A Sagrada Escritura

Segundo Livro de Samuel

Capítulo 20

Texto bíblico
1
Accidit quoque ut ibi esset vir Belial, nomine Seba, filius Bochri, vir Jemineus: et cecinit buccina, et ait: Non est nobis pars in David, neque hæreditas in filio Isai: revertere in tabernacula tua, Israël.
Sucedeu também achar-se ali um homem d. e Belial, por nome Seba, filho de Bocri, da cidade de Jemini: E tocou a trombeta, e disse: Nós não temos parte em Davi, nem herança no filho de Isai: Volta-te para as tuas tendas, Israel.
2
Et separatus est omnis Israël a David, secutusque est Seba filium Bochri: viri autem Juda adhæserunt regi suo a Jordane usque Jerusalem.
E todo o Israel se separou de Davi, e seguiu a Seba, filho de Bocri: Mas os de Judá não se separaram do seu rei desde o Jordão até Jerusalém.
3
Cumque venisset rex in domum suam in Jerusalem, tulit decem mulieres concubinas quas dereliquerat ad custodiendam domum, et tradidit eas in custodiam, alimenta eis præbens: et non est ingressus ad eas, sed erant clausæ usque in diem mortis suæ in viduitate viventes.
E o rei, depois que chegou ao seu palácio de Jerusalém, mandou que as dez concubinas, que ele tinha deixado para o guardarem, íôssem encerradas numa casa, dando-lhcs de que se alimentassem: E não se chegou mais a elas, mas ficaram encerradas vivendo como viúvas até o dia da sua morte.
4
Dixit autem rex Amasæ: Convoca mihi omnes viros Juda in diem tertium, et tu adesto præsens.
Disse porém o rei a Amàsa: Faze-me vir dentro de três dias todos os de Judá, e acha-te presente com eles.
5
Abiit ergo Amasa ut convocaret Judam, et moratus est extra placitum quod ei constituerat rex.
Partiu logo Amasa para ajuntar os de Judá, mas tardou além do tempo que o rei lhe aprazara.
6
Ait autem David ad Abisai: Nunc magis afflicturus est nos Seba filius Bochri quam Absalom: tolle igitur servos domini tui, et persequere eum, ne forte inveniat civitates munitas, et effugiat nos.
Disse pois Davi a Abisai: Agora afligir-nos-á Seba, filho de Bocri, muito mais do que fez Absalão: Portanto toma os servos de leu senhor, e vai em seu alcance, não suceda que ele ache cidades fortes, e nos escape.
7
Egressi sunt ergo cum eo viri Joab, Cerethi quoque et Phelethi: et omnes robusti exierunt de Jerusalem ad persequendum Seba filium Bochri.
Saíram logo com ele as gentes de Joab, e também os cereteus e os feleteus: E todos os homens mais valentes de Jerusalém saíram para perseguirem a Sêba filho de Bocri. S E quando eles estavam junto da grande pedra, que há em Gabaon, lhes saiu ao encontro Amàsa. Estava pois Joab vestido duma túnica estreita que lhe ficava justa ao corpo, e sobre ela levava cingida a espada pen-12 dente até às ilhargas, dentro da sua bainha, que tendo sido feita com tal arte, num momento podia sair e ferir.
8
Cumque illi essent juxta lapidem grandem qui est in Gabaon, Amasa veniens occurrit eis. Porro Joab vestitus erat tunica stricta ad mensuram habitus sui, et desuper accinctus gladio dependente usque ad ilia, in vagina, qui fabricatus levi motu egredi poterat, et percutere.
E quando eles estavam junto da grande pedra, que há em Gabaon, lhes saiu ao encontro Amasa. Estava pois Joab vestido duma túnica estreita que lhe ficava justa ao corpo, e sobre ela levava cingida a espada pendente até às ilhargas, dentro da sua bainha, que tendo sido feita com tal arte, num momento podia sair e ferir.
9
Dixit itaque Joab ad Amasam: Salve mi frater. Et tenuit manu dextera mentum Amasæ, quasi osculans eum.
Disse pois Joab a Amasa: Paz. seja contigo, meu irmão. E com a mão direita tomou a Amasa pela barba, como para beijá-lo.
10
Porro Amasa non observavit gladium quem habebat Joab: qui percussit eum in latere, et effudit intestina ejus in terram, nec secundum vulnus apposuit: et mortuus est. Joab autem, et Abisai frater ejus, persecuti sunt Seba filium Bochri.
Mas Amasa não reparou na espada que trazia Joab, e este o feriu num lado, e lhe kmçou por terra os intestinos, e sem ser necessário segundo golpe, caiu morto. Porém Joab, e Abisai seu irmão marcharam contra Seba, filho de Bocri.
11
Interea quidam viri, cum stetissent juxta cadaver Amasæ, de sociis Joab, dixerunt: Ecce qui esse voluit pro Joab comes David.
Entretanto alguns dos companheiros de Joab, parando junto ao cadáver de Amasa, disseram: Eis-aqui quem quis ser general de Davi em lugar de Joab.
12
Amasa autem conspersus sanguine jacebat in media via. Vidit hoc quidam vir, quod subsisteret omnis populus ad videndum eum, et amovit Amasam de via in agrum, operuitque eum vestimento, ne subsisterent transeuntes propter eum.
E Amasa estava estendido no meio do caminho, todo envolto no seu sangue. Mas um tal, vendo que todo o povo parava a vê-lo, tirou-o do caminho para o campo, e o cobriu com um manto, para os que passavam não pararem ao pé dele.
13
Amoto ergo illo de via, transibat omnis vir sequens Joab ad persequendum Seba filium Bochri.
Tirado pois que foi Amasa do caminho, passaram todos os que iam com Joab em seguimento de Seba filho de Bocri.
14
Porro ille transierat per omnes tribus Israël in Abelam et Bethmaacha: omnesque viri electi congregati fuerant ad eum.
Mas este tinha atravessado todas as tribos de Israel até Abela, e Betamaaca: E tinha-se-lhe ajuntado toda a gente escolhida.
15
Venerunt itaque, et oppugnabant eum in Abela et in Bethmaacha, et circumdederunt munitionibus civitatem, et obsessa est urbs: omnis autem turba quæ erat cum Joab, moliebatur destruere muros.
Vieram pois, e sitiaram-no em Abela, e em Betmaaca, e levantaram baterias contra a cidade, e ficou esta cercada: E toda a gente que estava com Joab trabalhava em arruinar os muros.
16
Et exclamavit mulier sapiens de civitate: Audite, audite: dicite Joab: Appropinqua huc, et loquar tecum.
E uma mulher da cidade que tinha muito siso gritou: Ouvi, ouvi, dizei a Joab: Que chegue cá, que lhe quero falar.
17
Qui cum accessisset ad eam, ait illi: Tu es Joab? Et ille respondit: Ego. Ad quem sic locuta est: Audi sermones ancillæ tuæ. Qui respondit: Audio.
E tendo ele chegado, lhe disse a mulher: Tu és Joab? E ele respondeu: Sou. E ela lhe faiou assim: Ouve as palavras de tua escrava. Ele lhe respondeu: Ouço.
18
Rursumque illa: Sermo, inquit, dicebatur in veteri proverbio: Qui interrogant, interrogent in Abela: et sic perficiebant.
E a mulher prosseguiu: Noutro tempo costumava-se dizer: Os que buscam conselho, peçam-no a Abela: E assim concluíam os seus negócios.
19
Nonne ego sum quæ respondeo veritatem in Israël, et tu quæris subvertere civitatem et evertere matrem in Israël? quare præcipitas hæreditatem Domini?
Acaso não sou eu a que respondo a verdade em Israel, e tu queres arruinar uma cidade, e destruir uma metrópole em Israel? Por que te fadigas tu em destruir a herança do Senhor?
20
Respondensque Joab, ait: Absit, absit hoc a me: non præcipito, neque demolior.
E Joab respondeu, dizendo: Longe de mim que eu tal faça: Eu não destruo, nem demulo.
21
Non sic se habet res, sed homo de monte Ephraim, Seba filius Bochri cognomine, levavit manum suam contra regem David: tradite illum solum, et recedemus a civitate. Et ait mulier ad Joab: Ecce caput ejus mittetur ad te per murum.
A coisa não é assim, senão que um homem do monte de Efraim chamado Seba, filho de Bocri, se levantou contra o rei Davi: Entregai-nos só este, e retirar-nos-emos da cidade. E disse a mulher a Joab: Agora mesmo te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22
Ingressa est ergo ad omnem populum, et locuta est eis sapienter: qui abscissum caput Seba filii Bochri projecerunt ad Joab. Et ille cecinit tuba, et recesserunt ab urbe, unusquisque in tabernacula sua: Joab autem reversus est Jerusalem ad regem.
Ela pois foi ter com todo o povo, e falou-lhes sàbiamente: Eles, cortada a cabeça de Seba, filho de Bocri, a lançaram a Joab, e ele tocou a trombeta, e se retiraram da cidade cada um para as suas tendas, e Joab voltou a ver-se com o rei em Jerusalém.
23
Fuit ergo Joab super omnem exercitum Israël: Banaias autem filius Jojadæ super Cerethæos et Phelethæos:
Joab pois era general de todo o exército de Israel: Banaias, filho de Jojada, porém comandava os cereteus e os feleteus. do cadáver, pronunciando estas palavras: “Quem ama Joab e é por Davi, siga Joab”. Vigouroux, ob. cit. — 1S9
24
Aduram vero super tributa: porro Josaphat filius Ahilud, a commentariis:
Aduram porém era superintendente dos tributos: Josafat, filho de Ailud, cronista-mor.
25
Siva autem, scriba: Sadoc vero et Abiathar, sacerdotes.
Siva porém secretário: Sadoc e Abiatar pontífices.
26
Ira autem Jairites erat sacerdos David.
Ira de Jair porém era sacerdote de Davi.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)