A Sagrada Escritura

Livro dos Salmos

Capítulo 136

Texto bíblico
1
Psalmus David, Jeremiæ. Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, cum recordaremur Sion.
Junto dos rios de Babilónia, ali nos assentamos e pusemos a chorar: Lembrando-nos de Sião:
2
In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra:
Nos salgueiros que liá no meio clela, pend.urarnos nossas harpas.
3
quia illic interrogaverunt nos, qui captivos duxerunt nos, verba cantionum; et qui abduxerunt nos: Hymnum cantate nobis de canticis Sion.
Porque ali nos pediram os que nos levaram cati vos, palavras de canções: E os que por força nos levaram, disseram: Cantai- -nos um hino dos cânticos de Sião.
4
Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena?
Como cantaremos o cântico do Senhor em terra alheia?
5
Si oblitus fuero tui, Jerusalem, oblivioni detur dextera mea.
Se me esquecer de ti, Jerusalém, a esquecimento seja entregue a minha direita.
6
Adhæreat lingua mea faucibus meis, si non meminero tui; si non proposuero Jerusalem in principio lætitiæ meæ.
Fique pegada a minha língua às minhas fauces, se eu me não lembrar de t i:
7
Memor esto, Domine, filiorum Edom, in die Jerusalem: qui dicunt: Exinanite, exinanite usque ad fundamentum in ea.
Lembra-te, Senhor, dos filhos de Edom no dia de Jerusalém: Os que dizem: Arruinai, arruinai nela até os fundamentos.
8
Filia Babylonis misera ! beatus qui retribuet tibi retributionem tuam quam retribuisti nobis.
Filha desastrada de Babilónia: Bem-aventurado o que te der o pago que tu deste a nós outros.
9
Beatus qui tenebit, et allidet parvulos tuos ad petram.
Bem-aventurado o que apanhar às mãos e fizer em pedaços numa pedra teus tenros filhos.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)