A Sagrada Escritura

Naum

Capítulo 3

Texto bíblico
1
Væ civitas sanguinum, universa mendacii dilaceratione plena ! non recedet a te rapina.
Ai de ti, cidade de sangues, tôóda cheia de mentiras, c dc estragos: Não se apartará de ti a rapina.
2
Vox flagelli, et vox impetus rotæ, et equi frementis, et quadrigæ ferventis, et equitis ascendentis,
Ouvir-se-á em ti o sonido dos azorragues, e o estrépito do impeto das rodas, e dos cavalos que relincham, c das carroças ferventes pela agitação, e da cavalaria que avança:
3
et micantis gladii, et fulgurantis hastæ, et multitudinis interfectæ, et gravis ruinæ; nec est finis cadaverum, et corruent in corporibus suis.
E das reluzentes espadas, e das fuzilantes lanças, e da multidão de mortos, c do grande estrago: Não têm fim os cadáveres, e cairão os corpos uns sobre os outros.
4
Propter multitudinem fornicationum meretricis speciosæ, et gratæ, et habentis maleficia, quæ vendidit gentes in fornicationibus suis, et familias in maleficiis suis.
“Tudo isto pela multidão das fornicações de uma meretriz formosa, e engraçada, c que tem encantamentos, que vendeu as gentes pelas suas fornicações, e as famílias pelos seus malefícios:
5
Ecce ego ad te, dicit Dominus exercituum, et revelabo pudenda tua in facie tua; et ostendam gentibus nuditatem tuam, et regnis ignominiam tuam.
Eis-me aqui contra ti, diz o Senhor dos exércitos, c eu destobrirei na tua face o qué em ti deve estar escondido, e exporei a tua nudez às gentes, e aos reinos a tua ignomínia.
6
Et projiciam super te abominationes, et contumeliis te afficiam, et ponam te in exemplum.
E lançarei sobre ti as tuas abominações, e te cobrirei de afrontas, e te porei por escarmento.
7
Et erit: omnis qui viderit te resiliet a te, et dicet: Vastata est Ninive. Quis commovebit super te caput? unde quæram consolatorem tibi?
E acontecerá: Todo o que te vir, saltará para trás retirando-se de ti, e dirá: Nínive está destruída: Quem moverã a cabeça sobre ti? Aonde te irei piscar um consolador?
8
Numquid melior es Alexandria populorum, quæ habitat in fluminibus? aquæ in circuitu ejus; cujus divitiæ, mare; aquæ, muri ejus.
Porventura és tu mais considerável do que Alexandria, tão cheia de povos, que tem o seu assento entre Naum 3, 8 os rios? Correm as águas em tórno dela: Cujas riquezas são c mar: Às águas as suas muralhas.
9
Æthiopia fortitudo ejus, et Ægyptus, et non est finis; Africa et Libyes fuerunt in auxilio tuo.
A Etiópia era a sua fórça, como também o Egito, que não tem fim: A África e a Líbia te foram de socorro.
10
Sed et ipsa in transmigrationem ducta est in captivitatem: parvuli ejus elisi sunt in capite omnium viarum, et super inclytos ejus miserunt sortem, et omnes optimates ejus confixi sunt in compedibus.
Isto não obstante, cessa mesma foi levada cativa para uma terra estranha: Os seus pequeninos foram machucados no.tôpo de tódas as ruas, e sobre os nobres dela deitaram sortes, e todos os seus grandes senhores foram carregados de ferros,
11
Et tu ergo inebriaberis, et eris despecta: et tu quæres auxilium ab inimico.
Também tu pois serás embriagada, e cairás em vilipêndio: IE tu pedirás socorro ao teu inimigo.
12
Omnes munitiones tuæ sicut ficus cum grossis suis: si concussæ fuerint, cadent in os comedentis.
“Vódas as tuas fortificações serão como a figueira com os seus primeiros figos: Se se sacudirem, cairão na boca do que os come.
13
Ecce populus tuus mulieres in medio tui: inimicis tuis adapertione pandentur portæ terræ tuæ, devorabit ignis vectes tuos.
Eis-ai que o teu povo é como mulheres no meic de ti: As portas da tua terra se abrirão de par em par aos teus inimigos, e o fogo devorará as tuas trancas.
14
Aquam propter obsidionem hauri tibi: exstrue munitiones tuas, intra in lutum, et calca, subigens tene laterem.
Tira água, para te preparares para o cêrco, repara as tuas fortificações: Mete-te no barro, e pisa-o aos pés, amassa-o para fazeres ladrilhos.
15
Ibi comedet te ignis, peribis gladio, devorabit te ut bruchus: congregare ut bruchus, multiplicare ut locusta.
Ali te consumirá o fogo: Tu perecerás à espada, ela te devorará como o brugo: Ajunta-te como uma nuvem de brugos: Multiplica-te em enxames como gafanhotos.
16
Plures fecisti negotiationes tuas quam stellæ sint cæli; bruchus expansus est, et avolavit.
Tu fizeste as tuas negociações em maior númicro 'do que são as estrêlas do céu: O brugo espalhou-se, e depois se foi voando.
17
Custodes tui quasi locustæ, et parvuli tui quasi locustæ locustarum, quæ considunt in sepibus in die frigoris: sol ortus est, et avolaverunt, et non est cognitus locus earum ubi fuerint.
Os teus guardas são como gaianhotos, e os teus pequeninos são como os gafanhotinhos, que param sobre as sebes em tempo de frio: Assim que o sol nasceu logo voaram, e não se achou mais o lugar onde eles tenham estado.
18
Dormitaverunt pastores tui, rex Assur, sepelientur principes tui: latitavit populus tuus in montibus, et non est qui congreget.
Os teus pastóres, O rei Assur. dormitaram: Os principes serão sepultados: O teu povo foi-se esconder nos montes, e não ha quem o ajunte.
19
Non est obscura contritio tua; pessima est plaga tua. Omnes qui audierunt auditionem tuam compresserunt manum super te: quia super quem non transiit malitia tua semper?
A tua destruição não estã oculta. a tua chaga é muito maligna: Todos os que ouviram a tua fama hateram as palmas sobre ti: Porque sobre quem não passou sempre a tua malícia?
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)