1
In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus.
Ao regente do coro, para ser cantado com música da ária de lírio, testemunho de Asaf, salmo.
2
Qui regis Israël, intende; qui deducis velut ovem Joseph. Qui sedes super cherubim, manifestare
Tu que governas a Israel, atende: Tu que condu zes a José como uma ovelha. Tu que estás sentado sobre os querubins, mani festa-te
3
coram Ephraim, Benjamin, et Manasse. Excita potentiam tuam, et veni, ut salvos facias nos.
diante de Efraim, Benjamim, e Manasses. Excita o teu poder, e vem a fazer-nos salvos.
4
Deus, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
Ó Deus, converte-nos: E mostra-nos o teu rosto, e seremos salvos.
5
Domine Deus virtutum, quousque irasceris super orationem servi tui?
Senhor Deus dos exércitos, até quando estarás irado, sem ouvir a oração do teu servo?
6
cibabis nos pane lacrimarum, et potum dabis nobis in lacrimis in mensura?
Sustentar-nos-ás com pão de lágrimas: E nos darás bebida de lágrimas com abundância?
7
Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris, et inimici nostri subsannaverunt nos.
Puseste-nos em contradição a nossos vizinhos: E nossos inimigos fizeram escárnio de nós.
8
Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
Deus das virtudes, converte-nos: Mostra-nos o teu rosto, e seremos salvos.
9
Vineam de Ægypto transtulisti: ejecisti gentes, et plantasti eam.
Trasladaste a tua vinha do Egito: Lançaste fora as gentes, e plantaste-a em seu lugar.
10
Dux itineris fuisti in conspectu ejus; plantasti radices ejus, et implevit terram.
Guia fôste no caminho diante dela: Fizeste-a arraigar, e ela tem enchido a terra.
11
Operuit montes umbra ejus, et arbusta ejus cedros Dei.
A sombra dela cobriu os montes: E as suas ramas excederam os cedros de Deus.
12
Extendit palmites suos usque ad mare, et usque ad flumen propagines ejus.
Estendeu as suas vides até ao mar: E até ao rio os seus mergulhões.
13
Ut quid destruxisti maceriam ejus, et vindemiant eam omnes qui prætergrediuntur viam?
Para que destruíste o seu muro: E a vindimam todos os que passam pelo caminho?
14
Exterminavit eam aper de silva, et singularis ferus depastus est eam.
O javali da selva a destruiu: E a fera selvagem a devorou.
15
Deus virtutum, convertere, respice de cælo, et vide, et visita vineam istam:
Deus dos exércitos, volta-te: Olha desde o céu, atende, e visita esta vinha.
16
et perfice eam quam plantavit dextera tua, et super filium hominis quem confirmasti tibi.
E acaba de aperfeiçoar a que plantou a tua destra: E olha para o fim do homem, que confirmaste para ti.
17
Incensa igni et suffossa, ab increpatione vultus tui peribunt.
Ela foi queimada a fogo, e escavada às ameaças de teu rosto perecerão.
18
Fiat manus tua super virum dexteræ tuæ, et super filium hominis quem confirmasti tibi.
Seja a tua mão sobre o varão da tua destra: E sobre o filho do homem que confirmaste para ti.
19
Et non discedimus a te: vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus.
E não nos apartamos de ti, tu nos darás vida: E invocaremos o teu nome.
20
Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
Senhor Deus dos exércitos, converte-nos: E mostra-nos o teu rosto, seremos salvos.