A Sagrada Escritura

Evangelho segundo São Marcos

Capítulo 11

Texto bíblico
1
Et cum appropinquarent Jerosolymæ et Bethaniæ ad montem Olivarum, mittit duos ex discipulis suis,
E quando eles se iam aproximando a Jerusalém, e a Betânia, perto do monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2
et ait illis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim introëuntes illuc, invenietis pullum ligatum, super quem nemo adhuc hominum sedit: solvite illum, et adducite.
e lhes disse: Ide a essa aldeia que está defronte de vós, e logo que entrardes nela, achareis preso um asninho, em que ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-o.
3
Et si quis vobis dixerit: Quid facitis? dicite, quia Domino necessarius est: et continuo illum dimittet huc.
E se alguém vos perguntar: Que é o que vós fazeis, dizei-lhe que o Senhor tem necessidade dele; e logo o deixará vir aqui.
4
Et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante januam foris in bivio: et solvunt eum.
E saindo eles acharam o jumentinho atado de fora da porta na encruzilhada, e desprenderam-no.
5
Et quidam de illic stantibus dicebant illis: Quid facitis solventes pullum?
E alguns dos que estavam ali lhes diziam: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6
Qui dixerunt eis sicut præceperat illis Jesus, et dimiserunt eis.
Eles responderam como Jesus lhes havia mandado, e os homens lho deixaram levar.
7
Et duxerunt pullum ad Jesum: et imponunt illi vestimenta sua, et sedit super eum.
E trouxeram o jumentinho a Jesus, e cobriram-no com os seus vestidos, e Jesus montou em cima dele.
8
Multi autem vestimenta sua straverunt in via: alii autem frondes cædebant de arboribus, et sternebant in via.
E muitos estenderam os seus vestidos pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e juncavam com eles o caminho.
9
Et qui præibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna: benedictus qui venit in nomine Domini:
E tanto os que iam adiante, como os que o seguiam atrás, davam os vivas a Jesus, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor!
10
benedictum quod venit regnum patris nostri David: hosanna in excelsis.
Bendito seja o reino que vemos chegar de nosso pai Davi! Hosana nas alturas.
11
Et introivit Jerosolymam in templum: et circumspectis omnibus, cum jam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim.
E entrou em Jerusalém, no templo; e depois de ter observado tudo quanto nele havia, como fosse já tarde, saiu a Betânia com os doze.
12
Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit.
E ao outro dia, como saíssem de Betânia, teve fome.
13
Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea: et cum venisset ad eam, nihil invenit præter folia: non enim erat tempus ficorum.
E tendo visto ao longe uma figueira que tinha folhas, foi lá a ver se acharia nela alguma coisa; e quando chegou a ela, nada achou senão folhas; porque não era tempo de figos.
14
Et respondens dixit ei: Jam non amplius in æternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli ejus.
E falando, lhe disse: Nunca jamais coma alguém fruto de ti para sempre. E ouviram-no os seus discípulos.
15
Et veniunt in Jerosolymam. Et cum introisset in templum, cœpit ejicere vendentes et ementes in templo: et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit:
Chegaram, pois, a Jerusalém. E havendo entrado no templo, começou a lançar fora os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos banqueiros, e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16
et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum:
E não consentia que qualquer pessoa transportasse vaso algum pelo templo.
17
et docebat, dicens eis: Nonne scriptum est: Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus? vos autem fecistis eam speluncam latronum.
E ele os ensinava, dizendo-lhes: Porventura não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração entre todas as gentes? E vós tendes feito dela um covil de ladrões.
18
Quo audito principes sacerdotum et scribæ, quærebant quomodo eum perderent: timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina ejus.
O que ouvindo os príncipes dos sacerdotes e os escribas, andavam excogitando de que modo o haviam de perder; porque, como todo o povo admirava a sua doutrina, tinham medo dele.
19
Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate.
Quando era já pela tarde, saiu da cidade.
20
Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus.
E no outro dia pela manhã, ao passarem pela figueira, viram que ela estava seca até às raízes.
21
Et recordatus Petrus, dixit ei: Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit.
Então lembrado Pedro, disse para Jesus: Olha, Mestre, como se secou a figueira que tu amaldiçoaste.
22
Et respondens Jesus ait illis: Habete fidem Dei.
E respondendo, Jesus lhe disse: Tende a fé de Deus.
23
Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti: Tollere, et mittere in mare, et non hæsitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiet ei.
Em verdade vos afirmo, que todo o que disser a este monte: Tira-te, e lança-te no mar, e isto sem hesitar no seu coração, mas tendo fé de que tudo o que disser sucederá, ele o verá cumprir assim.
24
Propterea dico vobis, omnia quæcumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis.
Por isso vos digo: todas as coisas que vós pedirdes orando, crede que as haveis de haver, e que assim vos sucederão.
25
Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quis habetis adversus aliquem: ut et Pater vester, qui in cælis est, dimittat vobis peccata vestra.
Mas quando vos puserdes em oração, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai-lha, para que também vosso Pai, que está nos Céus, vos perdoe vossos pecados.
26
Quod si vos non dimiseritis: nec Pater vester, qui in cælis est, dimittet vobis peccata vestra.
Porque se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos Céus, vos não há de perdoar vossos pecados.
27
Et veniunt rursus Jerosolymam. Et cum ambularet in templo, accedunt ad eum summi sacerdotes, et scribæ, et seniores:
E voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, se chegaram a ele os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos.
28
et dicunt ei: In qua potestate hæc facis? et quis dedit tibi hanc potestatem ut ista facias?
E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu este poder de fazer essas coisas?
29
Jesus autem respondens, ait illis: Interrogabo vos et ego unum verbum, et respondete mihi: et dicam vobis in qua potestate hæc faciam.
E respondendo, Jesus lhes disse: Eu também vos farei uma pergunta, e respondei-me a ela; e eu então vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30
Baptismus Joannis, de cælo erat, an ex hominibus? Respondete mihi.
O batismo de João era do Céu, ou dos homens? Respondei-me.
31
At illi cogitabant secum, dicentes: Si dixerimus: De cælo, dicet: Quare ergo non credidistis ei?
Mas eles faziam lá consigo este juízo, discorrendo: Se nós dissermos que era do Céu, dir-nos-á ele: Por que razão, pois, não crestes nele?
32
Si dixerimus: Ex hominibus, timemus populum: omnes enim habebant Joannem quia vere propheta esset.
Se dissermos que dos homens, tememos o povo; porque todos tinham a João em conta de um profeta.
33
Et respondentes dicunt Jesu: Nescimus. Et respondens Jesus ait illis: Neque ego dico vobis in qua potestate hæc faciam.
E respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E respondendo Jesus, lhes disse: Pois nem eu tampouco vos direi com que autoridade faço estas coisas.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)