1
In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.
Al'thaschkchett de Davi Miktham quando enviou Saul, e pôs guardas à sua casa para o matar.
2
Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me.
Livra-me, meu Deus, de meus inimigos: E livra- -me dos que se levantam contra mim.
3
Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me.
Livra-me dos que obram iniquidade: E salva-me dos varões sanguinários.
4
Quia ecce ceperunt animam meam; irruerunt in me fortes.
Pois eis-aqui que fizeram prêsa da minha alma: Vieram sobre mim os fortes.
5
Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine; sine iniquitate cucurri, et direxi.
Nem maldade minha, nem pecado meu é causa -disto, Senhor: Sem injustiça corri, e ordenei os meus passos.
6
Exsurge in occursum meum, et vide: et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes: non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.
Levanta-te ao meu encontro, e considera: E tu, Senhor Deus das virtudes, Deus de Israel, atende a visitar todas as gentes, não uses de piedade com todos os que obram iniquidade.
7
Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem.
Voltarão junto à tarde: E padecerão fome como cães, e rodearão a cidade.
8
Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum: quoniam quis audivit?
Eis-aqui falarão com à sua boca, e espada está nos lábios deles: Porque quem tem ouvido?
9
Et tu, Domine, deridebis eos; ad nihilum deduces omnes gentes.
Mas tu, Senhor, zombarás deles: Olharás como um nada todas as gentes.
10
Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es:
Depositarei em ti a minha fortaleza, porque tu és Deus amparador meu:
11
Deus meus misericordia ejus præveniet me.
Deus meu, a misericórdia dele se antecipará.
12
Deus ostendet mihi super inimicos meos: ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine:
Deus me dará a conhecer acerca dos meus inimi gos, não os mates: Porque talvez não se esqueçam os meus povos. Espalha-os com o teu poder: E abate-os, Senhor, protetor meu!
13
delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur
Pelo pecado da sua boca, pelas palavras dos seus lábios: E que fiquem presos na sua mesma soberba. E pela sua execração e mentira serão mostrados,
14
in consummatione: in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.
no dia da consumação: Serão convencidos pela tua ira, e não subsistirão mais. E saberão que Deus dominará a Jacó: E aos confins da terra.
15
Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem.
Voltarão à tarde e padecerão fome como cães: E rodearão a cidade.
16
Ipsi dispergentur ad manducandum; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.
Eles mesmos andarão dispersos para comer: E se não se fartarem, ainda murmurarão.
17
Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam: quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ.
Mas eu cantarei a tua fortaleza: E me regozijarei pela manhã da tua misericórdia. Porque te fizeste meu amparador, e meu refúgio, no dia da minha tribulação.
18
Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es; Deus meus, misericordia mea.
Eu te cantarei a ti, favorecedor meu, porque tu, ó Deus, és o meu defensor: ó Deus meu, ó misericórdia minha.