profetas, que estavam em Jericó defronte, disseram: O espírito de Elias repousou sobre Eliseu. E vindo sair-lhe ao encontro, se prostraram por terra a seus pés com profundo respeito,
16
dixeruntque illi: Ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes qui possunt ire, et quærere dominum tuum, ne forte tulerit eum spiritus Domini, et projecerit eum in unum montium, aut in unam vallium. Qui ait: Nolite mittere.
e disseram-lhe: Sabe que entre os teus servos há cinquenta homens fortes, que podem ir a buscar teu amo. porque talvez que o espírito do Senhor o levasse, e atirasse com ele para algum monte, ou para algum vale. Eliseu respondeu: Não mandeis.
17
Coëgeruntque eum donec acquiesceret, et diceret: Mittite. Et miserunt quinquaginta viros: qui cum quæsissent tribus diebus, non invenerunt.
E o constrangeram, até que ele condescendeu, e disse: Mandai. Mandaram eles pois cinquenta homens, os quais tendo-o buscado três dias, o não acharam.
18
Et reversi sunt ad eum: at ille habitabat in Jericho, et dixit eis: Numquid non dixi vobis: Nolite mittere?
E voltaram para Eliseu: E ele estava em Jericó, e lhes disse: Não vos disse eu: Não mandeis?
19
Dixerunt quoque viri civitatis ad Eliseum: Ecce habitatio civitatis hujus optima est, sicut tu ipse, domine, perspicis: sed aquæ pessimæ sunt, et terra sterilis.
Disseram também a Eliseu os habitantes desta cidade: A habitação desta cidade é muito cômoda, como tu mesmo, Senhor, vês: Mas as águas são péssimas, e a terra estéril.
20
At ille ait: Afferte mihi vas novum, et mittite in illud sal. Quod cum attulissent,
E ele respondeu: Trazei-me um vaso novo, e deitai-lhe sal. Como lho tivessem trazido,
21
egressus ad fontem aquarum misit in illum sal, et ait: Hæc dicit Dominus: Sanavi aquas has, et non erit ultra in eis mors, neque sterilitas.
saiu ele à fonte das águas, e deitou o sal nela, e disse: Eis-aqui o que diz o Senhor: Eu serei estas águas, e elas não causarão mais nem morte, nem esterilidade.
22
Sanatæ sunt ergo aquæ usque in diem hanc, juxta verbum Elisei quod locutus est.
Tornaram-se pois sadias as águas até ao dia de hoje conforme a palavra que disse Eliseu.
23
Ascendit autem inde in Bethel: cumque ascenderet per viam, pueri parvi egressi sunt de civitate, et illudebant ei, dicentes: Ascende calve, ascende calve.
E dali veio para Betei: e indo pelo caminho, uns meninos pequenos saíram da cidade, e zombavam dele, dizendo: Sobe, calvo, sobe, calvo.
24
Qui cum respexisset, vidit eos, et maledixit eis in nomine Domini: egressique sunt duo ursi de saltu, et laceraverunt ex eis quadraginta duos pueros.
Ei isca virando-se para eles, os via, e os amaldiçoou em nome do Senhor: E saíram dois arsos do bosque, e despedaçaram deles quarenta e dois meninos.
25
Abiit autem inde in montem Carmeli, et inde reversus est in Samariam.
Retiroa-se pois dali para o monte Carmelo, e de lá voltou para Samaria.