A Sagrada Escritura

Primeiro Livro de Samuel

Capítulo 7

Texto bíblico
1
Venerunt ergo viri Cariathiarim, et reduxerunt arcam Domini, et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa: Eleazarum autem filium ejus sanctificaverunt, ut custodiret arcam Domini.
Vieram pois os de Cariatiarim, e transportaram a arca dq Senhor, e puseram-na em casa de Abinadab em Gabaa: e santificaram a seu filho Eleazar, para que guardasse a arca do Senhor.
2
Et factum est, ex qua die mansit arca Domini in Cariathiarim, multiplicati sunt dies (erat quippe jam annus vigesimus), et requievit omnis domus Israël post Dominum.
E sucedeu que clesde o dia em que a arca do Senhor repousou em Cariatiarim, se passaram muitos dias (pois havia já vinte anos) e toda a casa de Israel descansou seguindo ao Senhor.
3
Ait autem Samuel ad universam domum Israël, dicens: Si in toto corde vestro revertimini ad Dominum, auferte deos alienos de medio vestri, Baalim et Astaroth: et præparate corda vestra Domino, et servite ei soli, et eruet vos de manu Philisthiim.
Falou pois Samuel a toda a casa de Israel, dizendo: Se vós tornais de todo o vosso coração para o Senhor, botai fora do meio de vós os deuses estrangeiros, Baal e Astarot: e preparai os vossos corações para o Senhor, e servi ele só, e ele vos livrará da mão dos filisteus.
4
Abstulerunt ergo filii Israël Baalim et Astaroth, et servierunt Domino soli.
Lançaram pois fora os filhos de Israel a Bâal e a Astarot, e serviram só ao Senhor.
5
Dixit autem Samuel: Congregate universum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dominum.
E Samuel disse: Convocai em Masfat a todo o Israel, para eu orar por vós ao Senhor.
6
Et convenerunt in Masphath: hauseruntque aquam, et effuderunt in conspectu Domini: et jejunaverunt in die illa atque dixerunt ibi: Peccavimus Domino. Judicavitque Samuel filios Israël in Masphath.
E se ajuntaram cm Masfat: e tiraram água, e a entornaram diante do Senhor, e jejuaram aquele dia, e disseram no mesmo lugar: Pecamos contra o Senhor. Samuel porem julgou os filhos de Israel em Masfat.
7
Et audierunt Philisthiim quod congregati essent filii Israël in Masphath, et ascenderunt satrapæ Philisthinorum ad Israël. Quod cum audissent filii Israël, timuerunt a facie Philisthinorum.
E os filisteus ouviram que os filhos de Israel se tinham ajuntado em Masfat, e os príncipes dos filisteus subiram contra Israel. O que tendo sabido os filhos de Israel, temeram o encontro d. os filisteus. 1234
8
Dixeruntque ad Samuelem: Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
E disseram a Samuel: Não cesses de clamar por nós ao Senhor nosso Deus, para que nos salve da mão dos filisteus.
9
Tulit autem Samuel agnum lactentem unum, et obtulit illum holocaustum integrum Domino: et clamavit Samuel ad Dominum pro Israël, et exaudivit eum Dominus.
Samuel pois tomou um cordeiro que ainda mamava, e o ofereceu inteiro em-holocausto ao Senhor: e clamou Samuel ao Senhor por Israel, e o Senhor o ouviu.
10
Factum est autem, cum Samuel offerret holocaustum, Philisthiim iniere prælium contra Israël: intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthiim, et exterruit eos, et cæsi sunt a facie Israël.
E aconteceu que ao tempo que Samuel oferecia o holocausto, começaram os filisteus o combate contra Israel: mas o Senhor trovejou aquele dia com um estrondo espantoso sobre os filisteus, e os aterrou de medo, e foram derrotados pelo encontro de Israel.
11
Egressique viri Israël de Masphath, persecuti sunt Philisthæos, et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar.
E os israelitas saindo de Masfat. foram perseguindo aos filisteus, e os mataram até o lugar que está por baixo de Betcar.
12
Tulit autem Samuel lapidem unum, et posuit eum inter Masphath et inter Sen: et vocavit nomen loci illius, Lapis adjutorii. Dixitque: Hucusque auxiliatus est nobis Dominus.
E Samuel tomou uma pedra, e a pôs entre Masfat e entre Sen: e apelidou este lugar, a Pedra do Socorro. E disse: Até aqui nos socorreu o Senhor.
13
Et humiliati sunt Philisthiim, nec apposuerunt ultra ut venirent in terminos Israël. Facta est itaque manus Domini super Philisthæos cunctis diebus Samuelis.
E ficaram humilhados os filisteus, e não ousaram mais vir sobre as terras de Israel. A mão pois do Senhor foi sobre os filisteus em todo o tempo de Samuel.
14
Et redditæ sunt urbes quas tulerant Philisthiim ab Israël, Israëli, ab Accaron usque Geth, et terminos suos: liberavitque Israël de manu Philisthinorum, eratque pax inter Israël et Amorrhæum.
E foram restituídas a Israel, as cidades que os filisteus tinham tomado a Israel, desde Acaron até Get, e seus termos: e Samuel livrou aos israelitas da mão dos filisteus, e havia paz entre Israel e os amorreus.
15
Judicabat quoque Samuel Israëlem cunctis diebus vitæ suæ:
E Samuel julgou a Israel durante tôd. a a sua vida;
16
et ibat per singulos annos circuiens Bethel et Galgala et Masphath, et judicabat Israëlem in supradictis locis.
E ia todos os anos dando volta a Betei e a Galgala e a Masfat, e fazia justiça nos sobreditos lugares.
17
Revertebaturque in Ramatha: ibi enim erat domus ejus, et ibi judicabat Israëlem: ædificavit etiam ibi altare Domino.
E depois voltava para Ramata: porque ali era a sua casa, e ali julgava a Israel: edificou também ali um altar ao Senhor.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)