1
Alleluja. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.
Louvai ao Senhor porque é bom: Porque a sua misericórdia é eterna.
2
Dicant qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu inimici, et de regionibus congregavit eos,
Digam-no os que o Senhor tem redimido, os que tem redimido da mão do inimigo: E os que congregou dentre as nações.
3
a solis ortu, et occasu, ab aquilone, et mari.
Do Oriente, e do Poente: do Aquilão, e do mar.
4
Erraverunt in solitudine, in inaquoso; viam civitatis habitaculi non invenerunt.
Foram errando pelo deserto sem água: Não acha ram caminho de cidade onde alojar-se.
5
Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit.
Padecendo fome, e sede: A sua alma nêles desfa leceu.
6
Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eripuit eos;
E clamaram ao Senhor quando se viam em an gústia: E ele os livrou das suas necessidades.
7
et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis.
E os conduziu por caminho direito: Para que fossem à cidade de povoação.
8
Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
Glorifiquem ao Senhor as suas misericórdias: E as maravilhas que obrou a favor dos filhos dos homens.
9
Quia satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis.
Porque fartou a alma que estava vazia: E saciou de bens a alma faminta.
10
Sedentes in tenebris et umbra mortis; vinctos in mendicitate et ferro.
Os que moravam em trevas, e na sombra da morte: Aprisionados em mendiguez, e em ferro.
11
Quia exacerbaverunt eloquia Dei, et consilium Altissimi irritaverunt.
Porque foram rebeldes às palavras de Deus: E desprezaram o conselho do Altíssimo.
12
Et humiliatum est in laboribus cor eorum; infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.
E foi humilhado o seu coração nos trabalhos: Ficaram sem forças, e não houve quem os socorresse.
13
Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur; et de necessitatibus eorum liberavit eos.
E clamaram ao Senhor quando se viram em angústia: E livrou-os de suas necessidades.
14
Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis, et vincula eorum dirupit.
E tirou-os das trevas, e da sombra da morte: Rompeu as suas cadeias.
15
Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
Glorifiquem ao Senhor as suas misericórdias: E as maravilhas que obrou a favor dos filhos dos homens.
16
Quia contrivit portas æreas, et vectes ferreos confregit.
Porque arrombou as portas de bronze: E que brou os ferrolhos de ferro.
17
Suscepit eos de via iniquitatis eorum; propter injustitias enim suas humiliati sunt.
Ele os recebeu do caminho da sua maldade: Por que pelas suas injustiças foram humilhados.
18
Omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis.
A alma deles aborreceu toda a comida: E chega ram até as portas da morte.
19
Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos.
E clamaram ao Senhor quando se viram em an gústia: E livrou-os de suas necessidades.
20
Misit verbum suum, et sanavit eos, et eripuit eos de interitionibus eorum.
Enviou a sua palavra, e salvou-os: E livrou-os do que lhes era mortal.
21
Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
Glorifiquem ao Senhor as suas misericórdias: E as maravilhas que obrou a favor dos filhos dos homens:
22
Et sacrificent sacrificium laudis, et annuntient opera ejus in exsultatione.
E lhe ofereçam sacrifício de louvor: E anunciem as suas obras com regozijo.
23
Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis:
Os que descem ao mar em naus para fazerem as suas manobras nas muitas águas.
24
ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo.
Eles mesmos viram as obras do Senhor, e as suas maravilhas no profundo.
25
Dixit, et stetit spiritus procellæ, et exaltati sunt fluctus ejus.
Disse, e levantou-se um vento de tempestade: E empolaram-se as suas ondas.
26
Ascendunt usque ad cælos, et descendunt usque ad abyssos; anima eorum in malis tabescebat.
Sobem até aos céus, e descem até aos abismos: A sua alma com os males se consumia.
27
Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est.
Foram turbados, e titubearam como um temulento: E todo o seu saber foi apurado.
28
Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur; et de necessitatibus eorum eduxit eos.
E clamaram ao Senhor quando se viram em an gústia, e livrou-os das suas necessidades.
29
Et statuit procellam ejus in auram, et siluerunt fluctus ejus.
E trocou a sua tempestade em vento suave e acalmaram as ondas do mar.
30
Et lætati sunt quia siluerunt; et deduxit eos in portum voluntatis eorum.
E eles alegraram-se porque acalmou o mar: E conduziu-os ao pôrto que eles desejavam.
31
Confiteantur Domino misericordiæ ejus, et mirabilia ejus filiis hominum.
Glorifiquem ao Senhor as suas misericórdias e as maravilhas que obrou a favor dos filhos dos homens.
32
Et exaltent eum in ecclesia plebis, et in cathedra seniorum laudent eum.
Exaltem-no na Congregação do Povo: E lou vem-no no Consistório dos Anciãos.
33
Posuit flumina in desertum, et exitus aquarum in sitim;
Mudou os rios em desertos: E os mananciais das águas em terra sed.enta.
34
terram fructiferam in salsuginem, a malitia inhabitantium in ea.
A terra frutífera em mar salgado, pela malícia dos que habitavam nela.
35
Posuit desertum in stagna aquarum, et terram sine aqua in exitus aquarum.
Trocou o deserto em tanques de água: E a terra sem água em mananciais de água.
36
Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis:
E estabeleceu ali aos famintos: E fundaram ci dade para povoá-la.
37
et seminaverunt agros et plantaverunt vineas, et fecerunt fructum nativitatis.
E semearam os campos e plantaram vinhas: E deram fruto nativo.
38
Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis; et jumenta eorum non minoravit.
E abençoou-os, e se multiplicaram em extremo: e não diminuiu o número dos seus animais.
39
Et pauci facti sunt et vexati sunt, a tribulatione malorum et dolore.
E foram depois reduzidos a poucos: E se viram quebrantados pela força dos males, e com a dor.
40
Effusa est contemptio super principes: et errare fecit eos in invio, et non in via.
Caiu o desprêzo sobre os príncipes: E os fez andar errando fora do caminho, e por onde o não havia.
41
Et adjuvit pauperem de inopia, et posuit sicut oves familias.
E aliviou o pobre da sua miséria: E multiplicou as famílias como ovelhas.
42
Videbunt recti, et lætabuntur; et omnis iniquitas oppilabit os suum.
Vê-lo-ão os retos, e alegrar-se-ão: E toda a maldade fechará a sua boca.
43
Quis sapiens, et custodiet hæc, et intelliget misericordias Domini?
Quem é sábio e guardará estas coisas? E com preenderá as misericórdias do Senhor?