1
Fili, accedens ad servitutem Dei sta in justitia et timore, et præpara animam tuam ad tentationem.
Meu filho, quando entrares no serviço de Deus, tem-te firme na justiça, e no temor, e prepara a tua alma para a tentação.
2
Deprime cor tuum, et sustine: inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus: et ne festines in tempore obductionis.
Humilha o teu coração, e sofre: Inclina o teu ouvido, e recebe as palavras de entendimento: E não te apresses no tempo da escuridade.
3
Sustine sustentationes Dei: conjungere Deo, et sustine, ut crescat in novissimo vita tua.
Sofre as tardanças de Deus: Conserva-te unicl.o a Deus, e espera, para que a tua vicia no fim se te prolongue,
4
Omne quod tibi applicitum fuerit accipe: et in dolore sustine, et in humilitate tua patientiam habe:
Aceita de boamente tudo o que te suceder: E tem sofrimento na tua dor, e ao tempo da humilhação tem paciência:
5
quoniam in igne probatur aurum et argentum, homines vero receptibiles in camino humiliationis.
Porque no fogo se prova o ouro e a prata, e os homens que Deus quer receber na fornalha da humilhação.
6
Crede Deo, et recuperabit te: et dirige viam tuam, et spera in illum: serva timorem illius, et in illo veterasce.
Crê em Deus, e ele te tirará de todos estes males: E endireita o teu caminho, e espera nele. Guarda o seu temor, e envelhece nele.
7
Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus: et non deflectatis ab illo, ne cadatis.
Vós os que temeis ao Senhor, esperai pela sua misericórdia: E não vos desvieis clêle, para que vos não suceda cairdes.
8
Qui timetis Dominum, credite illi, et non evacuabitur merces vestra.
Vós os que temeis ao Senhor, crêde-o: E não vos faltará a vossa recompensa.
9
Qui timetis Dominum, sperate in illum, et in oblectationem veniet vobis misericordia.
Vós os que. temeis ao Senhor, esperai nele: E para vossa consolação virá sobre vós a sua misericórcl, ia.
10
Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra.
Vós os que temeis ao Senhor, amai-o, e os vossos corações serão alumiados.
11
Respicite, filii, nationes hominum: et scitote quia nullus speravit in Domino et confusus est.
Olhai, filhos, para quantos homens têm havido nas nações: E sabei que nenhum esperou no Senhor, que fôsse confundido.
12
Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est? aut quis invocavit eum, et despexit illum?
Pois que homem permaneceu até agora em seus mandamentos, e foi desamparado? ou quem o invocou, e foi dele desprezado.
13
Quoniam pius et misericors est Deus, et remittet in die tribulationis peccata, et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.
Porque Deus é pio, e misericordioso, e ele perdoará os pecados no dia da tribulação: Pois é o protetor de todos os que o buscam em verdacl, e.
14
Væ duplici corde, et labiis scelestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis !
Ai do coração dobre, e dos lábios corrompidos, e das mãos que obram mal, e do pecador que anda sobre a terra por dois caminhos!
15
Væ dissolutis corde, qui non credunt Deo, et ideo non protegentur ab eo !
Ai cios dissolutos ele coração, que não se fiam de Deus: E que por isso não serão dele protegidos!
16
Væ his qui perdiderunt sustinentiam, et qui dereliquerunt vias rectas, et diverterunt in vias pravas !
Ai dos que perderam o sofrimento, e que deixaram os caminhos retos, e se extraviaram pelas veredas corrompidas!
17
Et quid facient cum inspicere cœperit Dominus?
E que farão eles, quando o Senhor começar a examinar todas as coisas?
18
Qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius: et qui diligunt illum conservabunt viam illius.
Os que temem ao Senhor, não serão incrédulos à sua palavra: E os que o amam conservarão o seu caminho.
19
Qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt ei, et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius.
Os que temem ao Senhor, inquirirão o que lhe é agradável: E os que o amam serão cheios da sua lei.
20
Qui timent Dominum præparabunt corda sua, et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.
Os que temem ao Senhor, prepararão os seus corações, e santificarão as suas almas na sua presença.
21
Qui timent Dominum custodiunt mandata illius, et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,
Os que temem ao Senhor, guardarão os seus mandamentos, e terão paciência até que ele lance os olhos sobre eles,
22
dicentes: Si pœnitentiam non egerimus, incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.
dizendo: Se nós não fizermos penitência, cáiremos nas mãos do Senhor, e não nas mãos dos homens.
23
Secundum enim magnitudinem ipsius, sic et misericordia illius cum ipso est.
Porque segundo é elevada a sua grandeza, assim também com ele está a sua misericórdia. 6)