1
Psalmus David, quem cantavit Domino pro verbis Chusi, filii Jemini.
Salmo de Davi, que cantou ao Senhor, por causa das palavras de Cus o benjamita
2
Domine Deus meus, in te speravi; salvum me fac ex omnibus persequentibus me, et libera me:
Senhor, Deus meu, em ti esperei: Salva-me de todos os que me perseguem, e livra-me.
3
nequando rapiat ut leo animam meam, dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.
Para que como leão não arrebate ultimamente a minha alma, quando não haja quem me livre, nem quem me reduza a pó e me salve.
4
Domine Deus meus, si feci istud, si est iniquitas in manibus meis,
Senhor Deus meu, se eu fiz isso, se há iniquidade nas minhas mãos:
5
si reddidi retribuentibus mihi mala, decidam merito ab inimicis meis inanis.
Se paguei mal aos que mo faziam, caia eu com razão debaixo dos meus inimigos sem esperança.
6
Persequatur inimicus animam meam, et comprehendat; et conculcet in terra vitam meam, et gloriam meam in pulverem deducat.
Persiga o inimigo a minha alma, e apodere-se dela, e pise juntamente com a terra a minha vida, e reduza minha glória.
7
Exsurge, Domine, in ira tua, et exaltare in finibus inimicorum meorum: et exsurge, Domine Deus meus, in præcepto quod mandasti,
Levanta-te, Senhor, na tua ira: Mostra a tua grandeza no meio dos meus inimigos. E levanta-te, Senhor, Deus meu, segundo o preceito que tu ordenaste:
8
et synagoga populorum circumdabit te: et propter hanc in altum regredere:
E a multidão dos povos se unirá em roda de ti. E por amor desta volta-te a subir ao alto.
9
Dominus judicat populos. Judica me, Domine, secundum justitiam meam, et secundum innocentiam meam super me.
O Senhor julga os povos. Julga-me, Senhor, segundo a minha' justiça, e segundo a inocência que há em mim.
10
Consumetur nequitia peccatorum, et diriges justum, scrutans corda et renes, Deus.
Será consumida a malícia dos pecadores, e caminharás ao justo, ó Deus, que sondas os corações e as entranhas.
11
Justum adjutorium meum a Domino, qui salvos facit rectos corde.
Justo é o meu auxílio que vem do Senhor, o qual salva os retos de coração.
12
Deus judex justus, fortis, et patiens; numquid irascitur per singulos dies?
Deus, Juiz justo, forte, e paciente: Ira-se acaso todos os dias?
13
Nisi conversi fueritis, gladium suum vibrabit; arcum suum tetendit, et paravit illum.
Se vós vos não converterdes, vibrará a sua espada: Armou o seu arco, e o tem pronto.
14
Et in eo paravit vasa mortis, sagittas suas ardentibus effecit.
Já pôs nele os instrumentos da morte; já preparou as suas setas ardentes.
15
Ecce parturiit injustitiam; concepit dolorem, et peperit iniquitatem.
Olha como ele causou a injustiça: Concebeu dor, e produziu a iniquidade.
16
Lacum aperuit, et effodit eum; et incidit in foveam quam fecit.
O fôsso abriu, e o cavou: Mas precipitou-se na cova por si aberta.
17
Convertetur dolor ejus in caput ejus, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet.
A sua dor se voltará contra a sua cabeça: E sô bre a sua fronte recairá a sua iniquidade.
18
Confitebor Domino secundum justitiam ejus, et psallam nomini Domini altissimi.
Glorificarei ao Senhor seguindo a sua justiça: E exaltarei o teu nome Santo, sobre as altas nuvens, até ao Céu.