A Sagrada Escritura

Livro dos Salmos

Capítulo 93

Texto bíblico
1
Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus; Deus ultionum libere egit.
O Deus das vinganças é o Senhor: O Deus das vinganças sempre obrou livremente.
2
Exaltare, qui judicas terram; redde retributionem superbis.
Exalta-te tu que julgas a terra: Dá a retribuição aos soberbos.
3
Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur;
Até quando os pecadores, Senhor: Até quando os pecadores se hão de gloriar:
4
effabuntur et loquentur iniquitatem; loquentur omnes qui operantur injustitiam?
Pronunciarão, e falarão iniquidade: E falarão todos os que obram injustiça?
5
Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et hæreditatem tuam vexaverunt.
Ao teu povo, Senhor, humilharam: E à tua heran ça maltrataram.
6
Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt.
À viúva, e ao estrangeiro m ataram: E aos órfãos tiraram a vida.
7
Et dixerunt: Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Jacob.
E disseram: Não o verá o Senhor, nem o saberá o Deus de Jacó.
8
Intelligite, insipientes in populo; et stulti, aliquando sapite.
Entendei, insensatos do povo: E vós, néscios, en trai uma vez em prudência.
9
Qui plantavit aurem non audiet? aut qui finxit oculum non considerat?
O que plantou o ouvido, não ouvirá? Ou o que formou o ôlho, não verá?
10
Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam?
O que castiga as gentes, não repreenderá: Ele que ensina ao homem ciência?
11
Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanæ sunt.
O Senhor conhece os pensamentos dos homens, que são vãos.
12
Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum:
Bem-aventurado o homem, a quem tu instruíres, Senhor: E na tua lei amestrares.
13
ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea.
A fim de o pôr em descanso nos dias maus: Entretanto que se abre a cova para o pecador.
14
Quia non repellet Dominus plebem suam, et hæreditatem suam non derelinquet,
Porque o Senhor não repelirá o seu povo: Nem abandonará a sua herança.
15
quoadusque justitia convertatur in judicium: et qui juxta illam, omnes qui recto sunt corde.
Até que a justiça venha a fazer juízo: E que estejam perto dela todos os que são retos de coração.
16
Quis consurget mihi adversus malignantes? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem?
Quem se levantará a meu favor contra os ma lignos? Ou quem estará comigo contra os que obram iniquidade;
17
Nisi quia Dominus adjuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea.
Se não fôsse porque o Senhor me valeu: Quase que a minha alma houvera caído no inferno.
18
Si dicebam: Motus est pes meus: misericordia tua, Domine, adjuvabat me.
Se dizia: Está vacilante o meu pé: A tua misericórdia, Senhor, me sustentava.
19
Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuæ lætificaverunt animam meam.
Segundo as muitas dores que provou o meu co ração, as tuas consolações alegraram a minha alma.
20
Numquid adhæret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in præcepto?
Acaso tem união contigo a cadeira da iniquidade: Quando tu nos impões mandamentos penosos?
21
Captabunt in animam justi, et sanguinem innocentem condemnabunt.
Eles irão à caça da alma do justo: E condenarão o inocente.
22
Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adjutorium spei meæ.
Mas o Senhor me serviu de refúgio: E o meu Deus de socorro da minha infância.
23
Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos: disperdet illos Dominus Deus noster.
E fará cair sobre eles a sua iniquidade: E na sua malícia os destruirá: Destrui-los-á a eles o Senhor nosso Deus.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)