1
In finem, in carminibus. Intellectus David,
Para instrução de Davi,
2
cum venissent Ziphæi, et dixissent ad Saul: Nonne David absconditus est apud nos?
quando vieram os zifeus, e disseram a Saul: Pois que não está Davi escondido na nossa terra?
3
Deus, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me.
Salva-me, ó Deus, em teu Nome: E com o teu poder julga a minha causa.
4
Deus, exaudi orationem meam; auribus percipe verba oris mei.
Escuta, ó Deus, a minha oração: Percebe nos teus ouvidos as palavras da minha boca.
5
Quoniam alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quæsierunt animam meam, et non proposuerunt Deum ante conspectum suum.
Porque os estranhos se têm levantado contra mim, e os fortes buscaram a minha alma: E não puseram a Deus diante de si.
6
Ecce enim Deus adjuvat me, et Dominus susceptor est animæ meæ.
Mas eis-aqui Deus me favorece: E o Senhor é o protetor da minha alma.
7
Averte mala inimicis meis; et in veritate tua disperde illos.
Faze voltar os males sobre os meus inimigos: E n a tua verdade destrói-os.
8
Voluntarie sacrificabo tibi, et confitebor nomini tuo, Domine, quoniam bonum est.
Eu te oferecerei um sacrifício voluntário, e lou varei o teu nome, Senhor: Porque é bom.
9
Quoniam ex omni tribulatione eripuisti me, et super inimicos meos despexit oculus meus.
Porquanto de toda a tribulação me tens livrado: E os meus olhos olharam com desprezo sobre os meus inimigos.
Fontes
Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain
Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)