1
Noctem illam duxit rex insomnem, jussitque sibi afferri historias et annales priorum temporum. Quæ cum illo præsente legerentur,
Passou o rei aquela noite sem dormir, e mandou que lhe trouxessem as histórias e os anais dos tempos precedentes. E quando eles se liam diante dele,
2
ventum est ad illum locum ubi scriptum erat quomodo nuntiasset Mardochæus insidias Bagathan et Thares eunuchorum, regem Assuerum jugulare cupientium.
chegou-se àquele lugar onde estava escrito como Mardoqueu tinha avisad. o da conjuração dos eunucos Bagatan e Tarés, que haviam intentado assassinar o rei Assuero.
3
Quod cum audisset rex, ait: Quid pro hac fide honoris ac præmii Mardochæus consecutus est? Dixerunt ei servi illius ac ministri: Nihil omnino mercedis accepit.
O que. tendo ouvido o rei, disse: Que honra e que recompensa recebeu Mardoqueu por esta fidelidade? Os seus servos e ministros lhe disseram: Não tem recebido a menor recompensa.
4
Statimque rex: Quis est, inquit, in atrio? Aman quippe interius atrium domus regiæ intraverat, ut suggereret regi, et juberet Mardochæum affigi patibulo, quod ei fuerat præparatum.
E o rei imediatamente disse: Quem está na antecâmara? Porque Aman havia entrado no quarto interior da casa real, para sugerir ao rei que mandasse pôr a Mardoqueu no patíbulo, que lhe tinha preparado.
5
Responderunt pueri: Aman stat in atrio. Dixitque rex: Ingrediatur.
Responderam os criados: Aman está na ante-câmara. E disse o rei: Entre.
6
Cumque esset ingressus, ait illi: Quid debet fieri viro, quem rex honorare desiderat? Cogitans autem in corde suo Aman, et reputans quod nullum alium rex, nisi se, vellet honorare,
E havendo entrado, lhe disse: Que deve fazer-se com aquele homem, a quem o rei deseja honrar? E Aman pensando no seu coração, e crendo que o rei a nenhum outro queria honrar, senão a ele,
7
respondit: Homo, quem rex honorare cupit,
respondeu: O homem, a quem o rei deseja honrar,
8
debet indui vestibus regiis, et imponi super equum, qui de sella regis est, et accipere regium diadema super caput suum:
deve ser adornado de vestiduras reais, e montar ficasse bem patente a sua ignomínia. Menochio sustenta que foi a cruz pela crueldade deste tormento que era familiar nos persas, e considerado por estes o mais ignominioso. “ Supplicium crucis delgit, ut mnxime ocerbum: Persis famili&re, ignominiosum.” sobre um cavalo, dos de que se serve õ rei, e levar sobre a sua cabeça a coroa real,
9
et primus de regiis principibus ac tyrannis teneat equum ejus, et per plateam civitatis incedens clamet, et dicat: Sic honorabitur, quemcumque voluerit rex honorare.
e que o primeiro dos príncipes, e dos grandes do rei leve pelas rédeas o seu cavalo, e indo pela praça da cidade, diga em alta voz: Assim é que será honrado todo aquele a quem o rei quiser honrar.
10
Dixitque ei rex: Festina, et sumpta stola et equo, fac, ut locutus es, Mardochæo Judæo, qui sedet ante fores palatii. Cave ne quidquam de his, quæ locutus es, prætermittas.
E disse-lhe o rei: Vai depressa, e tomando o manto real, e o cavalo, faze tudo que tens dito ao judeu Mardoqueu, que está assentado diante das portas do palácio. Vê não deixes de fazer coisa alguma das que disseste.
11
Tulit itaque Aman stolam et equum, indutumque Mardochæum in platea civitatis, et impositum equo præcedebat, atque clamabat: Hoc honore condignus est, quemcumque rex voluerit honorare.
Tomou pois Aman o manto real, e o cavalo, e tendo vestido a Mardoqueu na praça da cidade, e depois de o montar a cavalo, ia ele diante, e clamava: De tal honra é digno aquele a quem o rei quiser honrar.
12
Reversusque est Mardochæus ad januam palatii: et Aman festinavit ire in domum suam, lugens et operto capite:
E voltou Mardoqueu para a porta do palácio: E Aman se recolheu a íôda a pressa para sua casa, chorando e com a cabeça coberta:
13
narravitque Zares uxori suæ, et amicis, omnia quæ evenissent sibi. Cui responderunt sapientes quos habebat in consilio, et uxor ejus: Si de semine Judæorum est Mardochæus, ante quem cadere cœpisti, non poteris ei resistere, sed cades in conspectu ejus.
E contou a Zarés sua mulher, e aos amigos tudo o que lhe tinha acontecido. E os sábios, com quem ele se aconselhava, e sua mulher lhe responderam: Se este Mardoqueu, diante do qual tu começaste a cair, é da linhagem dos judeus, tu não lhe poderás resistir, mas cairás diante dele.
14
Adhuc illis loquentibus, venerunt eunuchi regis, et cito eum ad convivium, quod regina paraverat, pergere compulerunt.
A o tempo que eles ainda falavam, chegaram os eunucos do rei, e o obrigaram a ir à pressa ao banquete, que a rainha havia preparado. VI.