A Sagrada Escritura

Livro do Gênesis

Capítulo 11

Texto bíblico
1
Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.
Ora, na terra não havia senão uma mesma língua e um mesmo modo de falar.
2
Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.
E os homens tendo partido do Oriente, acharam um campo na terra de Senaar, e habitaram nele.
3
Dixitque alter ad proximum suum: Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento:
E disseram uns para os outros: Vinde, façamos ladrilhos e cozamo-los no fogo. Serviram-se pois de la drilhos por pedras, e de betume por cal traçada.
4
et dixerunt: Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum: et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.
E disseram entre si: Vinde, façamos para nós uma cidade, e uma tôrre, cujo cume chegue até ao céu; e façamos célebre o nosso nome, antes que nos espalhe mos por toda a.terra. —.
5
Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,
O Senhor porém desceu, para ver a cidade, e a tôrre, que os filhos de Adão edificavam, e disse:
6
et dixit: Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus: cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.
Eis-aqui um povo, que não tem senão uma mesma linguagem; e uma vez que eles começaram esta obra, não hão de desistir do seu intento, a menos que o não tenham de todo executado.
7
Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.
Vinde pois, desçamos, e ponhamos nas suas lín guas tal confusão, que eles se não entendam uns aos outros.
8
Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.
Desta maneira é que o Senhor os espalhou da quele lugar para todos os países da terra, e que eles cessaram de edificar esta cidade.
9
Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ: et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.
E por esta razão é que lhe foi posto o nome de Babel, porque nela é que sucedeu a confusão de todas as línguas do mundo. E dali os espalhou o Senhor por todas as regiões.
10
Hæ sunt generationes Sem: Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.
Eis-aqui a genealogia dos filhos de Sem. Sem tinha cem anos, quando gerou a Arfaxad, dois anos de pois do Dilúvio.
11
Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Arfaxad, viveu ainda Sem quinhentos anos, e gerou filhos e filhas.
12
Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.
Arfaxad, tendo trinta e cinco anos gerou a Sala.
13
Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis: et genuit filios et filias.
E depois que gerou a Sala viveu ainda Arfaxad trezentos e três anos, e gerou filhos e filhas.
14
Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.
Sala tendo trinta anos gerou a Heber.
15
Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis: et genuit filios et filias.
E depois que gerou a Heber viveu ainda quatro centos e três anos, e gerou filhos e filhas.
16
Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.
Heber tendo trinta e quatro anos gerou a Feleg.
17
Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Feleg viveu ainda quatrocentos e trinta anos, e gerou filhos e filhas.
18
Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.
Feleg tendo trinta anos gerou a Reu.
19
Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Reu viveu ainda d.uzentos e nove anos, e gerou filhos e filhas.
20
Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.
Reu tendo trinta e dois anos gerou a Sarug
21
Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Sarug viveu ainda duzentos e sete anos, e gerou filhos e filhas.
22
Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.
Sarug tendo trinta anos gerou a Nacor.
23
Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Nacor viveu ainda duzentos anos, e gerou filhos e filhas.
24
Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.
Nacor tendo vinte e nove anos gerou a Tara.
25
Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis: et genuit filios et filias.
E depois do nascimento de Tara viveu ainda cento e dezenove anos, e gerou filhos e filhas.
26
Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.
Tara tendo setenta anos gerou a Abrão, a Na cor, e a Arão.
27
Hæ sunt autem generationes Thare: Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.
Eis-aqui a genealogia de Tara. Tara gerou a Abrão, a Nacor e a Arão. Arão gerou a Ló.
28
Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.
Ora, Arão morreu antes de seu pai Tara, na terra do seu nascimento, em Ur dos caldeus.
29
Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram, Sarai: et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.
Abrão, e Nacor casaram. A mulher de Abrão chamava-se Sarai, a de Nacor chamava-se Melca. Ela era filha de Arão, que foi pai de Melca, e pai de Jesca.
30
Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.
Sarai porém era estéril, e não tinha filhos.
31
Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan: veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.
Tomou pois Tara a seu filho Abrão, e a Ló seu neto, filho de Arão, e a Sarai sua nora, mulher de Abrão, e fê-los sair de Ur dos caldeus, para os levar ao país de Canaã; e como tivessem chegado a Haran, fica ram morando aí.
32
Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.
E Tara tendo vivido ao todo duzentos e cinco anos, morreu em Haran.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)