A Sagrada Escritura

Evangelho segundo São João

Capítulo 4

Texto bíblico
1
Ut ergo cognovit Jesus quia audierunt pharisæi quod Jesus plures discipulos facit, et baptizat, quam Joannes
Quando, pois, Jesus entendeu que os fariseus tinham ouvido que ele fazia mais discípulos e batizava mais pessoas do que João,
2
(quamquam Jesus non baptizaret, sed discipuli ejus),
(ainda que não fosse Jesus que batizava, mas seus discípulos),
3
reliquit Judæam, et abiit iterum in Galilæam.
deixou a Judeia, e foi outra vez para a Galileia.
4
Oportebat autem eum transire per Samariam.
Ora, importava que ele passasse por Samaria.
5
Venit ergo in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sichar, juxta prædium quod dedit Jacob Joseph filio suo.
Veio, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José.
6
Erat autem ibi fons Jacob. Jesus ergo fatigatus ex itinere, sedebat sic supra fontem. Hora erat quasi sexta.
Ora, ali havia o poço de Jacó. Fatigado, pois, do caminho, estava Jesus assim sentado sobre a borda do poço. Era isto quase à hora sexta.
7
Venit mulier de Samaria haurire aquam. Dicit ei Jesus: Da mihi bibere.
Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8
(Discipuli enim ejus abierant in civitatem ut cibos emerent.)
(Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.)
9
Dicit ergo ei mulier illa Samaritana: Quomodo tu, Judæus cum sis, bibere a me poscis, quæ sum mulier Samaritana? non enim coutuntur Judæi Samaritanis.
Disse-lhe, pois, aquela mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? Porque os judeus não se comunicam com os samaritanos.
10
Respondit Jesus, et dixit ei: Si scires donum Dei, et quis est qui dicit tibi: Da mihi bibere, tu forsitan petisses ab eo, et dedisset tibi aquam vivam.
Respondeu Jesus, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu certamente lhe pediras, e ele te daria água viva.
11
Dicit ei mulier: Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est: unde ergo habes aquam vivam?
Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12
Numquid tu major es patre nostro Jacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo bibit, et filii ejus, et pecora ejus?
És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu, e seus filhos, e seus rebanhos?
13
Respondit Jesus, et dixit ei: Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum; qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet in æternum:
Respondeu Jesus, e disse-lhe: Todo aquele que bebe desta água tornará a ter sede; mas o que beber da água que eu lhe hei de dar, nunca terá sede.
14
sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquæ salientis in vitam æternam.
Antes, a água que eu lhe der virá a ser nele uma fonte de água, que jorrará para a vida eterna.
15
Dicit ad eum mulier: Domine, da mihi hanc aquam, ut non sitiam, neque veniam huc haurire.
Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para eu não ter mais sede, nem vir aqui tirá-la.
16
Dicit ei Jesus: Vade, voca virum tuum, et veni huc.
Disse-lhe Jesus: Vai, chama a teu marido, e vem cá.
17
Respondit mulier, et dixit: Non habeo virum. Dicit ei Jesus: Bene dixisti, quia non habeo virum;
Respondeu a mulher, e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Bem disseste: Não tenho marido.
18
quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir: hoc vere dixisti.
Porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19
Dicit ei mulier: Domine, video quia propheta es tu.
Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que tu és profeta.
20
Patres nostri in monte hoc adoraverunt, et vos dicitis, quia Jerosolymis est locus ubi adorare oportet.
Nossos pais adoraram sobre este monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21
Dicit ei Jesus: Mulier, crede mihi, quia venit hora, quando neque in monte hoc, neque in Jerosolymis adorabitis Patrem.
Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, que é chegada a hora em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22
Vos adoratis quod nescitis: nos adoramus quod scimus, quia salus ex Judæis est.
Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque dos judeus é que vem a salvação.
23
Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate. Nam et Pater tales quærit, qui adorent eum.
Mas vem a hora, e agora é, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade. Porque tais quer também o Pai que sejam os que o adorem.
24
Spiritus est Deus: et eos qui adorant eum, in spiritu et veritate oportet adorare.
Deus é espírito, e em espírito e verdade é que o devem adorar os que o adoram.
25
Dicit ei mulier: Scio quia Messias venit (qui dicitur Christus): cum ergo venerit ille, nobis annuntiabit omnia.
Disse-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias (que se chama Cristo); quando, pois, ele vier, anunciar-nos-á todas as coisas.
26
Dicit ei Jesus: Ego sum, qui loquor tecum.
Disse-lhe Jesus: Sou eu, que falo contigo.
27
Et continuo venerunt discipuli ejus, et mirabantur quia cum muliere loquebatur. Nemo tamen dixit: Quid quæris? aut, Quid loqueris cum ea?
E nisto vieram seus discípulos, e maravilharam-se de que ele estivesse falando com uma mulher. Nenhum, contudo, lhe disse: Que é o que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28
Reliquit ergo hydriam suam mulier, et abiit in civitatem, et dicit illis hominibus:
A mulher, pois, deixou o seu cântaro, e foi-se à cidade, e disse àqueles homens:
29
Venite, et videte hominem qui dixit mihi omnia quæcumque feci: numquid ipse est Christus?
Vinde, e vede um homem, que me disse tudo o que eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30
Exierunt ergo de civitate et veniebant ad eum.
Saíram, pois, da cidade, e vinham ter com ele.
31
Interea rogabant eum discipuli, dicentes: Rabbi, manduca.
Entretanto seus discípulos o rogavam, dizendo: Mestre, come.
32
Ille autem dicit eis: Ego cibum habeo manducare, quem vos nescitis.
Mas ele lhes respondeu: Eu tenho para comer um manjar que vós não sabeis.
33
Dicebant ergo discipuli ad invicem: Numquid aliquis attulit ei manducare?
Diziam, pois, os discípulos uns aos outros: Porventura alguém lhe trouxe de comer?
34
Dicit eis Jesus: Meus cibus est ut faciam voluntatem ejus qui misit me, ut perficiam opus ejus.
Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, para que eu cumpra a sua obra.
35
Nonne vos dicitis quod adhuc quatuor menses sunt, et messis venit? Ecce dico vobis: levate oculos vestros, et videte regiones, quia albæ sunt jam ad messem.
Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Mas eu digo-vos: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36
Et qui metit, mercedem accipit, et congregat fructum in vitam æternam: ut et qui seminat, simul gaudeat, et qui metit.
E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna, para que assim o que semeia, como o que ceifa, juntamente se regozijem.
37
In hoc enim est verbum verum: quia alius est qui seminat, et alius est qui metit.
Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38
Ego misi vos metere quod vos non laborastis: alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis.
Eu vos enviei a ceifar o que vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39
Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum, propter verbum mulieris testimonium perhibentis: Quia dixit mihi omnia quæcumque feci.
Ora, daquela cidade foram muitos os samaritanos que creram nele, por causa da palavra da mulher, que dava este testemunho: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40
Cum venissent ergo ad illum Samaritani, rogaverunt eum ut ibi maneret. Et mansit ibi duos dies.
Vindo, pois, ter com ele os samaritanos, pediram-lhe que ficasse ali com eles. E ele ficou ali dois dias.
41
Et multo plures crediderunt in eum propter sermonem ejus.
E foram então muitos mais os que creram nele, por o ouvirem falar.
42
Et mulieri dicebant: Quia jam non propter tuam loquelam credimus: ipsi enim audivimus, et scimus quia hic est vere Salvator mundi.
De sorte que diziam à mulher: Já não é por causa da tua palavra que cremos nele, mas porque nós mesmos o ouvimos, e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43
Post duos autem dies exiit inde, et abiit in Galilæam.
E passados dois dias, saiu Jesus dali, e foi para a Galileia.
44
Ipse enim Jesus testimonium perhibuit, quia propheta in sua patria honorem non habet.
Porque Jesus mesmo deu testemunho de que um profeta não tem honra na sua pátria.
45
Cum ergo venisset in Galilæam, exceperunt eum Galilæi, cum omnia vidissent quæ fecerat Jerosolymis in die festo: et ipsi enim venerant ad diem festum.
Tendo, pois, vindo à Galileia, receberam-no bem os galileus, porque tinham visto todas as coisas que Jesus fizera no dia da festa em Jerusalém; pois eles também tinham ido à festa.
46
Venit ergo iterum in Cana Galilææ, ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regulus, cujus filius infirmabatur Capharnaum.
Veio, pois, segunda vez a Caná da Galileia, onde fizera da água vinho. Havia, porém, ali um régulo, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47
Hic cum audisset quia Jesus adveniret a Judæa in Galilæam, abiit ad eum, et rogabat eum ut descenderet, et sanaret filium ejus: incipiebat enim mori.
Este, tendo ouvido que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, porque estava a morrer.
48
Dixit ergo Jesus ad eum: Nisi signa et prodigia videritis, non creditis.
Disse-lhe, pois, Jesus: Se não vedes sinais e prodígios, não credes.
49
Dicit ad eum regulus: Domine, descende priusquam moriatur filius meus.
Disse-lhe o régulo: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50
Dicit ei Jesus: Vade, filius tuus vivit. Credidit homo sermoni quem dixit ei Jesus, et ibat.
Disse-lhe Jesus: Vai, que teu filho vive. Deu o homem crédito ao que lhe disse Jesus, e foi-se.
51
Jam autem eo descendente, servi occurrerunt ei, et nuntiaverunt dicentes, quia filius ejus viveret.
E quando ele já ia andando, vieram os seus criados sair-lhe ao encontro, e deram-lhe novas de que seu filho vivia.
52
Interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit. Et dixerunt ei: Quia heri hora septima reliquit eum febris.
E perguntou-lhes a hora em que o filho se achara melhor. E eles lhe disseram: Ontem à hora sétima o deixou a febre.
53
Cognovit ergo pater, quia illa hora erat in qua dixit ei Jesus: Filius tuus vivit; et credidit ipse et domus ejus tota.
Conheceu, então, o pai ser aquela mesma a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive. E creu ele e toda a sua casa.
54
Hoc iterum secundum signum fecit Jesus, cum venisset a Judæa in Galilæam.
Foi este o segundo sinal que Jesus obrou, tendo vindo da Judeia para a Galileia.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)