1
Facta est quoque fames in diebus David tribus annis jugiter: et consuluit David oraculum Domini. Dixitque Dominus: Propter Saul, et domum ejus sanguinum, quia occidit Gabaonitas.
Houve também em tempo de Davi uma fome que durou três anos contínuos: E Davi consultou o oráculo do Senhor. E o Senhor lhe respondeu: Por causa dc Saul, e da sua casa sanguinária, porque tinha morto os gabaonitas.
2
Vocatis ergo Gabaonitis rex, dixit ad eos (porro Gabaonitæ non erant de filiis Israël, sed reliquiæ Amorrhæorum: filii quippe Israël juraverant eis, et voluit Saul percutere eos zelo, quasi pro filiis Israël et Juda),
E chamados os gabaonitas, o rei lhes disse: (O ra os gabaonitas não eram dos filhos de Israel, mas umas relíquias dos amorreus: Porque os israelitas se tinham aliado com eles por juramento, e Saul empreendeu o extingui-los, com um zelo, como em favor dos filhos de Israel e de Judá.)
3
dixit ergo David ad Gabaonitas: Quid faciam vobis? et quod erit vestri piaculum, ut benedicatis hæreditati Domini?
Disse pois Davi aos gabaonitas: Que quereis que eu vos faça? E que satisfação vos ciarei, para que abençoeis a herança do Senhor?
4
Dixeruntque ei Gabaonitæ: Non est nobis super argento et auro quæstio, sed contra Saul, et contra domum ejus: neque volumus ut interficiatur homo de Israël. Ad quos rex ait: Quid ergo vultis ut faciam vobis?
E os gabaonitas lhe responderam: Não é nossa pretensão sòbre ouro, nem prata, senão contra Saul e contra a sua casa: Nem queremos que pereça homem de Israel. E o rei lhes disse: Que é pois o que quereis que vos faça?
5
Qui dixerunt regi: Virum qui attrivit nos et oppressit inique, ita delere debemus, ut ne unus quidem residuus sit de stirpe ejus in cunctis finibus Israël.
Eles responderam ao rei: Aquêle homem, que iniquamentc nos esmagou, e oprimiu, nós o devemos aca-‘ bar de modo que não fique da sua linhagem nem um só em todos os limites de Israel.
6
Dentur nobis septem viri de filiis ejus, ut crucifigamus eos Domino in Gabaa Saul, quondam electi Domini. Et ait rex: Ego dabo.
Dêem-se-nos sete de seus filhos, para os crucificarmos à honra do Senhor em Gabaa de Saul, que foi noutro tempo o escolhido do Senhor. E o rei d. isse: Eu os darei.
7
Pepercitque rex Miphiboseth filio Jonathæ filii Saul, propter jusjurandum Domini quod fuerat inter David et inter Jonathan filium Saul.
E perdoou o rei a Mifiboset, filho de Jônatas, filho de Saul, por causa do juramento do Senhor, que tinha mediado entre Davi e entre Jônatas, filho de Saul.
8
Tulit itaque rex duos filios Respha filiæ Aja quos peperit Sauli, Armoni, et Miphiboseth: et quinque filios Michol filiæ Saul quos genuerat Hadrieli filio Berzellai, qui fuit de Molathi,
Mas tomou os dois’ filhos de Resfa, filha de Aia, chamados Armoni, e Mifiboset, os quais ela houvera de Saul: E cinco filhos que Micol, filha de Saul, tinha gerado a Hadriel. filho de Berzelai, que era de Molati,
9
et dedit eos in manus Gabaonitarum: qui crucifixerunt eos in monte coram Domino: et ceciderunt hi septem simul occisi in diebus messis primis, incipiente messione hordei.
e entregou-os nas mãos dos gabaonitas, que os crucificaram no monte diante do Senhor: Assim acaba-
10
Tollens autem Respha filia Aja cilicium, substravit sibi supra petram ab initio messis, donec stillaret aqua super eos de cælo: et non dimisit aves lacerare eos per diem, neque bestias per noctem.
Porém Resfa, filha de Aia, tomando um pano de cilício o estendeu debaixo de si, sobre uma pedra d. esde o princípio da ceifa, ate que a água do céu caiu sobre eles: E cuidou em que as aves os não despedaçassem de dia, nem as feras de noite.
11
Et nuntiata sunt David quæ fecerat Respha filia Aja, concubina Saul.
E foi contado a Davi o que fizera Resfa, filha de Aia, concubina de Saul.
12
Et abiit David, et tulit ossa Saul, et ossa Jonathæ filii ejus, a viris Jabes Galaad, qui furati fuerant ea de platea Bethsan in qua suspenderant eos Philisthiim cum interfecissent Saul in Gelboë:
E foi Davi e tomou os ossos de Saul, e os ossos de Jônatas, seu filho, aos vizinhos de Jabés de Galaad, que os tinham roubado da praça de Betsan, na qual os filisteus os tinham pendurado quando mataram a Saul em Gelboé:
13
et asportavit inde ossa Saul, et ossa Jonathæ filii ejus: et colligentes ossa eorum qui affixi fuerant,
E transportou dali Davi os ossos de Saul, e os ossos de Jônatas, seu filho: E tendo feito ajuntar os ossos dos que tinham sido crucificados,
14
sepelierunt ea cum ossibus Saul et Jonathæ filii ejus in terra Benjamin, in latere, in sepulchro Cis patris ejus: feceruntque omnia quæ præceperat rex, et repropitiatus est Deus terræ post hæc.
os enterraram com os ossos de Saul e de Jônatas, seu filho, no país de Benjamim, a um lado, no jazigo de Cis, seu pai: E cumpriram todas as ordens do rei, e depois disto se aplacou Deus com a terra.
15
Factum est autem rursum prælium Philisthinorum adversum Israël, et descendit David, et servi ejus cum eo, et pugnabant contra Philisthiim. Deficiente autem David,
Ateou-se porém de novo a guerra dos filisteus contra Israel, e saiu Davi, e a sua gente com ele, e pelejavam contra os filisteus. E desfalecendo Davi,
16
Jesbibenob, qui fuit de genere Arapha, cujus ferrum hastæ trecentas uncias appendebat, et accinctus erat ense novo, nisus est percutere David.
Jesbibenob, que era da linhagem de A rafa, que ia armado de uma lança, cujo ferro pesava trezentas on-3 ças, e que cingia urna espada nova se esforçou por ferir a Davi.
17
Præsidioque ei fuit Abisai filius Sarviæ, et percussum Philisthæum interfecit. Tunc juraverunt viri David, dicentes: Jam non egredieris nobiscum in bellum, ne extinguas lucernam Israël.
Mas Abisai, filho de Sarvia, lhe serviu de broquel, e ferindo ao filisteu o matou. Então fizeram as gentes de Davi um juramento, dizendo: Tu não tornarás a sair à batalha conosco, para que não apagues a lâmpada de Israel.
18
Secundum quoque bellum fuit in Gob contra Philisthæos: tunc percussit Sobochai et Husati, Saph de stirpe Arapha de genere gigantum.
Houve ainda uma segunda guerra em Gob contra os filisteus: Então Sobocai de Husati matou a Saf, da linhagem de Arafa, da raça dos gigantes.
19
Tertium quoque fuit bellum in Gob contra Philisthæos, in quo percussit Adeodatus filius Saltus polymitarius Bethlehemites Goliath Gethæum, cujus hastile hastæ erat quasi liciatorium texentium.
diz-se claramente que foi Merob, irmã de Micol, que casou com Hadriel, o malatita. A maior parte dos comentadores judaicos e cristãos, entendem, segundo a versão caldaica, que foi Merob quem deu os cinco filhos a Hadriel, mas que foram educados por Micol. ram estes sete homens mortos todos juntos nos primeiros dias da ceifa, quando se começava a segar as cevadas.
20
Quartum bellum fuit in Geth: in quo vir fuit excelsus, qui senos in manibus pedibusque habebat digitos, id est, viginti quatuor: et erat de origine Arapha.
A quarta guerra foi em Get: Nela se achou um homem de grande estatura, que tinha seis dedos em cada mão e em cada pé, isto é, vinte e quatro dedos, e era da casta d. e Arafa.
21
Et blasphemavit Israël: percussit autem eum Jonathan filius Samaa fratris David.
Este blasfemou contra Israel: Mas matou-o Jônatas, filho de Semaa, irmão de Davi.
22
Hi quatuor nati sunt de Arapha in Geth, et ceciderunt in manu David et servorum ejus.
Estes quatro homens tinham nascido de A rafa em Get, e foram mortos à mão de- Davi, e das suas gentes. 4567