A Sagrada Escritura

Primeiro Livro de Samuel

Capítulo 17

Texto bíblico
1
Congregantes autem Philisthiim agmina sua in prælium, convenerunt in Socho Judæ: et castrametati sunt inter Socho et Azeca in finibus Dommim.
Ajuntando pois os filisteus as suas tropas para a guerra, vieram unir-se em Soco de Judá: e se acamparam entre Soco e Azeca, no país de Domim.
2
Porro Saul et filii Israël congregati venerunt in Vallem terebinthi, et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthiim.
Saul porém e os filhos de Israel tendo-se congregado vieram ao vale do Terebinto, e formaram o exército em batalha para pelejarem contra os filisteus.
3
Et Philisthiim stabant super montem ex parte hac, et Israël stabat supra montem ex altera parte: vallisque erat inter eos.
E os filisteus estavam duma parte sobre um monte, e Israel estava da outra parte sobre outro monte: e havia um vale entre eles.
4
Et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath, de Geth, altitudinis sex cubitorum et palmi:
E saiu do campo dos filisteus um homem bastardo chamado Golias, de Get, que tinha seis côvados e um palmo de altura:
5
et cassis ærea super caput ejus, et lorica squamata induebatur. Porro pondus loricæ ejus, quinque millia siclorum æris erat:
e trazia na cabeça um capacete de cobre, e vinha vestido duma couraça escameada: o peso pois da couraça era perto de cinco mil siclos de cobre:
6
et ocreas æreas habebat in cruribus, et clypeus æreus tegebat humeros ejus.
e trazia cobertas as pernas dumas botas de cobre: e um escudo de cobrç cobria os seus ombros:
7
Hastile autem hastæ ejus erat quasi liciatorium texentium: ipsum autem ferrum hastæ ejus sexcentos siclos habebat ferri: et armiger ejus antecedebat eum.
a haste da sua lança era como o órgão dum tear, e o mesmo ferro da sua lança pesava seiscentos siclos de ferro: e o seu escudeiro vinha adiante dele.
8
Stansque clamabat adversum phalangas Israël, et dicebat eis: Quare venistis parati ad prælium? numquid ego non sum Philisthæus, et vos servi Saul? eligite ex vobis virum, et descendat ad singulare certamen.
E posto em pé clamava contra os esquadrões de Israel, e lhes dizia: Por que viestes vós dispostos a dar batalha? Acaso não sou eu filisteu, e vós servos de Saul? Escolhei dentre vós um homem, e venha bater-se comigo só por só.
9
Si quiverit pugnare mecum, et percusserit me, erimus vobis servi: si autem ego prævaluero, et percussero eum, vos servi eritis, et servietis nobis.
Se ele puder pelejar comigo, e me tirar a vida, seremos nós vossos escravos: Mas se eu o levar debai: xo, e o matar, vós sereis nossos escravos, e ficar-nos- -eis sujeitos.
10
Et aiebat Philisthæus: Ego exprobravi agminibus Israël hodie: date mihi virum, et ineat mecum singulare certamen.
E dizia o filisteu: Eu insultei hoje os esquadrões de Israel: Dai-me um homem, e saia a bater-se comigo só por só.
11
Audiens autem Saul et omnes Israëlitæ sermones Philisthæi hujuscemodi, stupebant, et metuebant nimis.
Ouvindo pois Saul, e todos os israelitas que o filisteu falava assim, estavam atónitos, e temiam em extremo.
12
David autem erat filius viri Ephrathæi, de quo supra dictum est, de Bethlehem Juda, cui nomen erat Isai, qui habebat octo filios, et erat vir in diebus Saul senex, et grandævus inter viros.
Davi porém era filho daquele homem efrateu de Belém de Judá, d. o qual acima falamos, chamado Isai, que tinha outros filhos, e era um dos mais velhos, e dos mais idosos do tempo de Saul.
13
Abierunt autem tres filii ejus majores post Saul in prælium: et nomina trium filiorum ejus qui perrexerunt ad bellum, Eliab primogenitus, et secundus Abinadab, tertiusque Samma.
Mas os três filhos maiores deste tinham seguido a Saul na guerra: e os nomes dos seus três filhos que tinham ido à guerra, eram Eliab o primogénito, e o segundo Abinadab, e o terceiro Sarna.
14
David autem erat minimus. Tribus ergo majoribus secutis Saulem,
Davi porém era o mais pequeno. E tendo seguido a Saul os três maiores.
15
abiit David, et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethlehem.
Davi deixou a Saul, e voltou a apascentar o gado de seu pai em Belém.
16
Procedebat vero Philisthæus mane et vespere, et stabat quadraginta diebus.
O filisteu pois saía de manhã e de tarde ao campo, e continuou assim por quarenta dias.
17
Dixit autem Isai ad David filium suum: Accipe fratribus tuis ephi polentæ, et decem panes istos, et curre in castra ad fratres tuos,
Disse porém Isai a seu filho Davi: Toma para teus irmãos um efi de trigo assado, e estes dez pães, e corre a levá-los ao campo a teus irmãos,
18
et decem formellas casei has deferes ad tribunum: et fratres tuos visitabis, si recte agant: et cum quibus ordinati sunt, disce.
e levarás também estes dez queijos para o seu tribuno: e verás como passam teus irmãos: e informa-te, em que companhia servem.
19
Saul autem, et illi, et omnes filii Israël, in Valle terebinthi pugnabant adversum Philisthiim.
Saul porém, e eles, e todos os filhos de Israel pelejavam contra os filisteus no Vale do Terebinto.
20
Surrexit itaque David mane, et commendavit gregem custodi: et onustus abiit, sicut præceperat ei Isai. Et venit ad locum Magala, et ad exercitum, qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine.
Davi pois levantou-se d e. manhã, e encomen-’ dou o rebanho a um guarda: e carregado foi caminho do campo, como lho tinha mand. ado Isai. E chegou ao lugar de Magala, e ao exército, que tendo saído a dar a batalha, gritava em sinal de combate.
21
Direxerat enim aciem Israël, sed et Philisthiim ex adverso fuerant præparati.
Israel porém tinha pôsto em ordem as suas tropas, mas também os filisteus da outra parte se preparavam para os atacar.
22
Derelinquens ergo David vasa quæ attulerat sub manu custodis ad sarcinas, cucurrit ad locum certaminis, et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos.
Davi pois deixando o que trouxera, entregue ao cuidado de um guarda das bagagens, correu ao lugar da batalha e se informou do estado de seus irmãos, e se passavam bem.
23
Cumque adhuc ille loqueretur eis, apparuit vir ille spurius ascendens, Goliath nomine, Philisthæus de Geth, de castris Philisthinorum: et loquente eo hæc eadem verba audivit David.
E quando ele estava ainda falando sobre isto, apareceu aquele homem bastardo chamado Gol ias, filisteu de Get, vindo do campo dos filisteus: e Davi o ouviu dizer as mesmas palavras.
24
Omnes autem Israëlitæ, cum vidissent virum, fugerunt a facie ejus, timentes eum valde.
Todos os israelitas, porém, tanto que viram o homem fugiram da sua presença, porque o temiam muito.
25
Et dixit unus quispiam de Israël: Num vidistis virum hunc, qui ascendit? ad exprobrandum enim Israëli ascendit. Virum ergo qui percusserit eum, ditabit rex divitiis magnis, et filiam suam dabit ei, et domum patris ejus faciet absque tributo in Israël.
E um dos de Israel disse: Não vistes a esse homem, que saiu? pois ele saiu a insultar Israel. Ao homem pois que o matar, o rei encherá de grandes r i quezas, e dar-lhe-á por mulher sua filha, e à casa de seu pai isentará de tributos em Israel.
26
Et ait David ad viros qui stabant secum, dicens: Quid dabitur viro qui percusserit Philisthæum hunc, et tulerit opprobrium de Israël? quis enim est hic Philisthæus incircumcisus, qui exprobravit acies Dei viventis?
E falou Davi aos que estavam ao pé dele, dizendo: Que se dará a quem matar este filisteu, e tirar o opróbrio de Israel? Quem é pois este filisteu incircuncidado, que insultou o exército de Deus vivo?
27
Referebat autem ei populus eumdem sermonem, dicens: Hæc dabuntur viro qui percusserit eum.
O povo porém lhe repetia as mesmas palavras, dizendo: Dar-se-á isto, e isto a quem o matar.
28
Quod cum audisset Eliab frater ejus major, loquente eo cum aliis, iratus est contra David, et ait: Quare venisti, et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto? Ego novi superbiam tuam, et nequitiam cordis tui: quia ut videres prælium, descendisti.
O que tendo ouvido Eliab, seu irmão mais velho, falando Davi com os outros, irou-se contra ele, e djssc-lhe: Por que vieste cá, e por que deixaste tu no deserto essas poucas ovelhas? eu conheço a tua altivez, e a malignidade do teu coração: porque tu vieste para veres o combate.
29
Et dixit David: Quid feci? numquid non verbum est?
E Davi disse: Que fiz eu? não direi eu um« palavra?
30
Et declinavit paululum ab eo ad alium: dixitque eumdem sermonem. Et respondit ei populus verbum sicut prius.
E apartou-se um pouco dele para o pé de outro, e disse a mesma coisa. E o povo lhe respondeu como dantes.
31
Audita sunt autem verba quæ locutus est David, et annuntiata in conspectu Saul.
Foram pois ouvidas as palavras que falou Davi, e se relataram na presença de Saul.
32
Ad quem cum fuisset adductus, locutus est ei: Non concidat cor cujusquam in eo: ego servus tuus vadam, et pugnabo adversus Philisthæum.
E tendo sido conduzido Davi perante ele, disse- -lhe: Não desmaie alguém por causa deste filisteu: eu, teu servo, irei, e pelejarei contra ele.
33
Et ait Saul ad David: Non vales resistere Philisthæo isti, nec pugnare adversus eum, quia puer es: hic autem vir bellator est ab adolescentia sua.
E Saul disse a Davi: Tu não pod, erás resistir a este filisteu, nem combater com ele: Porque tu és um rapaz, e este é um homem guerreiro desde a sua mocidade.
34
Dixitque David ad Saul: Pascebat servus tuus patris sui gregem, et veniebat leo vel ursus, et tollebat arietem de medio gregis:
E Davi respondeu a Saul: O teu servo apascentava o rebanho de seu pai; vinha acaso um leão, ou um urso, e levava um carneiro do meio do rebanho; ’ NÃO DIREI EU UMA PALAVRA? — Quer dizer: Não é permitido dizer uma palavra e tomar Qualquer informação?
35
et persequebar eos, et percutiebam, eruebamque de ore eorum: et illi consurgebant adversum me, et apprehendebam mentum eorum, et suffocabam, interficiebamque eos.
e eu corria após eles, e os matava, e arrancava-lhes a presa da sua bôca: e eles se levantavam contra mim, e eu os agarrava pelas queixadas, e os afogava, e matava.
36
Nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus: erit igitur et Philisthæus hic incircumcisus quasi unus ex eis. Nunc vadam, et auferam opprobrium populi: quoniam quis est iste Philisthæus incircumcisus, qui ausus est maledicere exercitui Dei viventis?
Assim também eu teu servo matei um leão, e um urso: e o mesmo que fiz a eles, farei a esse filisteu incircuncidado. Agora irei, e tirarei o opróbrio do povo: porque quem é este filisteu incircuncidado, que se atreveu a amaldiçoar o exército do Deus vivo?
37
Et ait David: Dominus qui eripuit me de manu leonis, et de manu ursi, ipse me liberabit de manu Philisthæi hujus. Dixit autem Saul ad David: Vade, et Dominus tecum sit.
E d. isse Davi: O Senhor, que me livrou das garras do leão, e das do urso, me livrará também da mão deste filisteu. E Saul disse a Davi: Vai, c o Senhor seja contigo.
38
Et induit Saul David vestimentis suis, et imposuit galeam æream super caput ejus, et vestivit eum lorica.
E Saul vestiu a Davi das'suas armas e pôs sobre a sua cabeça um elmo de cobre, e o guarneceu de couraça.
39
Accinctus ergo David gladio ejus super vestem suam, cœpit tentare si armatus posset incedere: non enim habebat consuetudinem. Dixitque David ad Saul: Non possum sic incedere, quia non usum habeo. Et deposuit ea,
Cingido pois Davi com a espada de Saul sobre os seus vestidos, começou a ver se poderia andar assim armado: porque não estava acostumado. E disse Davi a Saul: Eu não posso and. ar assim, porque não tenho uso disso. E largou as armas,
40
et tulit baculum suum, quem semper habebat in manibus: et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente, et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum, et fundam manu tulit: et processit adversum Philisthæum.
e tomou o seu cajado, que sempre trazia na mão: e escolheu da torrente cinco pedras mui limpas, e meteu-as no surrão de pastor, que trazia consigo, e tomou a funda na mão: E saiu contra o filisteu.
41
Ibat autem Philisthæus incedens, et appropinquans adversum David, et armiger ejus ante eum.
Ia pois o filisteu andando, e aproximando-se a Davi, e o seu escudeiro vinha diante dele.
42
Cumque inspexisset Philisthæus, et vidisset David, despexit eum. Erat enim adolescens, rufus, et pulcher aspectu.
E quando o filisteu viu, e reconheceu a Davi, desprezou-o. Porque era um moço ruivo, e de gentil aspecto.
43
Et dixit Philisthæus ad David: Numquid ego canis sum, quod tu venis ad me cum baculo? Et maledixit Philisthæus David in diis suis:
E disse o filisteu a Davi: Acaso sou eu algum cão, para tu vires a mim com um pau? E depois amaldiçoou o filisteu a E)avi nos seus deuses:
44
dixitque ad David: Veni ad me, et dabo carnes tuas volatilibus cæli et bestiis terræ.
E disse a D avi: Vem a mim, e eu lançarei as tuas carnes às aves do céu e às bestas da terra.
45
Dixit autem David ad Philisthæum: Tu venis ad me cum gladio, et hasta, et clypeo: ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Israël quibus exprobrasti
Mas Davi respondeu ao filisteu: Tu vens a mim com espada, e lança, e escudo: eu porém venho a ti em nome do Senhor dos exércitos, do Deus das tropas de Israel, as quais tu insultaste.
46
hodie, et dabit te Dominus in manu mea, et percutiam te, et auferam caput tuum a te: et dabo cadavera castrorum Philisthiim hodie volatilibus cæli, et bestiis terræ, ut sciat omnis terra quia est Deus in Israël,
Hoje, o Senhor te entregará nas minhas mãos, e eu te matarei, e te cortarei a cabeça: E darei às aves do céu e às bestas da terra os cadáveres dos filisteus que estão no campo: Para que toda a terra saiba, que há Deus em Israel:
47
et noverit universa ecclesia hæc, quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus: ipsius enim est bellum, et tradet vos in manus nostras.
E para que tôdà esta multidão de homens conheça que o Senhor salva não pela espada, nem pela lança: Porque ele é o Árbitro da guerra, e o que vos entregará nas nossas mãos.
48
Cum ergo surrexisset Philisthæus, et veniret, et appropinquaret contra David, festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthæi.
Como pois se levantasse o filisteu,'e viesse chegando para Davi, apressou-se Davi, e correu ao combate em frente do filisteu.
49
Et misit manum suam in peram, tulitque unum lapidem, et funda jecit, et circumducens percussit Philisthæum in fronte: et infixus est lapis in fronte ejus, et cecidit in faciem suam super terram.
E meteu a mão no surrão, e tirou uma pedra, e a arrojou com a funda, e dando-lhe volta feriu ao filisteu na testa: E a pedra se encravou na sua testa, e ele caiu com o rosto em terra.
50
Prævaluitque David adversum Philisthæum in funda et lapide, percussumque Philisthæum interfecit. Cumque gladium non haberet in manu David,
E assim venceu Davi ao filisteu com a funda e com a pedra, e o feriu e matou. E como Davi não tivesse espada à mão,
51
cucurrit, et stetit super Philisthæum, et tulit gladium ejus, et eduxit eum de vagina sua: et interfecit eum, præciditque caput ejus. Videntes autem Philisthiim quod mortuus esset fortissimus eorum, fugerunt.
correu, e se lançou sobre o filisteu, e pegou da sua espada, e tirou-a da bainha e acabou de lhe tirar a vida, e lhe cortou a cabeça. Os filisteus porém vendo que o mais valente d, eles era morto, fugiram.
52
Et consurgentes viri Israël et Juda vociferati sunt, et persecuti sunt Philisthæos usque dum venirent in vallem, et usque ad portas Accaron: cecideruntque vulnerati de Philisthiim in via Saraim, et usque ad Geth, et usque ad Accaron.
E os israelitas com os de Judá deram sobre eles com grande grita, e perseguiram aos filisteus até o vale, e até às portas de Acaron, e caíram feridos muitos dos filisteus no caminho de Saraiin até Get, e até Acaron.
53
Et revertentes filii Israël postquam persecuti fuerant Philisthæos, invaserunt castra eorum.
E voltando os filhos de Israel depois de perseguirem os filisteus, saquearam o seu campo.
54
Assumens autem David caput Philisthæi, attulit illud in Jerusalem: arma vero ejus posuit in tabernaculo suo.
Tomando pois Davi a cabeça do filisteu,'a levou a Jerusalém: E pôs as armas dele na sua tenda.
55
Eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philisthæum, ait ad Abner principem militiæ: De qua stirpe descendit hic adolescens, Abner? Dixitque Abner: Vivit anima tua, rex, si novi.
Ao tempo que Saul viu partir Davi contra o filisteu disse para Abner, general do seu exército: Abner, de que geração descende este rapaz? E Abner lhe respondeu: Por tua vida, ó rei, que o não sei.
56
Et ait rex: Interroga tu, cujus filius sit iste puer.
E disse o rei: Pergunta tu, d. e quem é filho este rapaz?
57
Cumque regressus esset David, percusso Philisthæo, tulit eum Abner, et introduxit coram Saule, caput Philisthæi habentem in manu.
E tendo voltado Davi, depois de morto o filisteu, Abner o trouxe, e o introduziu à presença de Saul, tendo a cabeça do filisteu na mão.
58
Et ait ad eum Saul: De qua progenie es, o adolescens? Dixitque David: Filius servi tui Isai Bethlehemitæ ego sum.
E Saul lhe disse: De que família és tu, ó rapaz? E Davi respondeu: Eu sou filho do teu servo Isai de Belém.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)