A Sagrada Escritura

Livro do Eclesiástico

Capítulo 1

Texto bíblico
1
PrologusMultorum nobis et magnorum per legem, et prophetas, aliosque qui secuti sunt illos, sapientia demonstrata est, in quibus oportet laudare Israël doctrinæ et sapientiæ causa, quia non solum ipsos loquentes necesse est esse peritos, sed etiam extraneos posse et dicentes et scribentes doctissimos fieri. Avus meus Jesus, postquam se amplius dedit ad diligentiam lectionis legis, et prophetarum, et aliorum librorum qui nobis a parentibus nostris traditi sunt, voluit et ipse scribere aliquid horum quæ ad doctrinam et sapientiam pertinent, ut desiderantes discere, et illorum periti facti, magis magisque attendant animo, et confirmentur ad legitimam vitam. Hortor itaque venire vos cum benevolentia, et attentiori studio lectionem facere, et veniam habere in illis, in quibus videmur, sequentes imaginem sapientiæ, deficere in verborum compositione. Nam deficiunt verba hebraica, quando fuerint translata ad alteram linguam: non autem solum hæc, sed et ipsa lex, et prophetæ, ceteraque aliorum librorum non parvam habent differentiam quando inter se dicuntur. Nam in octavo et trigesimo anno temporibus Ptolemæi Evergetis regis, postquam perveni in Ægyptum, et cum multum temporis ibi fuissem, inveni ibi libros relictos, non parvæ neque contemnendæ doctrinæ. Itaque bonum et necessarium putavi et ipse aliquam addere diligentiam et laborem interpretandi librum istum: et multa vigilia attuli doctrinam in spatio temporis, ad illa quæ ad finem ducunt, librum istum dare, et illis qui volunt animum intendere, et discere quemadmodum oporteat instituere mores, qui secundum legem Domini proposuerint vitam agere. Omnis sapientia a Domino Deo est: et cum illo fuit semper, et est ante ævum.
Tôda a sabedoria vem do Senhor Deus, e com ele esteve sempre, e está antes de todos os séculos.
2
Arenam maris, et pluviæ guttas, et dies sæculi, quis dinumeravit? altitudinem cæli, et latitudinem terræ, et profundum abyssi, quis dimensus est?
Quem contou a areia do mar e as gôtas da chuva, e. os dias do século? Quem mediu a altura do Céu, e a largura da terra, e a profundidade do abismo? li:clesiâstico 1, 3-6
3
sapientiam Dei præcedentem omnia, quis investigavit?
Quem penetrou a sabedoria de Deus, a qual precede todas as coisas?
4
Prior omnium creata est sapientia, et intellectus prudentiæ ab ævo.
A sabedoria foi criada primeiro que todas as coisas, e o entendimento ela prudência é desde o princípio.
5
Fons sapientiæ verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata æterna.
A fonte ela sabedoria é o Verbo de Deus nos céus, e a sua entrada são os mandamentos eternos.
6
Radix sapientiæ cui revelata est? et astutias illius quis agnovit?
A quem foi descoberta a raiz da sabedoria, e quem conheceu as suas astúcias?
7
disciplina sapientiæ cui revelata est et manifestata? et multiplicationem ingressus illius quis intellexit?
A quem foi revelada e manifestada a disciplina da sabedoria? E quem compreendeu a multiplicidade dos seus passos?
8
Unus est altissimus, Creator omnipotens, et rex potens et metuendus nimis, sedens super thronum illius, et dominans Deus.
Um só, que é o altíssimo Criador onipotente, e rei poderoso: E muito para ser temido, que está assentado sobre o seu trono, e Deus que domina.
9
Ipse creavit illam in Spiritu Sancto, et vidit, et dinumeravit, et mensus est:
Ele mesmo é o que a criou no Espírito Santo, e o que a viu, e o que a contou, e o que a mediu.
10
et effudit illam super omnia opera sua, et super omnem carnem, secundum datum suum, et præbuit illam diligentibus se.
E a difundiu por todas as suas obras, e por toda a carne, segundo a repartição que fez dela, e ele a deu aos que a amam.
11
Timor Domini gloria, et gloriatio, et lætitia, et corona exsultationis.
O temor do Senhor é a glória, e o motivo de cada um se gloriar, e a alegria, e uma coroa de regozijo.
12
Timor Domini delectabit cor, et dabit lætitiam, et gaudium, et longitudinem dierum.
O temor do Senhor deleitará o coração, e dará alegria, e gôsto, e longura de dias.
13
Timenti Dominum bene erit in extremis, et in die defunctionis suæ benedicetur.
Aquele que teme ao Senhor será feliz no fim e será abençoado no dia da sua morte.
14
Dilectio Dei honorabilis sapientia:
O amor de Deus é uma sabedoria digna de ser honrada.
15
quibus autem apparuerit in visu diligunt eam in visione, et in agnitione magnalium suorum.
E aqueles a quem ela se descobrir em visão, amam-na logo que a vêem, e que reconhecem as suas grandezas.
16
Initium sapientiæ timor Domini: et cum fidelibus in vulva concreatus est: cum electis feminis graditur, et cum justis et fidelibus agnoscitur.
O temor do Senhor é o princípio da sabedoria, e ele foi criado com os homens fiéis desde o ventre de sua mãe; ele anda com as mulheres escolhidas, e ele se dá a conhecer nos justos e nos fiéis.
17
Timor Domini scientiæ religiositas:
O temor do Senhor é a santificação da ciência. outros lugares, em bom sentido, por conselhos ocultos, efeitos, dons e impressões nas almas. - Pereira.
18
religiositas custodiet et justificabit cor; jucunditatem atque gaudium dabit.
Esta santificação guardará e justificará o cora-- ção, ela lhe dará prazer e gôsto.
19
Timenti Dominum bene erit, et in diebus consummationis illius benedicetur.
O que ieme ao Senhor será ditoso, e nos dias da sua consumação será abençoado.
20
Plenitudo sapientiæ est timere Deum, et plenitudo a fructibus illius.
O. temor a Deus é plenitude da sabedoria, é o que enche dos seus frutos aos que a possuem.
21
Omnem domum illius implebit a generationibus, et receptacula a thesauris illius.
O mesmo temor encherá toda a sua casa cios bens que produz, e os seus celeiros dos seus tesouros.
22
Corona sapientiæ timor Domini, replens pacem et salutis fructum:
O temor do Senhor é a coroa da sabedoria, que enche de paz, e de fruto de salvação:
23
et vidit, et dinumeravit eam: utraque autem sunt dona Dei.
e ele a viu, e a contou: E uma e outra coisa é dom de Deus.
24
Scientiam et intellectum prudentiæ sapientia compartietur, et gloriam tenentium se exaltat.
A sabedoria repartirá a ciência, e a luz da prudência: e ela exalta a glória dos que lhes estão unidos.
25
Radix sapientiæ est timere Dominum, et rami illius longævi.
A raiz da sabedoria é temer ao Senhor e os seus ramos são de muita dura.
26
In thesauris sapientiæ intellectus et scientiæ religiositas: execratio autem peccatoribus sapientia.
Nos tesouros da sabedoria acham-se a inteligência e a ciência religiosa: Mas para os pecadores é a sabedoria uma coisa execrável.
27
Timor Domini expellit peccatum:
O temor do Senhor lança fora o pecado:
28
nam qui sine timore est non poterit justificari: iracundia enim animositatis illius subversio illius est.
Porque aquele que está sem temor, não poderá ser jus ti ficado: Porque o agastamento da própria animosidade é a sua ruína.
29
Usque in tempus sustinebit patiens, et postea redditio jucunditatis.
O homem paciente sofrerá até o tempo destinado, e depois tornar-se-lhe-á a dar a alegria.
30
Bonus sensus usque in tempus abscondet verba illius, et labia multorum enarrabunt sensum illius.
O homem de bom senso reterá em si mesmo as suas palavras até um certo tempo, e os lábios de muitos publicarão a sua prudência.
31
In thesauris sapientiæ significatio disciplinæ:
As regras do bom comportamento estão encerradas nos tesouros da sabedoria:
32
execratio autem peccatori cultura Dei.
Mas para o pecador será o culto de Deus uma execração.
33
Fili, concupiscens sapientiam, conserva justitiam, et Deus præbebit illam tibi.
Filho, desejando tu com ardor a sabedoria, con serva a justiça, e Deus ta dara.
34
Sapientia enim et disciplina timor Domini: et quod beneplacitum est illi,
Porque o temor do Senhor é a sabedoria, e a disciplina: E o que lhe agrada
35
fides et mansuetudo, et adimplebit thesauros illius.
é a fé, e a mansidão, e ele encherá os tesouros daqueles em que elas se acham.
36
Ne sis incredibilis timori Domini, et ne accesseris ad illum duplici corde.
Não sejas incrédulo ao temor do Senhor: E não te chegues a ele com um coração dobre.
37
Ne fueris hypocrita in conspectu hominum, et non scandalizeris in labiis tuis.
Não sejas hipócrita diante dos homens, e não te sejam os teus lábios motivo de cair.
38
Attende in illis, ne forte cadas, et adducas animæ tuæ inhonorationem:
Tem entido no que eles proferem para que talvez não caias. e não tragas desonra à tua alma,
39
et revelet Deus absconsa tua, et in medio synagogæ elidat te:
e descubra Deus os teus segredos, e no meio da assembléia te destrua:
40
quoniam accessisti maligne ad Dominum, et cor tuum plenum est dolo et fallacia.
Porque te chegaste ao Senhor com disposição maligna, e o teu coração está cheio de dolo e de engano.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)