1
In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.
Cântico de Jeremias, e de Ezequiel para o povo d.a transmigração, quando começavam a partir.
2
Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem.
A ti, ó Deus, te são devidos os hinos em Sião: E a ti se te pagarão os votos em Jerusalém.
3
Exaudi orationem meam; ad te omnis caro veniet.
Ouve a minha oração. A ti virá toda a carne.
4
Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.
Palavras de iníquos prevaleceram contra nós: E tu perdoarás as nossas impiedades.
5
Beatus quem elegisti et assumpsisti: inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ; sanctum est templum tuum,
Bem-aventurado o que elegeste, e tomaste para o teu serviço: Ele habitará nos teus átrios. Encher-nos-ás de bens da tua casa: Santo é o teu templo,
6
mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe.
maravilhoso em equidade. Ouve-nos, ó Deus, Salvador nosso, esperança de to dos os limites da terra, e no mar longe. 12 S a lm o 6 4, 7 - 1 4
7
Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia;
Que dispões os montes com a tua virtude, cingido de poder:
8
qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,
Que revolves o fundo do mar, o estrondo das suas ondas. Perturbar-se-ão as gentes,
9
et timebunt qui habitant terminos a signis tuis; exitus matutini et vespere delectabis.
e os que habitam os fins da terra temerão pelos teus prodígios: Darás alegria às saídas da manhã e da tarde.
10
Visitasti terram, et inebriasti eam; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis; parasti cibum illorum: quoniam ita est præparatio ejus.
Visitaste a terra, e embriagaste-a: Enriqueceste- -a de muitas maneiras. mida de seus habitantes: Porque tal é a disposição dela.
11
Rivos ejus inebria; multiplica genimina ejus: in stillicidiis ejus lætabitur germinans.
Embriaga os seus ribeiros, multiplica as suas pro duções: Nas chuvas que se distilam alegrar-se-á a terra dando frutos.
12
Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate.
Bendirás a coroa do ano da tua bondade: E os teus campos se encherão de abundância.
13
Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.
As selvas amenas se engrossarão: E se cingirão de regozijo os outeiros.
14
Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento; clamabunt, etenim hymnum dicent.
Vestidos estão os carneiros dos rebanhos, e os vales abundarão de trigo: Gritarão, porque dirão hinos.