1
Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens:
Tornou o Senhor a falar a Moisés, e lhe disse:
2
Loquere filiis Israël: Reversi castrametentur e regione Phihahiroth, quæ est inter Magdalum et mare contra Beelsephon: in conspectu ejus castra ponetis super mare.
Dize aos filhos de Israel, cjue retrocedam, e que se vão acampar diante de Piairote, que fica entre Magdal, e o mar, defronte de Beelsefon. Vós vos acampa reis defronte, deste sítio sobre o mar.
3
Dicturusque est Pharao super filiis Israël: Coarctati sunt in terra; conclusit eos desertum.
Porque Faraó há de dizer, falando dos filhos de Israel: Eles estão embaraçados nuns lugares estreitos, e estão fechados no deserto.
4
Et indurabo cor ejus, ac persequetur vos: et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus; scientque Ægyptii quia ego sum Dominus. Feceruntque ita.
Eu lhe endurecerei o coração, e ele irá em vos so alcance: e eu serei glorificado em Faraó, e em todo o seu exército. E os egípcios saberão que eu sou o Senhor.
5
Et nuntiatum est regi Ægyptiorum quod fugisset populus: immutatumque est cor Pharaonis et servorum ejus super populo, et dixerunt: Quid voluimus facere ut dimitteremus Israël, ne serviret nobis?
E vieram dizer a Faraó, rei dos egípcios, que o povo tinha fugido. Com isto se mudou o coração de Fa raó, e o de seus servos a respeito deste povo, e eles dis seram: Que é o que nós fizemos, deixando ir Israel, pa ra que ele nos não servisse?
6
Junxit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit secum.
Faraó pois fez preparar a sua carroça, e tomou consigo todo o seu povo.
7
Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid in Ægypto curruum fuit: et duces totius exercitus.
Levou também seiscentas carroças escolhidas) e tudo o que no Egito se achou de carroças de guerra, com os capitães de todo o exército.
8
Induravitque Dominus cor Pharaonis regis Ægypti, et persecutus est filios Israël: at illi egressi sunt in manu excelsa.
O Senhor endureceu o coração de Faraó, rei do Egito, e este foi em alcance dos filhos de Israel. Mas eles tinham saído guiados de uma mão poderosa.
9
Cumque persequerentur Ægyptii vestigia præcedentium, repererunt eos in castris super mare: omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exercitus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon.
Indo pois os egípcios em alcance dos israelitas, e caminhando pelo rasto das suas pisadas, acharam-nos no seu campo sobre o mar. Toda a cavalaria, e carroças de Faraó com todo o seu exército estavam em Piairote, defronte dé Beelsefon.
10
Cumque appropinquasset Pharao, levantes filii Israël oculos, viderunt Ægyptios post se, et timuerunt valde: clamaveruntque ad Dominum,
Quando Faraó estava já próximo, levantando os filhos de Israel os olhos, e tendo visto os egípcios por detrás deles, ficaram passados de mêdo: clamaram ao Senhor,
11
et dixerunt ad Moysen: Forsitan non erant sepulchra in Ægypto, ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine: quid hoc facere voluisti, ut educeres nos ex Ægypto?
e disseram para Moisés: Talvez não havia se pulcros no Egito, e por isso é que tu nos trouxeste aqui, para que nós morrêssemos na solidão. Que sentido foi o teu, quando nos fizeste sair do Egito?
12
nonne iste est sermo, quem loquebamur ad te in Ægypto, dicentes: Recede a nobis, ut serviamus Ægyptiis? multo enim melius erat servire eis, quam mori in solitudine.
Não é isto o que nós te dizíamos, estando ainda no Egito: Retira-te de nós para servirmos os egípcios? Porque muito melhor era servi-los a eles, do que morrer mos no deserto.
13
Et ait Moyses ad populum: Nolite timere: state, et videte magnalia Domini quæ facturus est hodie: Ægyptios enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum.
Respondeu Moisés ao povo: Não temais, es tai firmes, e considerai as maravilhas, que o Senhor es tá para fazer hoje. Porque os egípcios, que vós hoje ve des, vós os não tornareis a ver jamais.
14
Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis.
O senhor pelejará por vós, e vós ficareis em silêncio.
15
Dixitque Dominus ad Moysen: Quid clamas ad me? loquere filiis Israël ut proficiscantur.
E o Senhor disse a Moisés: Porque clamas tu a mim? Dize aos filhos de Israel que marchem.
16
Tu autem eleva virgam tuam, et extende manum tuam super mare, et divide illud: ut gradiantur filii Israël in medio mari per siccum.
E tu levantarás a tua vara, e estenderás a tua mão 'sobre o mar, e o dividirás, para que os filhos de Israel caminhem em sêco pelo meio do mar.
17
Ego autem indurabo cor Ægyptiorum ut persequantur vos: et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et in curribus et in equitibus illius.
Eu endurecerei o coração dos egípcios, para qúe eles vão atrás de vós: e eu serei glorificado em Fa raó, e em todo o seu exército, e nas suas carroças, e na sua cavalaria;
18
Et scient Ægyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus.
e os egípcios saberão que eu sou o Senhor, quan do eu assim fôr glorificado em Faraó e nas suas carro ças e cavalaria.
19
Tollensque se angelus Dei, qui præcedebat castra Israël, abiit post eos: et cum eo pariter columna nubis, priora dimittens, post tergum
Então o anjo de Deus, que caminhava adiante do campo dos israelitas, se foi pôr atrás deles: e ao mesmo tempo a coluna de nuvem, deixando a vanguarda do povo,
20
stetit, inter castra Ægyptiorum et castra Israël: et erat nubes tenebrosa, et illuminans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent.
se veio pôr também detrás, entre o campo dos egípcios, e o campo de Israel. E esta nuvem duma parte era tenebrosa, e de outra alumiava a noite; de sorte que os dois exércitos se não puderam aproximar todo o tem po da noite.
21
Cumque extendisset Moyses manum super mare, abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in siccum: divisaque est aqua.
Tendo Moisés pois estendido a sua mão sobre o mar, o Senhor lhe dividiu as águas fazendo que toda a noite assoprasse um vento veemente, abrasador, que lhe secou o fundo. Estando a água assim dividida,
22
Et ingressi sunt filii Israël per medium sicci maris: erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et læva.
entraram os filhos de Israel pelo meio do mar seco, tendo pela direita e esquerda a água que lhes servia como de muro.
23
Persequentesque Ægyptii ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, currus ejus et equites per medium maris.
E os egípcios, que os perseguiam, entraram de-. pois deles pelo meio do mar com toda a cavalaria de Fa raó, suas carroças e cavalos.
24
Jamque advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Dominus super castra Ægyptiorum per columnam ignis et nubis, interfecit exercitum eorum,
Mas quando veio a vigília da manhã, o Senhor tendo olhado para o campo dos egípcios por entre a colu na de fogo e a coluna de nuvem, fez perecer todo o seu exército.
25
et subvertit rotas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt ergo Ægyptii: Fugiamus Israëlem: Dominus enim pugnat pro eis contra nos.
Ele embaraçou as rodas das carroças, e os egíp cios foram ao fundo. Então disseram entre si os egípcios: Fujamos dos israelitas, porque o Senhor pugna por eles contra-nós.
26
Et ait Dominus ad Moysen: Extende manum tuam super mare, ut revertantur aquæ ad Ægyptios super currus et equites eorum.
Mas o Senhor disse a Moisés: Estende a tua mão sobre o mar para que as águas se tornem sobre os egípcios, sobre as suas carroças, e sobre a sua cavalaria.
27
Cumque extendisset Moyses manum contra mare, reversum est primo diluculo ad priorem locum: fugientibusque Ægyptiis occurrerunt aquæ, et involvit eos Dominus in mediis fluctibus.
Estendeu pois Moisés a mão sobre o mar, e ao primeiro romper da manhã se tornou o mar ao mesmo lugar, onde antes estava. Assim quando os egípcios iam fugindo, vieram as águas encontrar-se com eles, e o Senhor os envolveu no meio das ondas.
28
Reversæque sunt aquæ, et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare: nec unus quidem superfuit ex eis.
Tendo-se desta sorte tornado a ajuntar as águas, cobriram as carroças, e cavalaria de todo o exército de Faraó, que tinham entrado no mar em alcance dos israelitas, e não escapou deles nem sequer um.
29
Filii autem Israël perrexerunt per medium sicci maris, et aquæ eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris:
Mas os filhos de Israel ao contrário passaram a pé enxuto pelo meio do mar, tendo à direita, e à esquerda as águas, que lhe serviram de muro.
30
liberavitque Dominus in die illa Israël de manu Ægyptiorum.
Naquele dia livrou o Senhor a Israel da mão dos egípcios.
31
Et viderunt Ægyptios mortuos super littus maris, et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos: timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, et Moysi servo ejus.
E os israelitas viram os cadáveres dos egípcios sobre a praia do mar, e os efeitos, que a poderosa mão do Senhor tinha obrado contra eles. Então temeu o povo o Senhor, creu no Senhor, e em seu servo Moisés.