1
Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël, anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.
E agora, Senhor Todo-poderoso, Deus de Israel, a alma entre angústias, e o espírito aflito clama a ti:
2
Audi, Domine, et miserere, quia Deus es misericors: et miserere nostri, quia peccavimus ante te:
Ouve, Senhor, tem compaixão, porque és um Deus misericordioso, e compadece-te de nós: Porque pecamos na tua presença.
3
quia tu sedes in sempiternum, et nos, peribimus in ævum?
Porque tu permaneces eternamente, nós então havemos de perecer para sempre?
4
Domine omnipotens, Deus Israël, audi nunc orationem mortuorum Israël, et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te, et non audierunt vocem Domini Dei sui, et agglutinata sunt nobis mala.
Senhor Todo-poderoso, Deus de Israel, ouve presentemente a oração dos mortos de Israel e a dos filhos daqueles que pecaram diante de ti, e não ouviram a voz do Senhor seu Deus, e se nos têm pegado estes males.
5
Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum, sed memento manus tuæ et nominis tui in tempore isto:
Não queiras lembrar-te das iniquidades de nossos pais, mas lembra-te do teu poder, e do teu nome neste tempo:
6
quia tu es Dominus Deus noster, et laudabimus te, Domine:
Porque tu és o Senhor nosso Deus, e nós, Senhor, te louvaremos:
7
quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris, et ut invocemus nomen tuum, et laudemus te in captivitate nostra, quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum, qui peccaverunt ante te.
Porque por isto puseste o teu temor em nossos corações, e a fim de que invoquemos o teu Nome, e te louvemos no nosso cativeiro, porquanto nos apartamos da maldade de nossos pais, que pecaram diante de ti.
8
Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie, qua nos dispersisti in improperium, et in maledictum, et in peccatum, secundum omnes iniquitates patrum nostrorum, qui recesserunt a te, Domine Deus noster.
E eis-aqui estamos nós hoje no nosso cativeiro, em que nos puseste dispersos para sermos um objeto de afronta, e de maldição, e para sentirmos a pena do pecado, segundo todas as maldades de nossos pais, que se apartaram de ti, Senhor nosso Deus.
9
Audi, Israël, mandata vitæ: auribus percipe, ut scias prudentiam.
Ouve, ó Israel, os mandamentos da vida: Aplica os teus ouvidos, para aprenderes a prudência.
10
Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,
De onde vem, ó Israel, estares tu ao presente na terra de teus inimigos?
11
inveterasti in terra aliena, coinquinatus es cum mortuis, deputatus es cum descendentibus in infernum?
Tens envelhecido em terra estranha, contaminaste-te com os mortos: Estás confundido com os que descem ao inferno.
12
Dereliquisti fontem sapientiæ:
Deixaste a fonte da sabedoria:
13
nam si in via Dei ambulasses, habitasses utique in pace sempiterna.
Porque se tu tivesses andado pelo caminho de Deus, tu seguramente perseverarias numa paz eterna.
14
Disce ubi sit prudentia, ubi sit virtus, ubi sit intellectus, ut scias simul ubi sit longiturnitas vitæ et victus, ubi sit lumen oculorum, et pax.
Aprende onde está a prudência, onde está a virtude, onde está a inteligência: Para saberes ao mesmo tempo onde está a estabilidade da vicia e do sustento, onde está o lume dos olhos, e a paz.
15
Quis invenit locum ejus? et quis intravit in thesauros ejus?
Quem achou o lugar dela? e quem entrou nos tesouros dela?
16
Ubi sunt principes gentium, et qui dominantur super bestias quæ sunt super terram?
Onde estão os príncipes das gentes, e os que dominam sobre as alimárias, que estão sobre a terra?
17
qui in avibus cæli ludunt,
Os que brincam com as aves do céu?
18
qui argentum thesaurizant, et aurum, in quo confidunt homines, et non est finis acquisitionis eorum? qui argentum fabricant, et solliciti sunt, nec est inventio operum illorum?
Os que entesouram prata, e ouro, em que confiam os homens, e não têm fim os seus esfôrços de adquirir? os que lavram a prata e andam afadigados, e não têm têrmo as inv.enções das obras clêles?
19
Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt, et alii loco eorum surrexerunt.
Exterminados foram, e desceram aos infernos, e outros se levantaram em lugar deles.
20
Juvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram, viam autem disciplinæ ignoraverunt,
Estes mancebos viram a luz, e habitaram sobre a terra: Mas ignoraram o caminho da sabedoria,
21
neque intellexerunt semitas ejus, neque filii eorum susceperunt eam: a facie ipsorum longe facta est;
nem entenderam as suas veredas, nem seus fi. lhos a receberam: Ela se retirou para longe da façe deles:
22
non est audita in terra Chanaan, neque visa est in Theman.
Não foi ouvida na terra de Canaã, nem foi vista em Teman.
23
Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quæ de terra est, negotiatores Merrhæ et Theman, et fabulatores, et exquisitores prudentiæ et intelligentiæ: viam autem sapientiæ nescierunt, neque commemorati sunt semitas ejus.
Também os filhos de Agar, que buscam uma prudência, que vem da terra, esses negociantes de terra, e de Teman, e os fabulistas, e os esquadrinhadores da prudência e da inteligência: Mas eles não conheceram o caminho da sabedoria, nem fizeram menção das suas veredas.
24
O Israël, quam magna est domus Dei, et ingens locus possessionis ejus !
O' Israel, quão grande é a casa de Deus, e espaçoso o lugar da sua possessão!
25
magnus est, et non habet finem: excelsus, et immensus.
Ele é vasto, e não tem limites: E' elevado e imenso.
26
Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt, statura magna, scientes bellum.
Ali estiveram aqueles gigantes famosos, que houve desde o princípio, de grande estatura, destros na guerra.
27
Non hos elegit Dominus, neque viam disciplinæ invenerunt: propterea perierunt,
Não escolheu o Senhor a estes, nem eles acharam o caminho da disciplina: Por isso pereceram.
28
et quoniam non habuerunt sapientiam, interierunt propter suam insipientiam.
E porque não tiveram a sabedoria, pereceram pela sua imprudência.
29
Quis ascendit in cælum, et accepit eam, et eduxit eam de nubibus?
Quem subiu ao céu, e a recebeu a ela, e a tirou das nuvens?
30
Quis transfretavit mare, et invenit illam, et attulit illam super aurum electum?
Quem atravessou o mar, e a achou? e a trouxe antes 'que o ouro escolhido?
31
Non est qui possit scire vias ejus, neque qui exquirat semitas ejus:
Não há ninguém que possa conhecer os seus caminhos, nem que busque com cuidado as suas veredas:
32
sed qui scit universa novit eam, et adinvenit eam prudentia sua qui præparavit terram in æterno tempore: et replevit eam pecudibus et quadrupedibus
Mas aquele que sabe todas as coisas, a conhece, e a descobriu pela sua prudência: O que aparelhou a terra por uma eternidade, e a encheu de animais, e de quadrúpedes.
33
qui emittit lumen, et vadit, et vocavit illud, et obedit illi in tremore.
O que envia a luz, e ela vai: E a chamou, e lhe obedece tremendo.
34
Stellæ autem dederunt lumen in custodiis suis, et lætatæ sunt:
E as estrêlas deram luz nas suas estâncias, e se alegraram:
35
vocatæ sunt, et dixerunt: Adsumus, et luxerunt ei cum jucunditate, qui fecit illas.
Foram chamadas, e disseram: Aqui estamos: E deram luz com alegria àquele que as fez.
36
Hic est Deus noster, et non æstimabitur alius adversus eum.
Este é o nosso Deus, e não será reputado outro diante dele.
37
Hic adinvenit omnem viam disciplinæ, et tradidit illam Jacob puero suo, et Israël dilecto suo.
Este achou todo o caminho da disciplina, e o ensinou a Jacó seu servo, e a Israel seu amado.
38
Post hæc in terris visus est, et cum hominibus conversatus est.
Depois disto foi ele visto na terra, e conversou com os homens.