A Sagrada Escritura

Livro de Juízes

Capítulo 12

Texto bíblico
1
Ecce autem in Ephraim orta est seditio: nam transeuntes contra aquilonem, dixerunt ad Jephte: Quare vadens ad pugnam contra filios Ammon, vocare nos noluisti, ut pergeremus tecum? igitur incendemus domum tuam.
Eis que porém se levantou uma sedição em Efraim. Porque os desta tribo passando para a banda do setentrião, disseram a Jefté: Por que razão nos não quiseste tu chamar quando ias pelejar contra os filhos de Amon, para nós irmos contigo? Por isso queimaremos a tua casa.
2
Quibus ille respondit: Disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens: vocavique vos, ut præberetis mihi auxilium, et facere noluistis.
Jefté lhes respondeu: Eu e o meu povo estávamos metidos numa grande contenda contra os filhos de Amon: Pedi-vos que me désseis socorro, e vós não o quisestes fazer.
3
Quod cernens, posui animam meam in manibus meis, transivique ad filios Ammon, et tradidit eos Dominus in manus meas. Quid commerui, ut adversum me consurgatis in prælium?
O que vendo eu, pus a minha alma nas minhas mãos, e passei aos filhos de Amon, e o Senhor mos en tregou. Que fiz eu nisto para que vós vos levanteis con tra mim a fazer-me guerra? tradicional obriga-a a retirar-se para os montes, prlnclpalmente na tribo de Emzeineh, em que a noiva vai passar três dias nos montes; noutras tribos, porém, ocultam-se junto de seus pais du rante estes dias, simulando assim a ausência. Palmer, The desert of the Êxodos, t. I, pág. 90 e 91.
4
Vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad, pugnabat contra Ephraim: percusseruntque viri Galaad Ephraim, quia dixerat: Fugitivus est Galaad de Ephraim, et habitat in medio Ephraim et Manasse.
E tendo convocado todos os de Galaad, pelejou contra os de Efraim: e os de Galaad derrotaram a Efraim, porque este tinha dito: Galaad é um fugitivo de Efraim, que mora no meio de Efraim e de Manassés.
5
Occupaveruntque Galaaditæ vada Jordanis, per quæ Ephraim reversurus erat. Cumque venisset ad ea de Ephraim numero, fugiens, atque dixisset: Obsecro ut me transire permittatis: dicebant ei Galaaditæ: Numquid Ephrathæus es? quo dicente: Non sum:
Porém os de Galaad se apoderaram dos vaus do Jordão, por onde os de Efraim haviam de voltar. E quando algum dos fugitivos de Efraim chegava a eles, e dizia: Peço-vos que me deixeis passar: Os de Galaad lhe diziam: Acaso és tu Efrateu? e respondendo: Não sou:
6
interrogabant eum: Dic ergo Scibboleth, quod interpretatur Spica. Qui respondebat: Sibboleth: eadem littera spicam exprimere non valens. Statimque apprehensum jugulabant in ipso Jordanis transitu. Et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo millia.
Eles lhe replicavam: Pois d. ize, Sibolet, que sig nifica uma espiga. E quando o outro pronunciava Si bolet; não podendo exprimir a palavra espiga com a mes ma letra: imediatamente preso o degolavam na mesma passagem do Jordão. E assim naquele tempo foram mor tos quarenta e dois mil homens de Efraim.
7
Judicavit itaque Jephte Galaadites Israël sex annis: et mortuus est, ac sepultus in civitate sua Galaad.
Assim Jefté de Galaad julgou a Israel seis anos: e morreu, e foi sepultado na sua cidade de Galaad.
8
Post hunc judicavit Israël Abesan de Bethlehem:
Depois deste foi juiz de Israel Abesan de Be lém:
9
qui habuit triginta filios, et totidem filias, quas emittens foras, maritis dedit, et ejusdem numeri filiis suis accepit uxores, introducens in domum suam. Qui septem annis judicavit Israël:
Que teve trinta filhos, e outras tantas filhas, as quais pondo fora as casou, e introduzindo para sua casa igual número de mulheres, as casou com seus filhos. O qual julgou a Israel sete anos:
10
mortuusque est, ac sepultus in Bethlehem.
E morreu, e foi sepultado em Belém.
11
Cui successit Ahialon Zabulonites: et judicavit Israël decem annis:
Sucedeu-lhe Aialon zabulonita: que julgou a Israel dez anos:
12
mortuusque est, ac sepultus in Zabulon.
E morreu, e foi sepultado em. Zabulon.
13
Post hunc judicavit Israël Abdon filius Illel Pharathonites:
Depois deste foi juiz de Israel Abdon, filho d. e Ilel de Faraton,
14
qui habuit quadraginta filios, et triginta ex eis nepotes, ascendentes super septuaginta pullos asinarum. Et judicavit Israël octo annis:
Que teve quarenta filhos, e deles trinta netos que montavam em setenta potros de jumentas, e julgou a Israel oito anos: '
15
mortuusque est, ac sepultus in Pharathon terræ Ephraim, in monte Amalec.
E morreu, e foi sepultado em Faraton da terra de Efraim, no monte de Amalec.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)