1
Intellectus Ethan Ezrahitæ.
Salmo didático de Etan ezraita.
2
Misericordias Domini in æternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo.
Eu cantarei eternamente as misericórdias do Senhor. Anunciarei a tua verdade pela minha boca de geração em geração.
3
Quoniam dixisti: In æternum misericordia ædificabitur in cælis; præparabitur veritas tua in eis.
Porquanto disseste: A misericórdia será esta belecida para sempre nos céus: Estará preparada nêles a tua verdade.
4
Disposui testamentum electis meis; juravi David servo meo:
Tenho feito aliança com os meus escolhidos, ju rei a Davi meu servo:
5
Usque in æternum præparabo semen tuum, et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam.
Para sempre estabelecerei a tua descendência. E farei firme o teu trono de geração em geração.
6
Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine; etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum.
Os céus celebrarão, Senhor, as tuas maravilhas: E a tua verdade se louvará na Igreja dos Santos.
7
Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino; similis erit Deo in filiis Dei?
Porque nas nuvens quem se igualará com o Senhor: Quem ‘entre os filhos de Deus será semelhante a Deus?
8
Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt.
Deus que é glorificado na congregação dos san tos: Grande e terrível sobre todos os que estão em roda dele.
9
Domine Deus virtutum, quis similis tibi? potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo.
Senhor Deus das virtudes, quem é semelhante a ti? poderoso és Senhor e a tua verdade está sempre em roda de ti.
10
Tu dominaris potestati maris; motum autem fluctuum ejus tu mitigas.
Tu dominas sobre o poder do mar: E tu amansas o movimento das suas ondas.
11
Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum; in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos.
Tu humilhaste ao soberbo assim como um ferido: Com o braço do teu poder puseste em dispersão a teus inimigos.
12
Tui sunt cæli, et tua est terra: orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti;
Teus são os céus, e tua é a terra: A redondeza da terra e a sua plenitude a fundaste:
13
aquilonem et mare tu creasti. Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt:
O Aquilão, e o Mar tu o criaste. contentamento:
14
tuum brachium cum potentia. Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua:
O teu braço está cheio de poder. Firmada seja a tua mão, e exaltada a tua destra:
15
justitia et judicium præparatio sedis tuæ: misericordia et veritas præcedent faciem tuam.
Justiça e equidade são a base do teu trono. Misericórdia e verdade irão diante da tua face:
16
Beatus populus qui scit jubilationem: Domine, in lumine vultus tui ambulabunt,
Bem-aventurado o povo que sabe louvar-te com júbilo. Senhor, no lume do teu rosto andarão.
17
et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in justitia tua exaltabuntur.
E em teu Nome se regozijarão todo o dia: E na tua justiça serão exaltados.
18
Quoniam gloria virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum.
Porque tu és a glória da sua virtude: E por tua boa vontade será exaltado o nosso poder.
19
Quia Domini est assumptio nostra, et sancti Israël regis nostri.
Porque o Senhor nos tem tomado sob sua pro teção: E o Santo de Israel é nosso Rei.
20
Tunc locutus es in visione sanctis tuis, et dixisti: Posui adjutorium in potente, et exaltavi electum de plebe mea.
Então falaste em visão aos teus Santos, e lhes disseste: Eu tenho posto o socorro em um poderoso: E tenho exaltado a um escolhido do meu povo.
21
Inveni David, servum meum; oleo sancto meo unxi eum.
Achei a Davi meu servo: Com o meu santo óleo o ungi.
22
Manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum.
Porque a minha mão lhe assistirá a ele: E o meu braço o confortará.
23
Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei.
Nada adiantará o inimigo nele, e o filho da iniquidade não poderá ofendê-lo.
24
Et concidam a facie ipsius inimicos ejus, et odientes eum in fugam convertam.
E quebrantarei diante dele a seus inimigos: E aos que o aborrecem porei em fuga.
25
Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.
E a minha verdade, e a minha clemência serão com ele: E no meu Nome será exaltado o seu poder.
26
Et ponam in mari manum ejus, et in fluminibus dexteram ejus.
E estenderei a sua mão sobre o mar: E a sua destra sobre os rios.
27
Ipse invocabit me: Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meæ.
Ele me invocará, dizendo: Tu és meu Pai: Deus meu, e amparador da minha salvação:
28
Et ego primogenitum ponam illum, excelsum præ regibus terræ.
E eu o estabelecerei por primogénito excelso sô bre os reis da terra.
29
In æternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi.
Eternamente o guardará a minha misericórdia: E a minha aliança será estável com ele.
30
Et ponam in sæculum sæculi semen ejus, et thronum ejus sicut dies cæli.
E farei que a sua descendência subsista por to dos os séculos: E o seu trono como os dias do Céu.
31
Si autem dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint;
Mas se seus filhos abandonarem a minha lei: E não andarem nos meus preceitos:
32
si justitias meas profanaverint, et mandata mea non custodierint:
Se violarem as minhas justiças, e não guardarem os meus mandamentos.
33
visitabo in virga iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum;
Visitarei com vara as suas maldades: E com açoites os seus pecados.
34
misericordiam autem meam non dispergam ab eo, neque nocebo in veritate mea,
Mas não apartarei dele a minha misericórdia: Nem lhe faltarei em minha verdade:
35
neque profanabo testamentum meum: et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.
Nem violarei a minha aliança: Nem farei vãs as promessas que saem dos meus lábios.
36
Semel juravi in sancto meo, si David mentiar:
Uma vez jurei pela minha santidade, não fal tarei a Davi:
37
semen ejus in æternum manebit. Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,
A sua descendência permanecerá eternamente.
38
et sicut luna perfecta in æternum, et testis in cælo fidelis.
E o seu trono será para sempre como o sol diante de mim, e como a lua cheia: E como o testemunho fiel no céu.
39
Tu vero repulisti et despexisti; distulisti christum tuum.
Mas tu repeliste, e desprezaste: Afastaste o teu Cristo.
40
Evertisti testamentum servi tui; profanasti in terra sanctuarium ejus.
Transtornaste a aliança do teu servo: Tens posto por terra o seu santuário.
41
Destruxisti omnes sepes ejus; posuisti firmamentum ejus formidinem.
Destruíste todos os seus valados: Puseste medo na sua fortaleza.
42
Diripuerunt eum omnes transeuntes viam; factus est opprobrium vicinis suis.
Despojaram-no todos os que passavam pelo ca minho: Chegou a ser o opróbrio dos seus vizinhos.
43
Exaltasti dexteram deprimentium eum; lætificasti omnes inimicos ejus.
Exaltaste a destra dos que o humilhavam: Ale graste a todos os seus inimigos.
44
Avertisti adjutorium gladii ejus, et non es auxiliatus ei in bello.
Apartaste a defensa da tua espada: E não o auxiliaste na batalha.
45
Destruxisti eum ab emundatione, et sedem ejus in terram collisisti.
Fizeste cessar o seu esplendor: E derribaste por terra o seu trono.
46
Minorasti dies temporis ejus; perfudisti eum confusione.
Abreviaste os dias do seu tempo: Cobriste-o de confusão.
47
Usquequo, Domine, avertis in finem? exardescet sicut ignis ira tua?
Que acaso estarás apartado, Senhor, até ao fim: Escandecer-se-á como fogo a tua ira?
48
Memorare quæ mea substantia: numquid enim vane constituisti omnes filios hominum?
Lembra-te de qual é a minha subsistência: Pois que, acaso criaste em vão todos os filhos dos homens?
49
Quis est homo qui vivet et non videbit mortem? eruet animam suam de manu inferi?
Que homem há, que viva, e não veja a morte: Que haja de livrar a sua alma do poder do inferno? 8
50
Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine, sicut jurasti David in veritate tua?
Onde estão as tuas antigas misericórdias, Senhor, as que juraste a Davi na tua verdade?
51
Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium:
Lembra-te, Senhor, do opróbrio que os teus ser vos têm sofrido de muitas nações, o qual eu tenho depo sitado no meu seio.
52
quod exprobraverunt inimici tui, Domine; quod exprobraverunt commutationem christi tui.
Lembra-te Senhor do que disseram contra nós os teus inimigos, quanto nos insultaram na aflição do teu Cristo.
53
Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.
Bendito seja o Senhor para sempre: Assim se ja, assim seja.