A Sagrada Escritura

Primeiro Livro de Samuel

Capítulo 11

Texto bíblico
1
Et factum est quasi post mensem, ascendit Naas Ammonites, et pugnare cœpit adversum Jabes Galaad. Dixeruntque omnes viri Jabes ad Naas: Habeto nos fœderatos, et serviemus tibi.
Quase um mês depois sucedeu que Naás amonita saiu em campanha, e começou a combater a Jabés de Galaad. E todos os habitantes de Jabés disseram a Naás: Faze aliança conosco, e nós te seremos sujeitos.
2
Et respondit ad eos Naas Ammonites: In hoc feriam vobiscum fœdus, ut eruam omnium vestrum oculos dextros, ponamque vos opprobrium in universo Israël.
E Naás amonita lhes respondeu: A aliança que eu farei convosco, será tirar-vos todos os olhos direitos, e fazer-vos o opróbrio d. e todo o Israel.
3
Et dixerunt ad eum seniores Jabes: Concede nobis septem dies, ut mittamus nuntios ad universos terminos Israël, et si non fuerit qui defendat nos, egrediemur ad te.
E os anciãos de Jabés lhe disseram: Concede- -nos sete dias, para nós enviarmos mensageiros por todos os limites de Israel: E se se não achar quem nos defenda, entregar-nos-emos a ti.
4
Venerunt ergo nuntii in Gabaa Saulis: et locuti sunt verba hæc, audiente populo: et levavit omnis populus vocem suam, et flevit.
Vieram pois os mensageiros a Gabãa, onde estava Saul, e referiram estas palavras, ouvindo-as o povo: e todo o povo levantou a voz, e se pôs a chorar.
5
Et ecce Saul veniebat, sequens boves de agro, et ait: Quid habet populus quod plorat? Et narraverunt ei verba virorum Jabes.
E eis-aqui Saul vinha do campo, atrás dos seus bois, e disse: Que tem o povo para chorar? E lhe contaram a mensagem dos habitantes de Jabés.
6
Et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba hæc, et iratus est furor ejus nimis.
E o espírito do. Senhor se apoderou d. e Saul ao ouvir esta mensagem, e se acendeu o seu furor sobremaneira.
7
Et assumens utrumque bovem, concidit in frustra, misitque in omnes terminos Israël per manum nuntiorum, dicens: Quicumque non exierit, et secutus fuerit Saul et Samuel, sic fiet bobus ejus. Invasit ergo timor Domini populum, et egressi sunt quasi vir unus.
E tomando os dois bois, os fez em quartos, e os mandou por mão duns mensageiros a todas as terras de Israel, dizendo: Assim é que se fará aos bois de todos aquêles que se. não puserem em campanha e que não seguirem a Saul e a Samuel. Entrou pois no povo o temor do Senhor, e saíram como. se fossem um só homem.
8
Et recensuit eos in Bezech: fueruntque filiorum Israël trecenta millia, virorum autem Juda triginta millia.
E passou-lhes Saul revista em Bezec: e acharam-se trezentos mil homens da tribo de Juclá.
9
Et dixerunt nuntiis qui venerant: Sic dicetis viris qui sunt in Jabes Galaad: Cras erit vobis salus, cum incaluerit sol. Venerunt ergo nuntii, et annuntiaverunt viris Jabes: qui lætati sunt.
E disseram aos mensageiros, que tinham vindo: Direis assim aos habitantes de Jabés de Galaad: Amanhã sereis socorridos, quando o sol aquentar. Vieram pois os mensageiros, e deram a notícia aos habitantes de Jabés, que se alegraram.
10
Et dixerunt: Mane exibimus ad vos: et facietis nobis omne quod placuerit vobis.
E disseram: Amanhã nos renderemos a vós: e fareis de nós o que bem vos parecer.
11
Et factum est, cum dies crastinus venisset, constituit Saul populum in tres partes: et ingressus est media castra in vigilia matutina, et percussit Ammon usque dum incalesceret dies: reliqui autem dispersi sunt, ita ut non relinquerentur in eis duo pariter.
E sucedeu que ao outro dia pela manhã, dividiu Saul o povo em três partes: e ao apontar do dia entrou pelo meio do campo, e deu de rijo sobre os amonitas até que o sol começou a aquentar: e os que escaparam foram desmantelados, de sorte que não ficaram deles dois juntos.
12
Et ait populus ad Samuelem: Quis est iste qui dixit: Saul num regnabit super nos? Date viros, et interficiemus eos.
E disse o povo de Samuel: Ouem são os que disseram: Saul não reinará sobre nós? Dai-nos para cá esses homens, e matá-los-emos.
13
Et ait Saul: Non occidetur quisquam in die hac, quia hodie fecit Dominus salutem in Israël.
Porém Saul disse: Hoje não se há de matar ninguém, porque no dia de hoje o Senhor salvou Israel.
14
Dixit autem Samuel ad populum: Venite, et eamus in Galgala, et innovemus ibi regnum.
E disse Samuel ao povo: Vinde, e vamos a Galgala, e renovemos lá a eleição do rei.
15
Et perrexit omnis populus in Galgala, et fecerunt ibi regem Saul coram Domino in Galgala, et immolaverunt ibi victimas pacificas coram Domino. Et lætatus est ibi Saul, et cuncti viri Israël nimis.
Partiu pois todo o povo para Galgala; e aclamaram ali por seu rei a Saul na presença do Senhor em Galgala, e imolaram ali vítimas pacíficas na presença do Senhor. E Saul, e todos os israelitas se alegraram ali por extremo.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)