A Sagrada Escritura

Livro de Isaías

Capítulo 47

Texto bíblico
1
Descende, sede in pulvere, virgo filia Babylon: sede in terra; non est solium filiæ Chaldæorum, quia ultra non vocaberis mollis et tenera.
Desce, assenta-te no pó, Virgem filha de Babilônia, assenta-te na terra: Não há já trono para a filha VOSSO CORAÇÃO - Isto é, voltai para o vosso entendimento, ó vós que, adorando os ídolos tropeçãvels como uns furiosos em pai:s e em pedras. - S. Jerônimo. dos caldeus, porque daqui em diante não serás chamada mimosa e delicada.
2
Tolle molam, et mole farinam; denuda turpitudinem tuam; discooperi humerum, revela crura, transi flumina.
Amla com a mó, e 11101 a farinha: Mostra a tua torpeza, descobre o ombro, levanta o teu vestido, passa os rios:
3
Revelabitur ignominia tua, et videbitur opprobrium tuum; ultionem capiam, et non resistet mihi homo.
A tua ignomínia será descoberta, e ver-se-á o teu opróbrio: Tomarei vingança, e não haverá homem que me resista.
4
Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius, Sanctus Israël.
Assim o fará o nosso Redentor, que tem por nome o Senhor dos exércitos, o Santo de Israel.
5
Sede tacens, et intra in tenebras, filia Chaldæorum, quia non vocaberis ultra domina regnorum.
Assenta-te ficando em silêncio, e entra nas trevas, ó filha dos caldeus: Porque não serás daqui em diante chamada a Senhora dos reinos.
6
Iratus sum super populum meum: contaminavi hæreditatem meam, et dedi eos in manu tua: non posuisti eis misericordias; super senem aggravasti jugum tuum valde.
Eu me agastei contra o meu povo, arrojei de mim como proterva a minha herança, e entreguei-os na tua mão: Tu não usaste com eles de misericórdia: Sobre o ancião fizeste muito pesacl, o o teu jugo.
7
Et dixisti: In sempiternum ero domina. Non posuisti hæc super cor tuum, neque recordata es novissimi tui.
E disseste: Eu serei Senhora para sempre: Não puseste estas coisas sobre o teu coração, nem te lembraste do teu paradeiro.
8
Et nunc audi hæc delicata, et habitans confidenter, quæ dicis in corde tuo: Ego sum, et non est præter me amplius; non sedebo vidua, et ignorabo sterilitatem.
Agora pois ouve estas coisas tu, ó delicada, e que.habitas confiadamente, que dizes dentro do teu coração: Eu sou, e fora de mim não há mais: Não me assentarei viúva, nem tampouco experimentarei a esterilidade.
9
Venient tibi duo hæc subito in die una, sterilitas et viduitas: universa venerunt super te, propter multitudinem maleficiorum tuorum, et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem.
Em um só dia virão subitamente sobre ti estes dois maies, a esterilidade e a viuvez: Tôdas estas desgraças vieram sobre ti por causa da multidão dos teus - Assim mesmo se explica o profeta no cap. 2 O1, vers!culo 16. Contudo S. Jerônimo concebeu aqui este sentido: "assim o farâ aquele, que nos há de resgatar o Senhor dos exércitos, que tem por nome o Santo de Israel. O texto original admite uma e outra inteligência. - Pereira. malefícios, e pela extrema dureza dos teus encantadores.
10
Et fiduciam habuisti in malitia tua, et dixisti: Non est qui videat me. Sapientia tua et scientia tua, hæc decepit te. Et dixisti in corde tuo: Ego sum, et præter me non est altera.
E tiveste confiança na tua malícia, e disseste: Não há quem me veja: Esta tua sabedoria, e esta tua ciência é a que te seduziu. E disseste dentro no teu coração: Eu sou e fora ele mim não há outra.
11
Veniet super te malum, et nescies ortum ejus; et irruet super te calamitas quam non poteris expiare; veniet super te repente miseria quam nescies.
Virá sobre ti o mal, e não saberás de onde ele nasce: E lançar-se-á com ímpeto sobre ti uma calamidade, que tu não poderás expiar: Virá sobre ti repentinamente uma miséria, que tu não saberás.
12
Sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum, in quibus laborasti ab adolescentia tua, si forte quod prosit tibi, aut si possis fieri fortior.
Deixa-te estar com os teus encantadores, e com a multidão dos teus malefícios, em que tens trabalhado desde a tua mocidade, para ver se acaso te aproveita isso alguma coisa, ou se podes ficar mais forte.
13
Defecisti in multitudine consiliorum tuorum. Stent, et salvent te augures cæli, qui contemplabantur sidera, et supputabant menses, ut ex eis annuntiarent ventura tibi.
Desfaleceste na multidão dos teus conselhos: Venham agora, e salvem-te os agoureiros do céu, que contemplavam os astros, e contavam os meses, para te anunciarem vor eles as coisas futuras.
14
Ecce facti sunt quasi stipula, ignis combussit eos; non liberabunt animam suam de manu flammæ; non sunt prunæ quibus calefiant, nec focus ut sedeant ad eum.
Ei-los aí que se têm tornado como em palha, o fogo os devorou: Eles não livrarão a sua alma da mão da chama: Não há brasas a que se aquentem, nem fogão, para que a ele se assentem.
15
Sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras: negotiatores tui ab adolescentia tua, unusquisque in via sua erraverunt; non est qui salvet te.
Assim te vieram nisto a parar todas e quaisquer daquelas coisas em que te tinhas afadigado: Os teus negociantes desde a tua mocidade, cada um no seu caminho, erraram: Não há quem te salve.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)