A Sagrada Escritura

Livro dos Salmos

Capítulo 134

Texto bíblico
1
Alleluja. Laudate nomen Domini; laudate, servi, Dominum:
Aleluia. Louvai o nome do Senhor, louvai, servos, ao Senhor.
2
qui statis in domo Domini, in atriis domus Dei nostri.
Vós que persistis na casa do Senhor, nos átrios da casa do nosso Deus.
3
Laudate Dominum, quia bonus Dominus; psallite nomini ejus, quoniam suave.
Louvai ao Senhor, porque o Senhor é bom: Can tai salmos ao seu nome, porque é suave.
4
Quoniam Jacob elegit sibi Dominus; Israël in possessionem sibi.
Porquanto o Senhor escolheu para si a Jacó: A Israel em possessão para si.
5
Quia ego cognovi quod magnus est Dominus, et Deus noster præ omnibus diis.
Porque eu conheci que o Senhor é grande, e que o nosso Deus é sobre todos os deuses.
6
Omnia quæcumque voluit Dominus fecit, in cælo, in terra, in mari et in omnibus abyssis.
Quantas coisas quis, todas fez o Senhor no céu, na terra, no mar, e em todos os abismos.
7
Educens nubes ab extremo terræ, fulgura in pluviam fecit; qui producit ventos de thesauris suis.
Ele que faz subir as nuvens das extremidades da terra: Fêz os relâmpagos para a chuva. Ele o que produz os ventos dos seus tesouros:
8
Qui percussit primogenita Ægypti, ab homine usque ad pecus.
O que feriu aos primogénitos do Egito desde o homem até ao animal.
9
Et misit signa et prodigia in medio tui, Ægypte: in Pharaonem, et in omnes servos ejus.
E enviou sinais, e prodígios no meio de ti, ó Egi to: Contra Faraó, e contra todos os seus servos.
10
Qui percussit gentes multas, et occidit reges fortes:
O que feriu a muitas gentes: E matou a reis fo rtes:
11
Sehon, regem Amorrhæorum, et Og, regem Basan, et omnia regna Chanaan:
A Seon rei dos amorreus, e a Og rei de Basan, e a todos os reinos de Canaã.
12
et dedit terram eorum hæreditatem, hæreditatem Israël populo suo.
E deu a terra deles em herança, por herança a Israel seu povo.
13
Domine, nomen tuum in æternum; Domine, memoriale tuum in generationem et generationem.
Senhor, o teu nome subsistirá eternamente: Senhor, a memória da tua glória conservar-se-á em todas as gerações.
14
Quia judicabit Dominus populum suum, et in servis suis deprecabitur.
Porque o Senhor julgará ao seu povo: E se dei xará vencer dos rogos dos seus servos.
15
Simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum.
Os simulacros das gentes nfio são mais que prata, e ouro, obras das mãos de homens.
16
Os habent, et non loquentur; oculos habent, et non videbunt.
Bôca têm, e não falarão: Olhos têm e não verão.
17
Aures habent, et non audient; neque enim est spiritus in ore ipsorum.
Ouvidos têm, e não ouvirão: Porque não há res piro na sua boca.
18
Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis.
Sejam semelhantes a eles os que os fazem: E todos os que confiam nêles.
19
Domus Israël, benedicite Domino; domus Aaron, benedicite Domino.
Casa de Israel, bendizei ao Senhor: Casa de Aarão, bendizei ao Senhor.
20
Domus Levi, benedicite Domino; qui timetis Dominum, benedicite Domino.
Casa de Levi, bendizei ao Senhor: Vós os que temeis ao Senhor, bendizei ao Senhor.
21
Benedictus Dominus ex Sion, qui habitat in Jerusalem.
Desde Sião se bendiga ao Senhor, que habita em Jerusalém.
Fontes

Latim: Vulgata Clementina (1598/1880) — eBible.org/find/details.php?id=latVUC — public domain

Português: Bíblia Sagrada (Vulgata) — Pe. Antônio Pereira de Figueiredo — archive.org/details/biblia-sagrada-vulgata-by-pe.-antonio-pereira-de-figueiredo — domínio público (modernização ortográfica leve aplicada)