A Sagrada Escritura

Livro dos Salmos

Capítulo 54

Texto bíblico
1
In finem, in carminibus. Intellectus David.
Ao regente do coro. Com acompanhamento de instrumentos de corda. Instrução de Davi.
2
Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam:
Ouve, ó Deus! A minha oração, e não desprezes o meu humilde rogo:
3
intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum
Atende-me a mim, e ouve-me. Estou contristado na consideração que me exercita: e estou conturbado.
4
a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi.
Pela voz do inimigo, e pela perseguição do pecador. Porque lançaram iniquidades sobre mim: E com ira me eram molestos.
5
Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.
O meu coração está conturbado dentro de mim: E medo de morte caiu sobre mim.
6
Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebræ.
Temor e tremor vieram sobre mim: E cobriram- -me trevas:
7
Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo, et requiescam?
Então disse: Quem me dará asas como de pomba, e voarei, e descansarei?
8
Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine.
Eis-aqui me alonguei fugindo: E permaneci na soledade.
9
Exspectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus, et tempestate.
Ali aguardava àquele que me salvou do abati mento de espírito, e de tempestade.
10
Præcipita, Domine; divide linguas eorum: quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.
Destrói, Senhor, confunde as línguas deles: Por que tenho visto a injustiça, e a contradição na cidade.
11
Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas; et labor in medio ejus,
Dia e noite a cercará sobre seus muros a iniqui dade: E opressão está no meio dela,
12
et injustitia: et non defecit de plateis ejus usura et dolus.
e injustiça. E não faltou de suas praças usura, e engano.
13
Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.
Porque se o meu inimigo houvera falado mal de mim, eu o houvera sofrido por certo. E se aquêle que me tinha em aborrecimento, houvera falado de mim com insolência, talvez me houvesse escondido dele.
14
Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus:
Mas tu homem de um coração comigo, minha guia, e meu conhecido:
15
qui simul mecum dulces capiebas cibos; in domo Dei ambulavimus cum consensu.
Que juntamente comigo tomavas doces manja res: Na casa do Senhor andamos acordes.
16
Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes: quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.
Venha a morte sobre eles: E desçam vivos ao inferno: Porque há malícia nas moradas deles, no meio deles.
17
Ego autem ad Deum clamavi, et Dominus salvabit me.
Mas eu clamei a Deus: E o Senhor me salvará.
18
Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo; et exaudiet vocem meam.
De tarde, e manhã, e ao meio-dia narrá-lo-ei, e publicá-lo-ei: E ele ouvirá a minha voz.
19
Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi: quoniam inter multos erant mecum.
Redimira em paz a minha alma livrando-a dos que me cercam: Porque eles eram muitos contra mim.
20
Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante sæcula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.
Ouvir-me-á Deus, e humilhá-los-á o que é antes dos séculos. Porquanto não há nêles mudança, e não temeram a Deus:
21
Extendit manum suam in retribuendo; contaminaverunt testamentum ejus:
Estendeu a sua mão para lhes retribuir. Contaminaram o seu testamento,
22
divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum; et ipsi sunt jacula.
foram dissipados pela ira do seu rosto: E o seu coração se apropinquou. As suas palavras são mais suaves que o azeite: E elas são ao mesmo tempo dardos,
23
Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet; non dabit in æternum fluctuationem justo.
Lança sobre o Senhor o teu cuidado, e ele te sus tentará: Não deixará que flutue o justo para sempre.
24
Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos; ego autem sperabo in te, Domine.
Mas tu, ó Deus, os conduzirás ao poço da per dição. Os homens sanguinários, e enganadores não chega rão à metade de seus dias: Mas eu em ti esperei, Senhor.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)