1
Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua justitia.
Quando seu filho Absalão o perseguia. Senhor, atende a minha oração: Percebe nos teus ouvidos o meu rogo, segundo a tua verdade; atende-me na tua justiça.
2
Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
E não entres em juízo com o teu servo: Porque não será justificado na tua presença todo o vivente.
3
Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra vitam meam; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.
Porque o inimigo me perseguiu a minha alma: Humilhou a minha vida até ao chão. Colocou-me em lugares obscuros como a mortos de muitos séculos:
4
Et anxiatus est super me spiritus meus; in me turbatum est cor meum.
E se angustiou o meu espírito sobre mim, em mim se turbou o meu coração.
5
Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.
Tenho-me lembrado dos dias antigos, tenho me ditado em todas as tuas obras: Meditava nas obras das tuas mãos.
6
Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
Estendi as minhas mãos a t i: A minha alma para contigo é como terra sed.enta:
7
Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
Atende-me, Senhor, com presteza: O meu espírito desfaleceu. Não apartes de mim a tua face: Para que não seja semelhante aos que descem ao lago.
8
Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
Faze-me ouvir pela manhã a tua misericórdia: Porque em ti tenho esperado. 'Faze-me conhecer o caminho em que hei de andar: Porque a tielevei a minha alma.
9
Eripe me de inimicis meis, Domine: ad te confugi.
Livra-me dos meus inimigos, Senhor; a ti me tenho acolhido:
10
Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.
Ensina-me a fazer a tua vontade, porque tu és o meu Deus. retidão:
11
Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,
Pelo teu nome, Senhor, me vivificarás segundo a tua iniquidade. Tirarás da tribulação a minha alma:
12
et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
E pela tua misericórdia dissiparás a meus inimigos. E destruirás a todos os que atribulam a minha al ma: Porque eu sou teu servo.
Fontes
Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain
Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)