A Sagrada Escritura

Ezequiel

Capítulo 18

Texto bíblico
1
Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
E foi-me dirigida a palavra do Senhor, a qual dizia:
2
Quid est quod inter vos parabolam vertitis in proverbium istud in terra Israël, dicentes: Patres comederunt uvam acerbam, et dentes filiorum obstupescunt?
Que motivo há para terdes entre vós convertido em provérbio esta parábola na terra de Israel, dizendo: Os pais comeram as uvas em agraço, e os dentes dos filhos é que se acham botos?
3
Vivo ego, dicit Dominus Deus, si erit ultra vobis parabola hæc in proverbium in Israël.
Por minha Yicia, diz o Senhor Deus, que esta parábola não passará mais entre vós por um provérbio. em Israel.
4
Ecce omnes animæ meæ sunt: ut anima patris, ita et anima filii mea est: anima quæ peccaverit, ipsa morietur.
Eis-aí está que tôdas as almas são minhas, como o é a alma do pai. assim também a alma do filho é.minha: Alma que pecar, essa morrerá.
5
Et vir si fuerit justus, et fecerit judicium et justitiam,
E se um homem fôr justo, e obrar conforme a equidade, e a justiça:
6
in montibus non comederit, et oculos suos non levaverit ad idola domus Israël: et uxorem proximi sui non violaverit, et ad mulierem menstruatam non accesserit:
Se não comer nos montes, e não levantar os seus olhos para os ídolos da casa de Israel: E se não ofender a mulher do seu próximo, e não se ajuntar com a menstruada:
7
et hominem non contristaverit, pignus debitori reddiderit, per vim nihil rapuerit: panem suum esurienti dederit, et nudum operuerit vestimento:
E se não entristecer a ninguém: Se tornar o penhor ao seu devedor; se não tirar nada do alheio por violência: Se der do seu pão ao que tem fome, e ao nu cobrir com vestido:
8
ad usuram non commodaverit, et amplius non acceperit: ab iniquitate averterit manum suam, et judicium verum fecerit inter virum et virum:
Se não emprestar a juro, e não receber mais do que o que emprestou: Se apartar a sua mão ela iniquidade, e fizer um verdadeiro juízo entre homem e homem:
9
in præceptis meis ambulaverit, et judicia mea custodierit, ut faciat veritatem: hic justus est; vita vivet, ait Dominus Deus.
Se andar nos meus preceitos, e guardar os meus mandamentos, para obrar segundo a verdade: Êste tal é justo, certissimamente viverá, diz o Senhor Deus.
10
Quod si genuerit filium latronem, effundentem sanguinem, et fecerit unum de istis:
Porém se gerar algum filho ladrão, que derrame o sangue, e que cometer qualquer destas faltas:
11
et hæc quidem omnia non facientem, sed in montibus comedentem, et uxorem proximi sui polluentem:
Ainda quando não cometa todas estas. que coma sobre os montões, e que manche a mulher do seu próximo:
12
egenum et pauperem contristantem, rapientem rapinas, pignus non reddentem, et ad idola levantem oculos suos, abominationem facientem:
Que entristeça ao necessitado, e ao pobre, que tire por violência os bens de outro, que não torne penhor ao seu devedor, e que levante os seus olhos para os ídolos, que cometa abominações:
13
ad usuram dantem, et amplius accipientem: numquid vivet? Non vivet: cum universa hæc detestanda fecerit, morte morietur; sanguis ejus in ipso erit.
Que empreste a juro, e receba mais do que o que emprestou: Acaso viverá ele? Não viverá: Antes, depois de ter executado todas estas ações detestáveis, infalivelmente morrerá, o seu sangue será contra ele mesmo.
14
Quod si genuerit filium, qui videns omnia peccata patris sui quæ fecit, timuerit, et non fecerit simile eis:
Porém se ele tiver um filho, que vendo todos os pecados que seu pai cometeu, temer, e não fizer coisa se- melhante às que ele obrou.
15
super montes non comederit, et oculos suos non levaverit ad idola domus Israël, et uxorem proximi sui non violaverit:
Que não comer sobre os montes, e não levantar os seus olhos para os ídolos da casa de Israel, não vioe lai a mulher do seu próximo:
16
et virum non contristaverit, pignus non retinuerit, et rapinam non rapuerit: panem suum esurienti dederit, et nudum operuerit vestimento:
E que não entristecer a pessoa, alguma, que não retiver penhor, nem tirar nada por violência, que der do seu pão ao faminto, e ao nu cobrir com vestido:
17
a pauperis injuria averterit manum suam, usuram et superabundantiam non acceperit, judicia mea fecerit, in præceptis meis ambulaverit: hic non morietur in iniquitate patris sui, sed vita vivet.
Que apartar a sua mão da injúria do pobre, que não receber usura nem mais do que emprestou, que observar as minhas ordenanças, que andar nos meus preceitos: este não morrerá por causa da iniquidade de seu pai, mas certissimamente viverá.
18
Pater ejus, quia calumniatus est, et vim fecit fratri, et malum operatus est in medio populi sui, ecce mortuus est in iniquitate sua.
Seu pai porque caluniou, e íêz violência a seu irmão, e obrou o mal no meio do seu povo, ei-lo-aí morreu pela sua iniquidade.
19
Et dicitis: Quare non portavit filius iniquitatem patris? Videlicet quia filius judicium et justitiam operatus est, omnia præcepta mea custodivit, et fecit illa, vivet vita.
E vós dizeis: Por que razão não carregou o filho com a iniquidade ele seu pai? Já se vê, porque o filho obrou conforme a eqüidade e conforme a justiça, porque guardou todos os meus preceitos, e os praticou, por isso viverá certissimamente.
20
Anima quæ peccaverit, ipsa morietur: filius non portabit iniquitatem patris, et pater non portabit iniquitatem filii: justitia justi super eum erit, et impietas impii erit super eum.
A alma que pecar, essa morrerá: O filho não carregará com a iniquidade do pai, e o pai não carregará com a iniqüiclade do filho: A justiça do justo será sobre ele; e a impiedade do ímpio será sobre ele.
21
Si autem impius egerit pœnitentiam ab omnibus peccatis suis quæ operatus est, et custodierit omnia præcepta mea, et fecerit judicium et justitiam, vita vivet, et non morietur.
Mas se o ímpio fizer penitência de todos os seus pecados que cometeu, e se guardar todos os meus preceitos e obrar conforme a equidade, e a justiça: Ele certissimamente viverá e não morrerá.
22
Omnium iniquitatum ejus quas operatus est, non recordabor: in justitia sua quam operatus est, vivet.
E eu me não lembrarei de nenhuma das suas iniquidades, que obrou: Ele viverá pela sua justiça, que praticou.
23
Numquid voluntatis meæ est mors impii, dicit Dominus Deus, et non ut convertatur a viis suis, et vivat?
Acaso é ela minha vontade a morte fio ímpio, diz o Senhor Deus. e não quero eu antes que êlc se converta dos seus caminhos. e Yiva?
24
Si autem averterit se justus a justitia sua, et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius, numquid vivet? Omnes justitiæ ejus quas fecerat, non recordabuntur: in prævaricatione qua prævaricatus est, et in peccato suo quod peccavit, in ipsis morietur.
Mas se o justo se apartar da sua justiça, e vier a cometer a iniquidade, segundo todas as abominações que o ímpio costuma obrar, acaso viverá ele? De nenhuma das obras de justiça que tiver feito se fará memória: Na prevaricação com que prevaricou, e no seu pecado que cometeu nestas mesmas circunstâncias morrerá.
25
Et dixistis: Non est æqua via Domini ! Audite ergo, domus Israël: numquid via mea non est æqua, et non magis viæ vestræ pravæ sunt?
Depois disto dissestes vós: O caminho do Senhor não é justo. Ouvi pois, casa de Israel: Acaso o meu caminho não é justo, e não são antes os vossos os que são corrompidos?
26
Cum enim averterit se justus a justitia sua, et fecerit iniquitatem, morietur in eis: in injustitia quam operatus est morietur.
Porque quando o justo se apartar da sua justiça, e cometer a iniquidade, morrerá nesse estado: tle morrerá nas obras injustas. que cometeu.
27
Et cum averterit se impius ab impietate sua quam operatus est, et fecerit judicium et justitiam, ipse animam suam vivificabit:
E quando o ímpio se apartar da sua impiedade, que cometeu, e fizer juízo, e justiça: Ele vivificará a sua alma.
28
considerans enim, et avertens se ab omnibus iniquitatibus suis quas operatus est, vita vivet, et non morietur.
Porque considerando o estado em que se acha. e apartando-se ele todas as suas iniquidades, que obrou, ele certamente viverá, e não morrerá.
29
Et dicunt filii Israël: Non est æqua via Domini ! Numquid viæ meæ non sunt æquæ, domus Israël, et non magis viæ vestræ pravæ?
Depois disto dizem ainda os filhos de Israel: O caminho do Senhor não é justo. Acaso os meus caminhos não são justos, casa ele Israel, e não são antes os vossos os que são corrompidos?
30
Idcirco unumquemque juxta vias suas judicabo, domus Israël, ait Dominus Deus. Convertimini, et agite pœnitentiam ab omnibus iniquitatibus vestris, et non erit vobis in ruinam iniquitas.
Por isso, casa de Israel, eu julgarei a cada um conforme os seus caminhos, diz o Senhor Deus. Assim convertei-vos, e fazei penitência de todas as vossas iniquidades: E a iniquidade vos não trará ruína.
31
Projicite a vobis omnes prævaricationes vestras in quibus prævaricati estis, et facite vobis cor novum, et spiritum novum: et quare moriemini, domus Israël?
Lançai.para muito longe de vós todas as vossas prevaricações, de que vos fizestes culpáveis: E fazei-vos um coração novo, e um espírito novo: E por que morrereis vós, casa de Jsrael?
32
Quia nolo mortem morientis, dicit Dominus Deus: revertimini, et vivite.
Porque eu não quero a morte do que morre, diz o Senhor Deus, convertei-vos, e vivei.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)