A Sagrada Escritura

Primeiro Livro dos Reis

Capítulo 22

Texto bíblico
1
Transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israël.
Passaram-se pois três anos sem haver guerra alguma entre a Síria e Israel.
2
In anno autem tertio, descendit Josaphat rex Juda ad regem Israël.
Mas ao terceiro ano, veio Josaíat, rei de Judá, ter com ò rei de Israel.
3
(Dixitque rex Israël ad servos suos: Ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad, et negligimus tollere eam de manu regis Syriæ?)
E disse o rei de Israel aos seus servos: Ignorais vós que a cidade de Ramot de Galaad é nossa, e nós não curamos de a recobrar das mãos do rei da Síria?)
4
Et ait ad Josaphat: Veniesne mecum ad præliandum in Ramoth Galaad?
E disse a Josafat: Virás tu comigo à guerra contra Ramot de Galaad?
5
Dixitque Josaphat ad regem Israël: Sicut ego sum, ita et tu: populus meus et populus tuus unum sunt: et equites mei, equites tui. Dixitque Josaphat ad regem Israël: Quære, oro te, hodie sermonem Domini.
E Josafat respondeu ao rei de Israel: Tu podes dispor de mim, como de ti mesmo: O meu povo, e o teu povo são um mesmo: E a minha cavalaria é a tua cavalaria. E disse Josafat ao rei de Israel: Consulta hoje, te peço, a vontade do Senhor.
6
Congregavit ergo rex Israël prophetas, quadringentos circiter viros, et ait ad eos: Ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum, an quiescere? Qui responderunt: Ascende, et dabit eam Dominus in manu regis.
O rei de Israel pois ajuntou os seus profetas, perto de quatrocentos homens, e disse-lhes: Devo eu ir a pelejar contra Ramot de Galaad, ou deixar-me estar quieto? Eles lhe responderam:' Vai, e o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7
Dixit autem Josaphat: Non est hic propheta Domini quispiam, ut interrogemus per eum?
Mas Josafat disse: Não há aqui nenhum profeta do Senhor, para nós o consultarmos por ele?
8
Et ait rex Israël ad Josaphat: Remansit vir unus per quem possumus interrogare Dominum: sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum, sed malum: Michæas filius Jemla. Cui Josaphat ait: Ne loquaris ita, rex.
E o rei de Israel respondeu a Josafat: Ficou um homem, por quem nós podemos consultar o Senhor: Mas eu o aborreço porque ele me não profetiza o bem, mas o mal, Miquéias, filho de Jemla. E Josafat lhe disse: O’ rei, não fales assim.
9
Vocavit ergo rex Israël eunuchum quemdam, et dixit ei: Festina adducere Michæam filium Jemla.
Chamou pois o rei de Israel um eunuco, e lhe disse: Traze-me aqui depressa a Miquéias, filho de Jemla.
10
Rex autem Israël, et Josaphat rex Juda, sedebant unusquisque in solio suo, vestiti cultu regio, in area juxta ostium portæ Samariæ: et universi prophetæ prophetabant in conspectu eorum.
E o rei de Israel, e Josafat, rei de Judá, estavam assentados cada um no seu trono, vestidos com magnificência real, numa eira junto à porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11
Fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaana cornua ferrea, et ait: Hæc dicit Dominus: His ventilabis Syriam, donec deleas eam.
Fêz também para si Sedecias, filho de Canaana, umas pontas de ferro, e disse: Eis-aqui o que diz o Senhor: Com estas armas agitarás a Síria, até a destruíres de todo.
12
Omnesque prophetæ similiter prophetabant, dicentes: Ascende in Ramoth Galaad, et vade prospere, et tradet Dominus in manus regis.
E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Vai contra Ramot de Galaad, e marcha íelizmente, e o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13
Nuntius vero qui ierat ut vocaret Michæam, locutus est ad eum, dicens: Ecce sermones prophetarum ore uno regi bona prædicant: sit ergo sermo tuus similis eorum, et loquere bona.
O mensageiro porém que tinha ido a chamar a Miquéias, lhe falou, dizendo: Eis-‘aí todos os profetas a uma voz predizem bom sucesso ao rei: Sejam pois as tuas palavras semelhantes às. deles, e anuncia novas favoráveis.
14
Cui Michæas ait: Vivit Dominus, quia quodcumque dixerit mihi Dominus, hoc loquar.
Miquéias lhe respondeu: Viva o Senhor, que eu não direi senão o que o Senhor me disser.
15
Venit itaque ad regem, et ait illi rex: Michæa, ire debemus in Ramoth Galaad ad præliandum, an cessare? Cui ille respondit: Ascende, et vade prospere, et tradet eam Dominus in manus regis.
Apresentou-se pois diante do rei, e o rei lhe disse: Miquéias, devemos nós ir pelejar contra Ramot de Galaad, ou ficarmos quedos? Miquéias lhe respondeu: Vai, e marcha felizmente, e o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16
Dixit autem rex ad eum: Iterum atque iterum adjuro te, ut non loquaris mihi nisi quod verum est, in nomine Domini.
Mas o rei lhe disse: Eu te conjuro uma e outra vez em nome do Senhor, que me não fales senão a verdade.
17
Et ille ait: Vidi cunctum Israël dispersum in montibus, quasi oves non habentes pastorem. Et ait Dominus: Non habent isti dominum: revertatur unusquisque in domum suam in pace.
E ele lhe disse: Eu vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor: E o Senhor disse: Eles não têm condutor: Torne cada um em paz para sua casa.
18
(Dixit ergo rex Israël ad Josaphat: Numquid non dixi tibi, quia non prophetat mihi bonum, sed semper malum?)
Disse pois o rei de Israel para Josafat: Não te disse eu, que este homem nunca me profetiza o bem, mas sempre o mal?)
19
Ille vero addens, ait: Propterea audi sermonem Domini: vidi Dominum sedentem super solium suum, et omnem exercitum cæli assistentem ei a dextris et a sinistris:
Miquéias porém acrescentando, disse: Por isso ouve a palavra do Senhor: Eu vi o Senhor assentado sobre o seu trono, e todo o exército do Céu ao redor dele, à direita e à esquerda,
20
et ait Dominus: Quis decipiet Achab regem Israël, ut ascendat, et cadat in Ramoth Galaad? Et dixit unus verba hujuscemodi, et alius aliter.
e o Senhor disse: Quem enganará a Acab rei de Israel, para que ele marche, e pereça em Ramot de Galaad? E um disse uma coisa, e outro outra.
21
Egressus est autem spiritus, et stetit coram Domino, et ait: Ego decipiam illum. Cui locutus est Dominus: In quo?
Mas o espírito maligno se adiantou, e se apresentou diante do Senhor, e disse: Eu o enganarei. E o Senhor lhe disse: De que modo?
22
Et ille ait: Egrediar, et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum ejus. Et dixit Dominus: Decipies, et prævalebis: egredere, et fac ita.
E ele respondeu: Eu sairei, e serei um espírito mentiroso na bôca de todos os seus profetas. E o Senhor disse: Tu o enganarás, e prevalecerás: Sai, e faze-o assim.
23
Nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum, qui hic sunt, et Dominus locutus est contra te malum.
Eis-aqui pois agora pôs o Senhor um espírito de mentira na bôca de todos os teus profetas, que aqui estão, e o Senhor pronunciou o mal contra ti.
24
Accessit autem Sedecias filius Chanaana, et percussit Michæam in maxillam, et dixit: Mene ergo dimisit spiritus Domini, et locutus est tibi?
Chegou-se pois Sedecias, filho de Canaàna, e deu uma bofetada em Miquéias na maçã do rosto, e disse: Logo a mim me largou o espírito do Senhor, e te falou a ti.
25
Et ait Michæas: Visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris.
E Miquéias disse: Tu o verás naquele dia, quando entrares de câmara em câmara para te esconderes.
26
Et ait rex Israël: Tollite Michæam, et maneat apud Amon principem civitatis, et apud Joas filium Amelech,
E disse o rei de Israel: Tomai a Miquéias, e fique em poder de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho de Amelec,
27
et dicite eis: Hæc dicit rex: Mittite virum istum in carcerem, et sustentate eum pane tribulationis, et aqua angustiæ, donec revertar in pace.
e dizei-lhes: Eis-aqui o que o rei ordena: Metei este homem na cadeia e sustentai-o com pão de tribulação, e água de angústia, até que eu volte em paz.
28
Dixitque Michæas: Si reversus fueris in pace, non est locutus in me Dominus. Et ait: Audite, populi omnes.
E Miquéias disse: Se tu voltares em paz, não falou o Senhor por mim. E prosseguiu: Ouvi, povos todos.
29
Ascendit itaque rex Israël, et Josaphat rex Juda, in Ramoth Galaad.
Com isto marchou o rei de Israel, e Josafat, rei de Judá, contra Ramot de Galaad.
30
Dixit itaque rex Israël ad Josaphat: Sume arma, et ingredere prælium, et induere vestibus tuis. Porro rex Israël mutavit habitum suum, et ingressus est bellum.
Disse pois o rei de Israel a Josafat, rei de Judá: Toma as armas e entra no combate, e veste os teus vestidos. Mas o rei de Israel mudou de trajo, e entrou na batalha.
31
Rex autem Syriæ præceperat principibus curruum triginta duobus, dicens: Non pugnabitis contra minorem et majorem quempiam, nisi contra regem Israël solum.
O rei da Síria porém tinha ordenado aos trinta e dois capitães das suas carroças, dizendo: Não pelejareis contra algum pequeno ou grand, e, mas somente contra o rei de Israel.
32
Cum ergo vidissent principes curruum Josaphat, suspicati sunt quod ipse esset rex Israël, et impetu facto pugnabant contra eum: et exclamavit Josaphat.
Os capitães das carroças pois tendo visto a Josafat, imaginaram que ele era o rei de Israel, e caindo com ímpeto pelejavam contra ele: E Josafat exclamou.
33
Intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israël, et cessaverunt ab eo.
E os capitães das carroças conheceram que não era o rei de Israel, e cessaram de o investir.
34
Vir autem quidam tetendit arcum, in incertum sagittam dirigens, et casu percussit regem Israël inter pulmonem et stomachum. At ille dixit aurigæ suo: Verte manum tuam, et ejice me de exercitu, quia graviter vulneratus sum.
Um homem porém armou o seu arco, apontando a seta à ventura, e por acaso feriu o rei de Israel entre o bofe e o estômago. Mas ele disse ao seu cocheiro: Toma a volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
35
Commissum est ergo prælium in die illa, et rex Israël stabat in curru suo contra Syros, et mortuus est vespere: fluebat autem sanguis plagæ in sinum currus,
Deu-se pois a batalha naquele dia, e o rei de Israel estava na sua carroça voltado para os siros: E corria o sangue da ferida sobre toda a carroça, e ele morreu de tarde,
36
et præco insonuit in universo exercitu antequam sol occumberet, dicens: Unusquisque revertatur in civitatem, et in terram suam.
e antes que o sol se pusesse, tocou um pregoeiro a trombeta por todo o exército, dizendo: Cada um volte para a sua cidade, e para a sua terra.
37
Mortuus est autem rex, et perlatus est in Samariam: sepelieruntque regem in Samaria,
Morreu pois o rei, e foi levado a Samaria: E enterraram o rei em Samaria,
38
et laverunt currum ejus in piscina Samariæ: et linxerunt canes sanguinem ejus, et habenas laverunt, juxta verbum Domini quod locutus fuerat.
e lavaram a sua carroça na piscina de Samaria, e os cães lamberam o seu sangue, e lavaram as rédeas conforme a palavra que o Senhor tinha pronunciado.
39
Reliqua autem sermonum Achab, et universa quæ fecit, et domus eburnea quam ædificavit, cunctarumque urbium quas exstruxit, nonne hæc scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israël?
O resto pois das ações de Acab, e tudo o que ele fez, a casa de marfim, que fabricou e todas as cidades, que fundou, estão escritas no Livro dos Anais dos Reis de Israel.
40
Dormivit ergo Achab cum patribus suis, et regnavit Ochozias filius ejus pro eo.
Dormiu pois Acab com seus pais, e reinou em seu lugar Ocozias, seu filho.
41
Josaphat vero filius Asa regnare cœperat super Judam anno quarto Achab regis Israël.
E Josafat, filho de Asa, tinha começado a reinar sobre Judá no quarto ano de Acab, rei de Israel.
42
Triginta quinque annorum erat cum regnare cœpisset, et viginti quinque annis regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Azuba filia Salai.
Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém: Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43
Et ambulavit in omni via Asa patris sui, et non declinavit ex ea: fecitque quod rectum erat in conspectu Domini.
E andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles: E fez o que era reto diante do Senhor.
44
Verumtamen excelsa non abstulit: adhuc enim populus sacrificabat, et adolebat incensum in excelsis.
Não destruiu contudo os altos: Porque ainda 6 povo sacriíiçava, e queimava -incenso nos altos.
45
Pacemque habuit Josaphat cum rege Israël.
E Josafat teve paz com 0 rei de Israel.
46
Reliqua autem verborum Josaphat, et opera ejus quæ gessit, et prælia, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda?
O mais das ações de Josafat, e os seus feitos, e as suas guerras, estão tòdas escritas no Livro dos Anais dos reis cie Judá. 4 / Extirpou também da tetra os restos dos afeminados, que tinham ficado do tempo de seu pai Asa.
47
Sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris ejus, abstulit de terra.
Extirpou também da terra os restos dos afeminados, que tinham ficado do tempo de seu pai Asa.
48
Nec erat tunc rex constitutus in Edom.
E então não havia rei constituído em Edom.
49
Rex vero Josaphat fecerat classes in mari, quæ navigarent in Ophir propter aurum: et ire non potuerunt, quia confractæ sunt in Asiongaber.
E o rei Josafat tinha preparado frotas no mar, que navegassem para Ofir por causa do ouro: Mas não puderam ir, porque se destroçaram em Asiongaber.
50
Tunc ait Ochozias filius Achab ad Josaphat: Vadant servi mei cum servis tuis in navibus. Et noluit Josaphat.
Então disse Ocozias, filho de Acab, a Josafat: Vão os meus servos embarcados com os teus. Mas Josafat não quis.
51
Dormivitque Josaphat cum patribus suis, et sepultus est cum eis in civitate David patris sui: regnavitque Joram filius ejus pro eo.
E dormiu Josafat com seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi, seu pai: E Jorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52
Ochozias autem filius Achab regnare cœperat super Israël in Samaria, anno septimodecimo Josaphat regis Juda: regnavitque super Israël duobus annis.
Ocozias porém filho de Acab começou a reinar sobre Israel em Samaria, no ano dezessete de Josafat rei de Judá, e reinou sobre Israel dois anos.
53
Et fecit malum in conspectu Domini, et ambulavit in via patris sui et matris suæ, et in via Jeroboam filii Nabat, qui peccare fecit Israël.
E ele obrou o mal diante do Senhor, e andou no caminho de seu pai, e de sua mãe, e no caminho de Jeroboão filho de Nabat, que tinha feito pecar a Israel.
54
Servivit quoque Baal, et adoravit eum, et irritavit Dominum Deum Israël, juxta omnia quæ fecerat pater ejus.
Serviu também a Baal, e o adorou, e irritou o Senhor Deus de Israel conforme tudo 0 que seu pai tinha feito. AÇÕES DE JOSAFAT — A descrição déste reinado importante e glorioso vem minuciosamente contada no livro II dos Par 17-20. '
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)