1
Quæ postquam gesta sunt, tentavit Deus Abraham, et dixit ad eum: Abraham, Abraham. At ille respondit: Adsum.
Passado isto, tentou Deus a Abraão, e lhe disse: Abraãò, Abraão. Ele lhe respondeu: Aqui estou.
2
Ait illi: Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis, Isaac, et vade in terram visionis, atque ibi offeres eum in holocaustum super unum montium quem monstravero tibi.
Continuou Deus: Toma a Isaac teu filho único, a quem tu tanto amas, e vai à terra da Visão, e oíerecer-mos-ás em holocausto sobre um dos montes, que eu te mostrarei.
3
Igitur Abraham de nocte consurgens, stravit asinum suum, ducens secum duos juvenes, et Isaac filium suum: cumque concidisset ligna in holocaustum, abiit ad locum quem præceperat ei Deus.
Abraão pois, levantando-se de noite, preparou o seu jumento, e tomou consigo a seu filho Isaac, e a dois de seus servos: e depois de cortar a lenha necessária para consumir o holocausto, partiu a aciiar-se no lugar, para onde Deus lhe tinha ordenado que fôsse.
4
Die autem tertio, elevatis oculis, vidit locum procul:
A o terceiro dia, tendo levantado os olhos, viu ele o lugar de longe.
5
dixitque ad pueros suos: Expectate hic cum asino: ego et puer illuc usque properantes, postquam adoraverimus, revertemur ad vos.
Então disse aos seus servos: Esperai aqui com o jumento, que eu, e meu filho não faremos senão chegar acolá; e depois de termos feito adoração, tornare mos a vós.
6
Tulit quoque ligna holocausti, et imposuit super Isaac filium suum: ipse vero portabat in manibus ignem et gladium. Cumque duo pergerent simul,
Tomou também a lenha para o holocausto, e po da às costas de seu filho Isaac: e ele Abraão levava nas mãos o fogo, e o cutelo. E quando ambos caminhavam juntos,
7
dixit Isaac patri suo: Pater mi. At ille respondit: Quid vis, fili? Ecce, inquit, ignis et ligna: ubi est victima holocausti?
disse Isaac a seu pai: Meu pai? respondeu-lhe Abraão: Que queres, meu filho? Aqui vai o fogo, e o cutelo, disse Isaac; onde está a vitima para o holocausto?
8
Dixit autem Abraham: Deus providebit sibi victimam holocausti, fili mi. Pergebant ergo pariter.
Deus proverá nisso, respondeu Abraão: Ele nos deparará uma vítima para o seu holocausto. Caminha ram pois ambos juntos,
9
Et venerunt ad locum quem ostenderat ei Deus, in quo ædificavit altare, et desuper ligna composuit; cumque alligasset Isaac filium suum, posuit eum in altare super struem lignorum.
até que chegaram ao lugar, que Deus tinha mos trado a Abraão. Ali levantou Abraão um altar; pôs-lhe a lenha em cima depois atou a seu filho Isaac, e o pôs sobre a lenha, que tinha disposto sobre o altar.
10
Extenditque manum, et arripuit gladium, ut immolaret filium suum.
E estendendo a mão, pegou no cutelo para imo lar seu filho.
11
Et ecce angelus Domini de cælo clamavit, dicens: Abraham, Abraham. Qui respondit: Adsum.
Mas a esse mesmo ponto lhe gritou do céu o anjo do Senhor, dizendo: Abraão, Abraão. Respondeu ele: Aqui estou.
12
Dixitque ei: Non extendas manum tuam super puerum, neque facias illi quidquam: nunc cognovi quod times Deum, et non pepercisti unigenito filio tuo propter me.
Continuou o anjo: Não estendas a tua mão sobre o menino, e não lhe faças mal algum. Agora conheci que temes a Deus, pois que, por me obedeceres, não perdoaste a teu filho único.
13
Levavit Abraham oculos suos, viditque post tergum arietem inter vepres hærentem cornibus, quem assumens obtulit holocaustum pro filio.
Abraão, levantando os olhos, viu atrás de si um carneiro, que estava embaraçado pelas pontas na rama dum espinheiro; e, pegando nele, o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.
14
Appellavitque nomen loci illius, Dominus videt. Unde usque hodie dicitur: In monte Dominus videbit.
E chamou a este lugar dum nome, que significa: verá no monte.
15
Vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de cælo, dicens:
Segunda vez tornou o anjo do Senhor a chamar Abraão, e lhe disse:
16
Per memetipsum juravi, dicit Dominus: quia fecisti hanc rem, et non pepercisti filio tuo unigenito propter me:
Eu jurei por mim mesmo, diz o Senhor, que pois que tu fizeste esta ação, e que por me obedeceres não perdoaste a teu filho único;
17
benedicam tibi, et multiplicabo semen tuum sicut stellas cæli, et velut arenam quæ est in littore maris: possidebit semen tuum portas inimicorum suorum,
eu te abençoarei, e multiplicarei a tua raça co mo as estrêlas do céu, e como a areia, que há nas praias do mar. Os teus descendentes possuirão as portas de seus inimigos.
18
et benedicentur in semine tuo omnes gentes terræ, quia obedisti voci meæ.
E todas as gentes da terra serão benditas na tua posteridade porque obedeceste à minha voz. -
19
Reversus est Abraham ad pueros suos, abieruntque Bersabee simul, et habitavit ibi.
Tendo Abraão voltado para onde estavam os seus servos, recolheram-se todos juntos a Bersabé, e ali ficou vivendo Abraão.
20
His ita gestis, nuntiatum est Abrahæ quod Melcha quoque genuisset filios Nachor fratri suo:
Depois disto vieram dizer a Abraão, que seu irmão Nacor tinha tido de sua mulher Melca muitos filhos.
21
Hus primogenitum, et Buz fratrem ejus, et Camuel patrem Syrorum,
A saber, Iius, que foi o primogénito, Buz seu irmão, Camuel pai dos sírios.
22
et Cased, et Azau, Pheldas quoque et Jedlaph,
Cased, Azau, Teldas, Gedlaf;
23
ac Bathuel, de quo nata est Rebecca: octo istos genuit Melcha, Nachor fratri Abrahæ.
e Batuel pai de Rebeca. Eis-aqui os oito filhos, que Nacor, irmão de Abraão, teve de Melca sua mulher.
24
Concubina vero illius, nomine Roma, peperit Tabee, et Gaham, et Thahas, et Maacha.
Uma sua concubina, chamada Roma, deu-lhe também estes outros quatro filhos: Tabéia, Gaão, Taás, e Maaca.