1
Ut autem sero factum est, festinaverunt servi illius ad hospitia sua, et conclusit Vagao ostia cubiculi, et abiit.
Mas tanto se fez tarde, os criados de Holofernes se retiraram apressados para os seus quartos, e Vagao fechou as portas da câmara, e foi-se:
2
Erant autem omnes fatigati a vino,
Estavam pois todos sopitos do vinho:
3
eratque Judith sola in cubiculo.
E Judite estava só na câmara. nada há que deixe claramente perceber uma torpe intenção, e assim se justifica a aquiescência de Judite. “ Quem sou eu, para contradizer meu Senlior?’1 Se Vagao tivesse repetido as palavras de Holofernes, Judite não poderia aceitar o convite, que devia repelir como afrontoso à sua virtude. De Hamel entende que as palavras “ Quem sou eu para contradizer o meu Senhor", as referiu Judite a Deus.
4
Porro Holofernes jacebat in lecto, nimia ebrietate sopitus.
E Holofernes estava deitado no leito, profundamente adormecido pelo muito vinho.
5
Dixitque Judith puellæ suæ ut staret foris ante cubiculum, et observaret.
E Judite disse à sua escrava, que estivesse de fora à porta da câmara, e vigiasse.
6
Stetitque Judith ante lectum, orans cum lacrimis, et labiorum motu in silentio,
E Judite estava em pé diante do leito, orando com lágrimas, e movendo os beiços em silêncio,
7
dicens: Confirma me, Domine Deus Israël, et respice in hac hora ad opera manuum mearum, ut, sicut promisisti, Jerusalem civitatem tuam erigas: et hoc quod credens per te posse fieri cogitavi, perficiam.
disse: Senhor Deus de Israel, fortifica-me, e sê- -me favorável neste momento ao que a minha mão vai fazer, a fim de que, assim como tu prometeste, levantes a tua cidade de Jerusalém: E eu acabe o que cri que se podia fazer por teu meio.
8
Et cum hæc dixisset, accessit ad columnam quæ erat ad caput lectuli ejus, et pugionem ejus, qui in ea ligatus pendebat, exsolvit.
E tendo assim falado, chegou-se â coluna, que estava à cabeceira do seu leito, e desprendeu o seu alfanje, que estava pendurado preso nela.
9
Cumque evaginasset illum, apprehendit comam capitis ejus, et ait: Confirma me, Domine Deus, in hac hora.
E tendo-o desembainhado, agarrou nos cabelos da cabeça de Holofernes, e disse: Senhor Deus, dá-me alento nesta hora:
10
Et percussit bis in cervicem ejus, et abscidit caput ejus, et abstulit conopeum ejus a columnis, et evolvit corpus ejus truncum.
E feriu-o no pescoço por duas vezes, e cortou- -lhe a cabeça, e despegou das colunas o seu pavilhão, e deitou por terra o seu corpo descabeçado.
11
Et post pusillum exivit, et tradidit caput Holofernis ancillæ suæ, et jussit ut mitteret illud in peram suam.
E pouco tempo depois saiu, e entregou à sua escrava a cabeça de Holofernes, e mandou que a metesse no seu saco.
12
Et exierunt duæ, secundum consuetudinem suam, quasi ad orationem, et transierunt castra, et gyrantes vallem, venerunt ad portam civitatis.
E saíram ambas, conforme o seu costume, como se fôssem para a oração, e passaram além do campo, e rodeando o vale, chegaram à porta da cidade.
13
Et dixit Judith a longe custodibus murorum: Aperite portas, quoniam nobiscum est Deus, qui fecit virtutem in Israël.
E disse Judite de longe aos guardas dos muros: Abri fis portas, porque Deus é conosco, ele assinalou o seu poder em Israel.
14
Et factum est cum audissent viri vocem ejus, vocaverunt presbyteros civitatis.
E sucedeu que tendo os homens ouvido a sua voz, chamaram aos anciãos da cidade.
15
Et concurrerunt ad eam omnes, a minimo usque ad maximum: quoniam sperabant eam jam non esse venturam.
E todos concorreram a ela, desde o mais pequeno até ao m aior: Porque já não esperavam que ela tornasse.
16
Et accendentes luminaria, congyraverunt circa eam universi: illa autem ascendens in eminentiorem locum, jussit fieri silentium. Cumque omnes tacuissent,
E acendendo luminárias ajuntaram-se todos ao redor dela: E Judite subindo a um lugar mais alto, mandou que houvesse silêncio. E estando todos calados,
17
dixit Judith: Laudate Dominum Deum nostrum, qui non deseruit sperantes in se,
disse Judite: Louvai o Senhor nosso Deus, que não desamparou os que esperavam nele:
18
et in me ancilla sua adimplevit misericordiam suam, quam promisit domui Israël: et interfecit in manu mea hostem populi sui hac nocte.
E que cumpriu por mim sua serva a sua misericórdia, que tinha prometido à casa de Israel: E que matou esta noite pela minha mão o inimigo do seu povo.
19
Et proferens de pera caput Holofernis, ostendit illis, dicens: Ecce caput Holofernis principis militiæ Assyriorum, et ecce conopeum illius, in quo recumbebat in ebrietate sua, ubi per manum feminæ percussit illum Dominus Deus noster.
E tirando do saco a cabeça de PIolofernes, mostrou-lha dizendo: Eis-aqui a cabeça de Holofernes, general do exército dos assírios, e eis-aqui o seu pavilhão, debaixo do qual êie estava deitado bêbado, onde o Senhor nosso Deus o degolou pela mão duma mulher.
20
Vivit autem ipse Dominus, quoniam custodivit me angelus ejus et hinc euntem, et ibi commorantem, et inde huc revertentem, et non permisit me Dominus ancillam suam coinquinari, sed sine pollutione peccati revocavit me vobis gaudentem in victoria sua, in evasione mea, et in liberatione vestra.
E vive o mesmo Senhor, porque o seu Anjo me guardou tanto ao sair desta cidade,- como ao demorar- -me lá, e como ao voltar para aqui, e não permitiu o Senhor que eu sua serva fôsse manchada, mas ele me fez tornar para vós sem nenhuma mácula de pecad. o, cheia de alegria por sua vitória, pela minha salvação, e pelo vosso livramento.
21
Confitemini illi omnes, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.
Louvai-o todos, porque é bom, porque sua misericórdia é eterna.
22
Universi autem adorantes Dominum, dixerunt ad eam: Benedixit te Dominus in virtute sua, quia per te ad nihilum redegit inimicos nostros.
Todos porém adorando o Senhor, lhe disseram: ti aniquilou os nossos inimigos.
23
Porro Ozias princeps populi Israël dixit ad eam: Benedicta es tu, filia, a Domino Deo excelso præ omnibus mulieribus super terram.
E Ozias, príncipe do povo de Israel, lhe disse: Bendita és tu, filha, pelo Senhor Deus Altíssimo, sobre todas as mulheres que há na terra.
24
Benedictus Dominus, qui creavit cælum et terram, qui te direxit in vulnera capitis principis inimicorum nostrorum:
Bendito o Senhor, que criou o Céu e a terra, que te dirigiu para cortares a cabeça ao chefe dos nossos inimigos:
25
quia hodie nomen tuum ita magnificavit, ut non recedat laus tua de ore hominum qui memores fuerint virtutis Domini in æternum, pro quibus non pepercisti animæ tuæ propter angustias et tribulationem generis tui, sed subvenisti ruinæ ante conspectum Dei nostri.
Porque hoje engrandeceu o teu nome tanto, que nunca o teu louvor se apartará da bôca dos que se lembrarem eternamente do poder do Senhor, por amor dos quais tu não poupaste a tua vida, por causa das angústias, e da atribulação do teu povo, mas tu impediste a ruína na presença do nosso Deus.
26
Et dixit omnis populus: Fiat, fiat.
E todo o povo respondeu: Assim seja, assim seja.
27
Porro Achior vocatus venit, et dixit ei Judith: Deus Israël, cui tu testimonium dedisti quod ulciscatur se de inimicis suis, ipse caput omnium incredulorum incidit hac nocte in manu mea.
E Aquior sendo chamado veio, e Judite lhe disse: O Deus de Israel, de quem tu testemunhaste que ele tinha pod, er para se vingar dos seus inimigos, esse mesmo cortou esta noite pela minha mão o chefe de todos os incrédulos.
28
Et ut probes quia ita est, ecce caput Holofernis, qui in contemptu superbiæ suæ Deum Israël contempsit, et tibi interitum minabatur, dicens: Cum captus fuerit populus Israël, gladio perforari præcipiam latera tua.
E para que tu aproves que assim é, eis-aqui a cabeça de Holofernes, que na insolência da sua soberba desprezou o Deus de Israel, e te ameaçava a morte, dizendo: Logo que o povo de Israel for feito cativo, eu mandarei que te trespassem as ilhargas com a espada.
29
Videns autem Achior caput Holofernis, angustiatus præ pavore cecidit in faciem suam super terram, et æstuavit anima ejus.
E Aquior vendo a cabeça de Holofernes, aterrado de pavor, caiu de bruços em terra e ficou esvaído de sentid. os.
30
Postea vero quam resumpto spiritu recreatus est, procidit ad pedes ejus, et adoravit eam, et dixit:
Mas depois que, recobrado o ânimo, tornou a si, lançou-se aos seus pés, e a adorou, e disse:
31
Benedicta tu a Deo tuo in omni tabernaculo Jacob, quoniam in omni gente quæ audierit nomen tuum, magnificabitur super te Deus Israël.
Tu és bendita do teu Senhor em toda a casa de Jacó, porque entre todos os povos, que ouvirem o teu nome, o Deus de Israel será em ti glorificado.