A Sagrada Escritura

Livro dos Números

Capítulo 21

Texto bíblico
1
Quod cum audisset Chananæus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet Israël per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo prædam.
O que ouvindo Arad, rei cananeu, que habitava ao Meio-Dia, isto é, que Israel viera pelo caminho dos explo radores, pelejou contra ele; e ficando vencedor, levou dele os despojos.
2
At Israël voto se Domino obligans, ait: Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus.
Mas Israel obrigando-se com voto ao Senhor, disse: Se tu entregares nas minhas mãos este povo, eu arruinarei as suas cidades.
3
Exaudivitque Dominus preces Israël, et tradidit Chananæum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus: et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.
E o Senhor ouviu os rogos de Israel, entregou-lhe os cananeus, que ele fez passar à espada, destruídas as suas cidades: e chamou a este lugar Horman, isto é, anátema. '
4
Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et tædere cœpit populum itineris ac laboris:
E partiram também do monte Hor pela estrada, que conduz ao mar Vermelho, pararodearem o país de Edom. E começou o povo a enfastiar-se do caminho e do trabalho:
5
locutusque contra Deum et Moysen, ait: Cur eduxisti nos de Ægypto, ut moreremur in solitudine? deest panis, non sunt aquæ: anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo.
E falando contra Deus e contra Moisés, disse: Por que nos tiraste dõ Egito, para virmos a morrer neste ermo? Falta-nos pão, não há água: a nossa alma se en fastia já deste levíssimo manjar.
6
Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum,
Por esta causa enviou o Senhor contra o povo umas serpentes, que queimavam como fogo, a cujas mor deduras, como fôssem muitíssimos os que morriam,
7
venerunt ad Moysen, atque dixerunt: Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te: ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo,
vieram ter com Moisés e lhe disseram: Nós peca mos, porque temos falado contra o Senhor e contra ti: roga-lhe que nos livre destas serpentes. E orou Moisés pelo povo,
8
et locutus est Dominus ad eum: Fac serpentem æneum, et pone eum pro signo: qui percussus aspexerit eum, vivet.
e o Senhor lhe disse: Faze uma serpente de bron ze, e põe-na por sinal: todo o que sendo ferido olhar para ela, viverá.
9
Fecit ergo Moyses serpentem æneum, et posuit eum pro signo: quem cum percussi aspicerent, sanabantur.
Fêz pois Moisés uma Serpente de Bronze, e pô-la por sinal: e os que, estando feridos, olhavam para ela, saravam.
10
Profectique filii Israël castrametati sunt in Oboth.
E tendo partido os filhos de Israel, se acampa ram em Obot.
11
Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quæ respicit Moab contra orientalem plagam.
Donde tendo saído, arm aram as suas tendas em Jeabarim no deserto, que olha para Moab ao Oriente.
12
Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared.
E abalando deste lugar vieram à torrente de Zared.
13
Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quæ est in deserto, et prominet in finibus Amorrhæi. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhæos.
Deixando a qual se acamparam defronte de Arnon, que é no deserto, e sobressai nos confins dos amorreus. Porque Arnon é o termo de Moab, que separa os moabitas dos amorreus.
14
Unde dicitur in libro bellorum Domini: Sicut fecit in mari Rubro, sic faciet in torrentibus Arnon.
Por isso se diz no Livro das Guerras do Senhor: Assim como fez no mar Vermelho, assim fará nas tor rentes de Arnon.
15
Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar, et recumberent in finibus Moabitarum.
Os rochedos das torrentes se inclinaram, para descansarem em A r. repousarem nos confins dos moa bitas.
16
Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen: Congrega populum, et dabo ei aquam.
Ao sair daquele lugar, apareceu o poço, sobre o qual falou o Senhor a Moisés, dizendo-lhe: Ajunta o po vo, e eu lhe darei água.
17
Tunc cecinit Israël carmen istud: Ascendat puteus. Concinebant:
Então cantou Israel este cântico: Suba o poço. Cantavam acordes:
18
Puteus, quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis, et in baculis suis. De solitudine, Matthana.
O poço, que os príncipes cavaram, e que os chefes do povo prepararam com o que tinha dado a lei, e cOm os seus bordões. Desta solidão veio o povo a Matana.
19
De Matthana in Nahaliel: de Nahaliel in Bamoth.
De Matana a Naaliel: de Naaliel a Bamot.
20
De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.
De Bamot a um vale que está no país de Moab, no cume de Fasga, que olha para o deserto.
21
Misit autem Israël nuntios ad Sehon regem Amorrhæorum, dicens:
Mandou porém Israel embaixadores a Seon, rei dos amorreus, dizendo:
22
Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam: non declinabimus in agros et vineas; non bibemus aquas ex puteis: via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos.
Suplico-te que me deixes passar pelo teu país: não declinaremos nem para os campos, nem para as vi nhas; não beberemos águas dos teus poços; iremos pela estrada real, até passarmos os teus limites.
23
Qui concedere noluit ut transiret Israël per fines suos: quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum.
O qual não quis conceder que Israel passasse pelo seu país: Antes tendo ajuntado o seu exército, saiu a encontrar-se com ele no deserto, e veio a Jasa. e deu-lhe batalha.
24
A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon: quia forti præsidio tenebantur termini Ammonitarum.
Mas foi passado à espada por Israel, que se fez senhor da sua terra, desde Arnon até Jeboc, e até os filhos de Amon: porque as fronteiras dos amonitas estavam defendidas por fortes guarnições.
25
Tulit ergo Israël omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhæi, in Hesebon scilicet, et viculis ejus.
Tomou pois Israel todas as suas cidades, e habitou nas cidades dos amorreus, isto é, em Hesebon, e nas aldeias vizinhas.
26
Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhæi, qui pugnavit contra regem Moab: et tulit omnem terram, quæ ditionis illius fuerat usque Arnon.
Porque a cidade de Hesebon pertencia a Seon, rei dos amorreus, que pelejou contra o rei de Moab. e lhe tomou todas as terras que tinham sido do seu senhorio, até Arnon.
27
Idcirco dicitur in proverbio: Venite in Hesebon: ædificetur, et construatur civitas Sehon:
Por isso se diz em provérbio: Vinde a Hesebon, edifique-se, e levante-se a cidade de Seon:
28
ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon, et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon.
O fogo saiu de Hesebon, a chama da cidade de Seon, e devorou a Ar dos moabitas, e aos habitantes nas alturas de Arnon.
29
Væ tibi Moab; peristi popule Chamos. Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhæorum Sehon.
Ai de ti, Moab; pereceste, povo de Camos. Ele deixou fugir seus filhos, e entregou cativas suas filhas a Seon, rei dos amorreus.
30
Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon: lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.
O seu jugo foi desfeito desde Hesebon até Dibon, chegaram cansados a Nofe, e até Medaba.
31
Habitavit itaque Israël in terra Amorrhæi.
Israel pois habitou no país dos amorreus.
32
Misitque Moyses qui explorarent Jazer: cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores.
E enviou Moisés homens que reconhecessem a Jazer: estes tomaram os seus lugarejos, e se senhorea ram dos seus habitantes.
33
Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai.
Depois voltaram, e subiram pelo caminho de Basan, e lhes saiu ao encontro Og, rei de Basan com to do o seu povo, para lhes dar batalha em Edrai.
34
Dixitque Dominus ad Moysen: Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus: faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhæorum habitatori Hesebon.
E o Senhor disse a Moisés: Não tenhas medo dele, porque em tua mão o entreguei a ele, e todo o seu povo, e todo o seu país: e tu o tratarás como trataste a Seon, rei dos amorreus, que habitava em Hesebon.
35
Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.
Mataram pois os israelitas também a este com seus filhos, e todo o seu povo até os acabar de todo, e fi zeram-se senhores do seu país.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)