1
Anno centesimo quinquagesimo primo, exiit Demetrius Seleuci filius ab urbe Roma, et ascendit cum paucis viris in civitatem maritimam, et regnavit illic.
No ano cento e cinqüenta e um Demétrio, filho de Seleuco; aiu da cidade de Roma, e veio com alguns poucos homens para urna cidade marítima, e começou a reinar nela.
2
Et factum est, ut ingressus est domum regni patrum suorum, comprehendit exercitus Antiochum et Lysiam, ut adducerent eos ad eum.
E aconteceu que depois que ele entrou na casa, onde tinham reinado seus pais, o exército prendeu a Antíoco, e a Lísias, para os trazerem a Demétrio.
3
Et res ei innotuit, et ait: Nolite mihi ostendere faciem eorum.
E logo isto lhe veio à notícia: E disse: Não me obrigueis a ver-lhes as caras.
4
Et occidit eos exercitus. Et sedit Demetrius super sedem regni sui.
Então o exército os matou a ambos. E Demétrio se assentou no trono do seu reino.
5
Et venerunt ad eum viri iniqui et impii ex Israël: et Alcimus dux eorum, qui volebat fieri sacerdos.
E vieram -ter com ele certos homens iníquos e ímpios de Israel: E entre eles Alcimo, seu chefe, que aspirava a ser pontífice.
6
Et accusaverunt populum apud regem, dicentes: Perdidit Judas et fratres ejus omnes amicos tuos, et nos dispersit de terra nostra.
E eles acusaram o povo diante do rei, dizendo: Judas, e seus irmãos têm dad, o cabo de todos os teus amigos, e a nós mesmos nos lançou fora da nossa terra.
7
Nunc ergo mitte virum, cui credis, ut eat, et videat exterminium omne quod fecit nobis, et regionibus regis: et puniat omnes amicos ejus, et adjutores eorum.
Envia pois agora um homem, de quem te fies. para que vá, e veja todo o estrago que ele nos tem feito a nós, e às províncias do rei: E castigue a todos os seus amigos, e a todos os seus auxiliadores.
8
Et elegit rex ex amicis suis Bacchidem, qui dominabatur trans flumen magnum in regno, et fidelem regi: et misit eum,
E o rei escolheu dentre os seus amigos a Baquides, que tinha o govêrno das províncias de além do rio, um dos grandes do reino, e fiel ao rei: E o enviou (-4)
9
ut videret exterminium quod fecit Judas: sed et Alcimum impium constituit in sacerdotium, et mandavit ei facere ultionem in filios Israël.
a reconhecer o estrago que lhe tinha feito Judas: Até deu de mais a mais o pontificado ao ímpio Alcimo, e lhe ordenou que castigasse os filhos de Israel.
10
Et surrexerunt, et venerunt cum exercitu magno in terram Juda: et miserunt nuntios, et locuti sunt ad Judam et ad fratres ejus verbis pacificis in dolo.
Partiram eles pois, e vieram com um grande exército para a terra de Judá: E mandaram deputados,
11
Et non intenderunt sermonibus eorum: viderunt enim quia venerunt cum exercitu magno.
Mas eles não deram ouvidos às suas palavras: Por verem que tinham vindo com um poderoso exército.
12
Et convenerunt ad Alcimum et Bacchidem congregatio scribarum requirere quæ justa sunt:
E foi ver-se com Alcimo e Baquides o colégio cl, os escribas, a fim de lhes proporem o que fôsse justo.
13
et primi, Assidæi qui erant in filiis Israël: et exquirebant ab eis pacem.
E os que entre os filhos de Israel se chamavam assidcus, eram os primeiros deste congresso, e eles queriam pedir-lhes a paz.
14
Dixerunt enim: Homo sacerdos de semine Aaron venit; non decipiet nos:
Porque disseram: Um homem sacerdote da linhagem ele Aarão, é o que vem ter conosco; ele não nos há-de enganar:
15
et locutus est cum eis verba pacifica, et juravit illis, dicens: Non inferemus vobis malum, neque amicis vestris.
E Alcimo lhes falou com todas as aparências de paz: E lhes jurciu, dizendo: Nós não faremos mal algum nem a vós, nem aos vossos amigos.
16
Et crediderunt ei: et comprehendit ex eis sexaginta viros, et occidit eos in una die, secundum verbum quod scriptum est:
E eles o creram: Mas Alcimo fez prender sessenta homens deles, e os mandou matar. num mesmo dia, segundo esta palavra que está escrita:
17
Carnes sanctorum tuorum, et sanguinem ipsorum effuderunt in circuitu Jerusalem, et non erat qui sepeliret.
tles fizeram cair os corpos dos teus Santos, e derramaram o seu sangue ao redor de Jerusalém, sem que houvesse quem os sepultasse.
18
Et incubuit timor et tremor in omnem populum: quia dixerunt: Non est veritas, et judicium in eis: transgressi sunt enim constitutum, et jusjurandum quod juraverunt.
E apoderou-se de todo o povo um grande temor, e tremor: Porque disseram: Não há entre eles verdade, nem justiça: Porque eles quebraram a palavra que tinham dado, e o juramento que tinham feito.
19
Et movit Bacchides castra ab Jerusalem, et applicuit in Bethzecha: et misit, et comprehendit multos ex eis qui a se effugerant: et quosdam de populo mactavit, et in puteum magnum projecit.
E Baquides abalou de Jerusalém, e foi acampar-se junto a Betzeca: E enviou a prender muitos daqueles que tinham deixado o seu partido, e matou alguns do povo, e os mandou deitar num grande poço.
20
Et commisit regionem Alcimo, et reliquit cum eo auxilium in adjutorium ipsi. Et abiit Bacchides ad regem:
E entregou a Alcimo o governo daquela província, deixando-lhe tropas em auxílio: E Báquides voltou para o rei.
21
et satis agebat Alcimus pro principatu sacerdotii sui:
E Alcimo fazia todos os esforços por se firmar no p: incipado do seu saccrdó: io:
22
et convenerunt ad eum omnes, qui perturbabant populum suum, et obtinuerunt terram Juda, et fecerunt plagam magnam in Israël.
E vieram ajuntar-se com ele todos os que perturbavam o seu povo, e se fizeram senhores do país de Judá, e executaram grandes estragos em Israel.
23
Et vidit Judas omnia mala quæ fecit Alcimus et qui cum eo erant filiis Israël, multo plus quam gentes:
E viu Judas todos os males, que Alcimo, e os que com ele estavam, tinham feito aos filhos de Israel, eram muito maiores do que tudo o que os gentios haviam obrado:
24
et exiit in omnes fines Judææ in circuitu, et fecit vindictam in viros desertores, et cessaverunt ultra exire in regionem.
E saiu por todos os têrmos da Judéia em contôrno, e deu o merecido castigo aos desertores do seu partido: E assim cessaram dali em diante de fazer mais correrias pelo país.
25
Vidit autem Alcimus quod prævaluit Judas et qui cum eo erant, et cognovit quia non potest sustinere eos: et regressus est ad regem, et accusavit eos multis criminibus.
Mas Alcimo, como se desenganou que Judas e a sua gente eram mais fortes: E experimentou que ele não podia resistir-lhes, e nesta conformidade tornou para o rei, e os acusou de muitos crimes.
26
Et misit rex Nicanorem, unum ex principibus suis nobilioribus, qui erat inimicitias exercens contra Israël: et mandavit ei evertere populum.
Baquldes seguiu assim para a Siri&.
27
Et venit Nicanor in Jerusalem cum exercitu magno, et misit ad Judam et ad fratres ejus verbis pacificis cum dolo,
Veio pois Nicanor a Jerusalém com um grande -exército, e deputou quem fôsse ter com· Judas, e com se: is irmãos para tratar de paz com engano,
28
dicens: Non sit pugna inter me et vos: veniam cum viris paucis, ut videam facies vestras cum pace.
dizendo: Não haja guerra entre mim. e vós: Eu virei com uns poucos de homens a ver-vos pessoalmente, e a vos falar de paz.
29
Et venit ad Judam, et salutaverunt se invicem pacifice: et hostes parati erant rapere Judam.
Depois veio ele buscar Judas, e uns, e outros se saudaram amigavelmente: Mas os inimigos estavam preparados para levar Judas prêso.
30
Et innotuit sermo Judæ quoniam cum dolo venerat ad eum: et conterritus est ab eo, et amplius noluit videre faciem ejus.
Judas, tanto que percebeu que Nicanor tinha vindo falar-lhe com dolosa tenção, logo se temeu dêle, e não quis mais ver-lhe o rosto.
31
Et cognovit Nicanor quoniam denudatum est consilium ejus: et exivit obviam Judæ in pugnam juxta Capharsalama.
E conheceu Nicanor que estava descoberto o seu desígnio: E marchou contra Judas, para lhe dar batalha junto a Cafarsalama.
32
Et ceciderunt de Nicanoris exercitu fere quinque millia viri, et fugerunt in civitatem David.
E do l'Xl'!"cito de Nicanor ficaram mortos perto ele cinco mil homens, e os mais fog·iram para a cidade de Davi.
33
Et post hæc verba ascendit Nicanor in montem Sion: et exierunt de sacerdotibus populi salutare eum in pace, et demonstrare ei holocautomata, quæ offerebantur pro rege.
E depois desta feita subiu Nicanor ao monte Sião: E saíram alguns dos sacerdotes do povo para o cumprimentar em espírito de paz, e mostrar-lhe os holocaustos, que se ofereciam pelo rei.
34
Et irridens sprevit eos, et polluit: et locutus est superbe,
Ivias ele os desprezou, fazendo zombaria deles, e tratou-os como uns profanos: E falou-lhes com grande soberba.
35
et juravit cum ira, dicens: Nisi traditus fuerit Judas et exercitus ejus in manus meas, continuo cum regressus fuero in pace, succendam domum istam. Et exiit cum ira magna.
E jurou, meticl, o em· cólera, dizendo: Se se me não entregar às mãos Judas, e o seu exército, logo que eu sair vitorioso, queimarei este templo. E saiu-se todo enfurecido:
36
Et intraverunt sacerdotes, et steterunt ante faciem altaris et templi, et flentes dixerunt:
E entraram os sacerdotes, e se presentaram diante da face do altar e do templo: E com as lágrimas nos olhos disseram:
37
Tu, Domine, elegisti domum istam ad invocandum nomen tuum in ea, ut esset domus orationis et obsecrationis populo tuo:
Tu, Senhor, escolheste esta casa para haver de nela ser invocado o teu nome, para que fôsse uma casa de oração e ele deprecação para o teu povo:
38
fac vindictam in homine isto et exercitu ejus, et cadant in gladio: memento blasphemias eorum, et ne dederis eis ut permaneant.
Faze reluzir a tua vingança contra este homem, e contra o seu exército, e caiam as suas tropas debaixo do fio da espada: Lembra-te elas suas blasfêmias, e não permitas que eles durem muito tempo sobre a terra.
39
Et exiit Nicanor ab Jerusalem, et castra applicuit ad Bethoron: et occurrit illi exercitus Syriæ.
E Nicanor sait ele Jerusalém, e foi. acampar-se junto a Betoron: E se lhe veio ajuntar o. exército da Síria.
40
Et Judas applicuit in Adarsa cum tribus millibus viris: et oravit Judas, et dixit:
E Judas se foi alojar junto de Adarsà. com três mil homens: E fez Judas a sua oração, e disse:
41
Qui missi erant a rege Sennacherib, Domine, quia blasphemaverunt te, exiit angelus, et percussit ex eis centum octoginta quinque millia:
Senhor, porquanto os que o rei Senaquerib tinha enviado, blasfemaram de ti, veio um anjo, e matou deles cento e oitenta e cinco mi! homens:
42
sic contere exercitum istum in conspectu nostro hodie: et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua: et judica illum secundum malitiam illius.
Extermina tu da mesma sorte hoje êstc exército diante de nós: E saibam os outros que ele falou mal contra o teu Santuário: E julga-o, segundo a sua malícia.
43
Et commiserunt exercitus prælium tertiadecima die mensis Adar: et contrita sunt castra Nicanoris, et cecidit ipse primus in prælio.
Deram pois os exércitos a batalha no dia treze do mês de Adar: E o exército de Nicanor foi desfeito, e ele o primeiro que morreu no combate.
44
Ut autem vidit exercitus ejus quia cecidisset Nicanor, projecerunt arma sua, et fugerunt:
E tanto que o seu exército viu que Nicanor era morto, largaram as suas armas, e deitaram a fugir.
45
et persecuti sunt eos viam unius diei ab Adazer usquequo veniatur in Gazara, et tubis cecinerunt post eos cum significationibus:
E foi a gente de Judas no seu alcance jornada de um dia desde Adazcr até à entrada ele Gazara, e tocaram as trombetas atrás deles para todos o saberem.
46
et exierunt de omnibus castellis Judææ in circuitu, et ventilabant eos cornibus, et convertebantur iterum ad eos, et ceciderunt omnes gladio, et non est relictus ex eis nec unus.
E saíram de todos os castelos ela Judéia ao redor e os fustigavam rijamente, e os faziam voltar aos vencedores, que os mataram a todos à espada, e nem um só deles absolutamente escapou.
47
Et acceperunt spolia eorum in prædam: et caput Nicanoris amputaverunt, et dexteram ejus, quam extenderat superbe, et attulerunt, et suspenderunt contra Jerusalem.
E fizeram prêsa nos seus despojos, e cortaram a cabeça a Nicanor, e a sua mão direita, que ele tinha estendido insolentemente, e as trouxeram, e penduraram à vista de Jerusalém.
48
Et lætatus est populus valde, et egerunt diem illam in lætitia magna.
E alegrou-se muito o povo, e passaram aquele dianum grande regozijo.
49
Et constituit agi omnibus annis diem istam tertiadecima die mensis Adar.
E ordenou-se que este mesmo dia seria celebrado todos os anos, como festivo, a treze do mês de Adar.
50
Et siluit terra Juda dies paucos.
E o país de Judá esteve em descanso por uns poucos de dias.