A Sagrada Escritura

Segundo Livro dos Reis

Capítulo 8

Texto bíblico
1
Eliseus autem locutus est ad mulierem cujus vivere fecerat filium, dicens: Surge, vade tu et domus tua, et peregrinare ubicumque repereris: vocavit enim Dominus famem, et veniet super terram septem annis.
Eliseu porém falou àquela mulher, cujo filho ele ressuscitara, dizendo: Levanta-te, vai tu e a tua família, e sai do teu país por onde quer que puderes: Porque o Senhor chamou a fome, e ela virá sobre a terra por sete anos.
2
Quæ surrexit, et fecit juxta verbum hominis Dei: et vadens cum domo sua, peregrinata est in terra Philisthiim diebus multis.
Levantou-se ela, e fez conforme o que o homem de Deus lhe tinha dito: E indo com toda a sua família, peregrinou largo tempo na terra dos filisteus.
3
Cumque finiti essent anni septem, reversa est mulier de terra Philisthiim: et egressa est ut interpellaret regem pro domo sua, et pro agris suis.
Passados que foram os sete anos, voltou a mulher da terra dos filisteus: E foi ter com o rei a reclamar pela sua casa, e pelas suas fazendas.
4
Rex autem loquebatur cum Giezi puero viri Dei, dicens: Narra mihi omnia magnalia quæ fecit Eliseus.
Falava pois o rei com Giezi, criado do homem de Deus, dizendo: Conta-me todas as maravilhas que Eliseu tem feito.
5
Cumque ille narraret regi quomodo mortuum suscitasset, apparuit mulier cujus vivificaverat filium, clamans ad regem pro domo sua, et pro agris suis. Dixitque Giezi: Domine mi rex, hæc est mulier, et hic est filius ejus quem suscitavit Eliseus.
E referindo ele ao rei como Eliseu tinha ressuscitado um morto, apareceu a mulher, cujo filho ele tinha ressuscitado reclamando ao rei pela casa, e pelas suas fazendas. E disse Giezi: 0 ’ rei meu senhor, esta é a mulher, e este é o seu filho, que Eliseu ressuscitou.
6
Et interrogavit rex mulierem: quæ narravit ei. Deditque ei rex eunuchum unum, dicens: Restitue ei omnia quæ sua sunt, et universos reditus agrorum, a die qua reliquit terram usque ad præsens.
E perguntou o rei à mulher: E ela lho contou. E o rei lhe deu um eunuco, dizendo: Faze-lhe restituir tudo o que é seu, e todos os réditos de suas fazendas desde o dia em que ela deixou a terra até o presente.
7
Venit quoque Eliseus Damascum, et Benadad rex Syriæ ægrotabat: nuntiaveruntque ei, dicentes: Venit vir Dei huc.
Veio também Eliseu a Damasco, e Benadad, rei da Síria, estava doente: E avisaram-no, dizendo: O homem de Deus é chegado aqui.
8
Et ait rex ad Hazaël: Tolle tecum munera, et vade in occursum viri Dei, et consule Dominum per eum, dicens: Si evadere potero de infirmitate mea hac?
E disse o rei a Hazael: Toma contigo presentes, e vai ao encontro do homem de Deus, e consulta por ele o Senhor, dizendo: Se eu poderei escapar desta minha doença.
9
Ivit igitur Hazaël in occursum ejus, habens secum munera, et omnia bona Damasci, onera quadraginta camelorum. Cumque stetisset coram eo, ait: Filius tuus Benadad rex Syriæ misit me ad te, dicens: Si sanari potero de infirmitate mea hac?
Foi pois Hazael encontrar-se com o homem de Deus, levando consigo presentes, e tudo o mais precioso de Damasco, que faziam as cargas de quarenta camelos. E tendo-se apresentado a Eliseu, disse: Teu filho Benadad, rei da Síria, me enviou a ti, dizendo: Se poderei sarar desta minha doença?
10
Dixitque ei Eliseus: Vade, dic ei: Sanaberis: porro ostendit mihi Dominus quia morte morietur.
E Eliseu respondeu: Vai, dize-lhe: Sararás: Mas o Senhor me mostrou que ele morrerá certamente.
11
Stetique cum eo, et conturbatus est usque ad suffusionem vultus: flevitque vir Dei.
E ficou parado com Hazael, e se turbou até corar pelo rosto: E o homem de Deus chorou.
12
Cui Hazaël ait: Quare dominus meus flet? At ille dixit: Quia scio quæ facturus sis filiis Israël mala. Civitates eorum munitas igne succendes, et juvenes eorum interficies gladio, et parvulos eorum elides, et prægnantes divides.
E Hazael lhe disse: Por que choras meu senhor? E Eliseu lhe respondeu: Porque sei quantos males virás tu a lazer aos filhos de Israel. Queimarás as suas cidades fortes, e passarás à espada-os seus mancebos: E machucarás as suas crianças, e rasgarás pelo meio o ventre das prenhadas.
13
Dixitque Hazaël: Quid enim sum servus tuus canis, ut faciam rem istam magnam? Et ait Eliseus: Ostendit mihi Dominus te regem Syriæ fore.
E Hazael lhe disse: Ouem sou eu teu servo, senão um cão para fazer tão grandes coisas? E Eliseu respondeu: O Senhor me mostrou que tu serás rei da Síria.
14
Qui cum recessisset ab Eliseo, venit ad dominum suum. Qui ait ei: Quid dixit tibi Eliseus? At ille respondit: Dixit mihi: Recipies sanitatem.
Ele, depois de deixar Eliseu, voltou para seu amo, o qual lhe disse: Que te disse Eliseu? E ele lhe respondeu: Disse-me: Que recobrarás a saúde.
15
Cumque venisset dies altera, tulit stragulum, et infudit aquam, et expandit super faciem ejus: quo mortuo, regnavit Hazaël pro eo.
E ao outro dia, pegou Hazael num pano, e molhou-o em água, e o estendeu sobre o rosto do rei: E morto ele, reinou Hazael em seu lugar.
16
Anno quinto Joram filii Achab regis Israël, et Josaphat regis Juda, regnavit Joram filius Josaphat rex Juda.
No ano quinto de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, e de Josafat, rei de Judá, reinou Jorão, filho de Josafat, rei de Judá.
17
Triginta duorum annorum erat cum regnare cœpisset, et octo annis regnavit in Jerusalem.
Tinha trinta e dois anos, quando começou a reinar, e reinou oito anos em Jerusalém.
18
Ambulavitque in viis regum Israël, sicut ambulaverat domus Achab: filia enim Achab erat uxor ejus: et fecit quod malum est in conspectu Domini.
Ele andou pelos caminhos dos reis de Israel, como tinha andado a casa de Acab: Porque a filha de Acab era sua mulher: E ele obrou o mal diante do Senhor.
19
Noluit autem Dominus disperdere Judam, propter David servum suum, sicut promiserat ei, ut daret illi lucernam, et filiis ejus cunctis diebus.
Mas o Senhor não quis perder inteiramente a Judá, por causa de Davi seu servo, conforme a promessa que lhe tinha feito, que lhe daria uma lâmpada luzente a ele, e a seus filhos para sempre.
20
In diebus ejus recessit Edom ne esset sub Juda, et constituit sibi regem.
Em tempo do seu reinado se rebelou Ed, om para não estar debaixo do jugo de Judá, e constituiu para si um rei.
21
Venitque Joram Seira, et omnes currus cum eo: et surrexit nocte, percussitque Idumæos qui eum circumdederant, et principes curruum: populus autem fugit in tabernacula sua.
E veio Jorão a Seir com todas as suas carroças: E saiu de noite, e bateu os idumeus, que o tinham cercado, e aos comandantes das carroças, mas o povo fugiu para as suas tendas.
22
Recessit ergo Edom ne esset sub Juda, usque ad diem hanc. Tunc recessit et Lobna in tempore illo.
Separou-se pois Edom para não estar sujeito a Judá até ao dia de hoje. Então se rebelou também Lobna.
23
Reliqua autem sermonum Joram, et universa quæ fecit, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda?
O resto das ações de Jorão, e tudo o que ele fez, se acha escrito no Livro dos Anais dos reis de Judá.
24
Et dormivit Joram cum patribus suis, sepultusque est cum eis in civitate David, et regnavit Ochozias filius ejus pro eo.
E Jorão adormeceu com seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi, e em seu lugar reinou seu filho Ocozias.
25
Anno duodecimo Joram filii Achab regis Israël regnavit Ochozias filius Joram regis Judæ.
No ano duodécimo de Jorão, filho de Acab, rei de Israel, subiu ao trono Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá.
26
Viginti duorum annorum erat Ochozias cum regnare cœpisset, et uno anno regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Athalia filia Amri regis Israël.
Tinha Ocozias vinte e dois anos, quando começou a reinar, e reinou um ano em Jerusalém: Sua mãe chamava-se Atália, filha de Amri, rei de Israel.
27
Et ambulavit in viis domus Achab: et fecit quod malum est coram Domino, sicut domus Achab: gener enim domus Achab fuit.
E ele andou nos caminhos da casa de Acab: E obrou o mal diante do Senhor como a casa de Acab: Porque era genro da casa de Acab.
28
Abiit quoque cum Joram filio Achab ad præliandum contra Hazaël regem Syriæ in Ramoth Galaad, et vulneraverunt Syri Joram.
Ele marchou também com Jorão, filho de Acab, a pelejar contra Hazael, rei da Síria, em Ramot de Galaad, e os siros feriram a Jorão:
29
Qui reversus est ut curaretur in Jezrahel, quia vulneraverant eum Syri in Ramoth præliantem contra Hazaël regem Syriæ. Porro Ochozias filius Joram rex Juda descendit invisere Joram filium Achab in Jezrahel, quia ægrotabat ibi.
O qual voltou a Jezrael, para se curar: Porque os siros o tinham ferido em Ramot, pelejando contra Hazael rei da Síria. E Ocozias, filho de Jorão, rei de Judá, veio a Jezrael para visitar a Jorão, filho de Acab, porque estava lá doente.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)