1
Diligite justitiam, qui judicatis terram. Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quærite illum:
Amai a justiça, vós os que julgais a terra. Senti bem do Senhor, e buscai-o com simplicidade de coração:
2
quoniam invenitur ab his qui non tentant illum, apparet autem eis qui fidem habent in illum.
Porque ele é achado pelos que o não tentam: E aparece aos que nele têm fé:
3
Perversæ enim cogitationes separant a Deo; probata autem virtus corripit insipientes.
Porque os pensamentos perversos apartam de Deus: E o seu provado poder convence aos estultos.
4
Quoniam in malevolam animam non introibit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis.
Porque na alma maligna não entrará a sabedoria, nem habitará no corpo sujeito a pecado.
5
Spiritus enim sanctus disciplinæ effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quæ sunt sine intellectu, et corripietur a superveniente iniquitate.
Porque o Espírito Santo mestre da disciplina, fugirá do fingido e retirar-se-á dos pens.amentos que são sem entendimento, e será expulsado pela iniqüidaclc superveniente.
6
Benignus est enim spiritus sapientiæ, et non liberabit maledicum a labiis suis: quoniam renum illius testis est Deus, et cordis illius scrutator est verus, et linguæ ejus auditor.
Porque o espírito da sabedoria é benig-no, e não livrará ao maldizente dos seus lábios: Porque Deus é testemunha dos seus rins, e é verdadeiro esquadrinhador do seu coração, e ouvidor da sua língua.
7
Quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis.
Porque o espírito do Senhor encheu a redondeza da terra: E este, que contém todas as coisas, tem conhecimento até duma voz.
8
Propter hoc qui loquitur iniqua non potest latere, nec præteriet illum corripiens judicium.
Por isso aquele que profere palavras de iniquidade, não se lhe pode ocultar, nem passará por ele de largo o juízo que castiga.
9
In cogitationibus enim impii interrogatio erit; sermonum autem illius auditio ad Deum veniet, ad correptionem iniquitatum illius.
Porque sobre os pensamentos do ímpio far-se-á interrogatório: E os seus discursos chegarão aos ouvidos de Deus, para o castigo de suas iniqüidades.
10
Quoniam auris zeli audit omnia, et tumultus murmurationum non abscondetur.
Porque o ouvido do zêlo ouve todas as coisas, e o tumulto das murmurações não se lhe esconderá.
11
Custodite ergo vos a murmuratione quæ nihil prodest, et a detractione parcite linguæ: quoniam sermo obscurus in vacuum non ibit, os autem quod mentitur occidit animam.
Guardai-vos pois da murmuração, que nada aproveita, e refreai a língua da detração: Porque a palavra secreta não passará em claro: E a bôca que mente mata a alma.
12
Nolite zelare mortem in errore vitæ vestræ, neque acquiratis perditionem in operibus manuum vestrarum.
Não queirais buscar ansioso a morte no descaminho da vossa vida, nem adquirais a perdição com as obras das vossas mãos.
13
Quoniam Deus mortem non fecit, nec lætatur in perditione vivorum.
Porque Deus não fez a morte, nem se alegra na perdição dos vivos.
14
Creavit enim ut essent omnia, et sanabiles fecit nationes orbis terrarum: et non est in illis medicamentum exterminii, nec inferorum regnum in terra.
Porquanto ele criou as coisas, para que todas subsistissem: E fez saudáveis as criaturas do mundo: E A Sabecloria 1, 15-16; 2, 1-2 não há nelas veneno de extermínio, nem reino dos infernos na terra.
15
Justitia enim perpetua est, et immortalis.
Porque a justiça é perpétua, e imortal.
16
Impii autem manibus et verbis accersierunt illam, et æstimantes illam amicam, defluxerunt; et sponsiones posuerunt ad illam, quoniam digni sunt qui sint ex parte illius.
Mas os ímpios a chamaram para si com mãos e palavras: E estimando-a amiga, se desvaneceram, e fizeram com ela tratados: Porque são dignos de serem do partido.dela.